Μέσα σε διάστημα μόλις μίας εβδομάδας, ο πρόεδρος της Κίνας, Σι Τζινπίνγκ υποδέχθηκε στο Πεκίνο τόσο τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ όσο και τον πρόεδρο της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν, προσφέροντας και στους δύο ηγέτες υποδοχή υψηλού συμβολισμού. Ωστόσο, πίσω από τις τελετουργικές λεπτομέρειες και τις δημόσιες εικόνες, οι δύο επισκέψεις αποκάλυψαν διαφορετικές προτεραιότητες, διαφορετικά επίπεδα σχέσεων και δύο εντελώς ξεχωριστές μορφές στρατηγικής συνεργασίας με την Κίνα.
Όπως αναφέρει σε ανάλυσή του το Reuters, το Κρεμλίνο έσπευσε να τονίσει ότι η ουσία των συνομιλιών έχει μεγαλύτερη σημασία από τις τελετές. Πράγματι, παρά τις ομοιότητες στην υποδοχή των δύο ηγετών, οι διαφορές ήταν εμφανείς. Τον Πούτιν υποδέχθηκε στο αεροδρόμιο ο υπουργός Εξωτερικών της Κίνας Ουάνγκ Γι, σύμφωνα με το τυπικό διπλωματικό πρωτόκολλο, ενώ ο Τραμπ έτυχε ανώτερης κρατικής υποδοχής από τον αντιπρόεδρο Χαν Ζενγκ, γεγονός που ερμηνεύτηκε ως ένδειξη της ιδιαίτερης σημασίας που απέδωσε το Πεκίνο στην επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου.
Και οι δύο ηγέτες έλαβαν τιμές στο Μέγαρο του Λαού με στρατιωτική μπάντα, τιμητική φρουρά και κανονιοβολισμούς. Ωστόσο, οι πολιτικές αποδόσεις των επισκέψεων ήταν πολύ διαφορετικές. Η επίσκεψη Τραμπ ολοκληρώθηκε χωρίς σημαντικές εμπορικές ή γεωπολιτικές συμφωνίες. Δεν εκδόθηκε κοινό ανακοινωθέν ΗΠΑ-Κίνας, ενώ οι δύο πλευρές περιορίστηκαν σε ξεχωριστές ανακοινώσεις που περιλάμβαναν κάποιες συμφωνίες, όπως πωλήσεις αεροσκαφών Boeing, μείωση δασμών και άρση περιορισμών στις αγροτικές εξαγωγές.
Αντίθετα, οι συνομιλίες Σι-Πούτιν παρήγαγαν σχεδόν 10.000 λέξεις κοινού ανακοινωθέντος, το οποίο κάλυπτε από την πυρηνική ασφάλεια και την Ταϊβάν έως τη συνεργασία για την προστασία άγριων ζώων. Παράλληλα, υπογράφηκαν ακόμη 20 συμφωνίες σε τομείς όπως η ενέργεια, οι τράπεζες και η πυρηνική συνεργασία.
Οι συμβολισμοί είχαν επίσης βαρύτητα. Ο Σι συνόδευσε τον Τραμπ στον ιστορικό Ναό του Ουρανού, αναδεικνύοντας το βάθος και τη μακραίωνη ιστορία της Κίνας. Με τον Πούτιν, αντίθετα, επέλεξε μια έκθεση φωτογραφιών αφιερωμένη στη «άθραυστη φιλία» των δύο χωρών, υπογραμμίζοντας τη στρατηγική και προσωπική σχέση των δύο ηγετών.
Οι επισκέψεις αυτές κατέδειξαν ότι, παρότι η Κίνα επιδιώκει ισορροπίες ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις, οι σχέσεις της με τη Ρωσία παραμένουν βαθύτερες και πιο θεσμικά εδραιωμένες από εκείνες με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
