Αμέσως μετά την 7η Οκτωβρίου 2023 ο πρέσβης του Ισραήλ στον ΟΗΕ έθεσε δύο βασικούς όρους στη Χαμάς προκειμένου να μην ξεκινήσουν οι πολεμικές επιχειρήσεις στη Γάζα. Να επιστρέψουν άπαντες οι απαχθέντες πολίτες και να παραδοθούν στον Ισραηλινό Στρατό οι φυσικοί αυτουργοί των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν εκείνη την ημέρα.
Η συνέχεια είναι γνωστή, αν και θα μπορούσε να αποφευχθεί. Τότε η διεθνής κοινότητα αντί να πιέζει τους τρομοκράτες να δεχθούν αυτούς τους δύο όρους, πίεζε το Ισραήλ να μην εισβάλει στη Γάζα και ενόσω συνεχιζόταν οι εχθροπραξίες συνεχιζόταν και οι μονομερείς πιέσεις προς το Ισραήλ. Υποκρισία; Προκατάληψη; Ή μήπως «είναι πολλά τα λεφτά Άρη;»
Τώρα τι γίνεται με τον Λίβανο; Υπάρχει συμφωνία οι δυνάμεις της Χεζμπολάχ να βρίσκονται βορείως του ποταμού Λιτάνι στον νότιο Λίβανο. Τη συμφωνία αυτή η Χεζμπολάχ δεν την τηρεί και η Λιβανέζικη κυβέρνηση είναι εντελώς ανίσχυρη για να την υποχρεώσει να την τηρήσει. Ο Λιβανέζικος Στρατός υστερεί δραματικά απέναντι στις δυνάμεις της Χεζμπολάχ και τις πολιτοφυλακές της Αμάλ του Ναμπίχ Μπέρι. Το Ισραήλ επανειλημμένα κάλεσε τον πρωθυπουργό του Λιβάνου και τον ΟΗΕ να επιβάλουν τη συμφωνία, αλλά εις μάτην.
Τότε ανέλαβαν οι IDF αυτό το έργο. Με συντονισμένες ενέργειες κατέστρεψαν τα διοικητικά κέντρα των δύο οργανώσεων στη Βηρυτό και στην κοιλάδα Μπεκάα, ενώ φαίνεται πως εκκαθάρισαν και τον νότιο Λίβανο. Τότε παρενέβη η Τεχεράνη για τη διάσωση των πληρεξουσίων της, αλλά ΗΠΑ και Ισραήλ δήλωσαν πως η συμφωνία εκεχειρίας δεν περιλαμβάνει τον Λίβανο.
Και ω του θαύματος, η Ευρωπαϊκή Ένωση αντί να πιέσει την κυβέρνηση του Λιβάνου να αφοπλίσει τις δύο τρομοκρατικές οργανώσεις, πιέζει το Ισραήλ - που δέχεται καθημερινά τις ρουκέτες της Χεζμπολάχ στις βόρειες περιοχές του - να σταματήσει τις επιχειρήσεις κατά των δύο αυτών οργανώσεων.
Σημειωτέον πως στον Λίβανο οι Χριστιανοί κάτοικοί του, όπως και οι μετριοπαθείς Σουνίτες, επιζητούν τον αφοπλισμό των σιιτικών οργανώσεων καθώς η παρουσία τους και η δράση τους έχουν καταστήσει εφιαλτική τη ζωή τους εδώ και δεκαετίες. Πίστευαν πως η πτώση του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία, που ήλεγχε την πολιτική και οικονομική ζωή του Λιβάνου, θα έβαζε ένα τέλος σε αυτήν την κατάσταση, αλλά το μακρύ χέρι του Ιράν αναπλήρωσε το κενό που άφησε ο Άσαντ.
Να μην περιμένουμε αποτελέσματα από τις απευθείας συνομιλίες που θα διεξαχθούν μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου στις ΗΠΑ. Γιατί; Διότι ό,τι και να συμφωνηθεί, η κυβέρνηση του Λιβάνου, για μια ακόμα φορά, θα σταθεί ανήμπορη να το υλοποιήσει. Αυτό το έργο παίζεται πάνω από 50 χρόνια.
ΥΓ. Το Ισραήλ εισέβαλε τρεις φορές στον Λίβανο. Και τις τρεις φορές προκλήθηκε. Την πρώτη, το 1978, όταν Παλαιστίνιοι τρομοκράτες από το Λίβανο επιτέθηκαν σε λεωφορείο που εκινείτο στην παραλιακή οδό του Ισραήλ και δολοφόνησαν 35 επιβάτες του. Τη δεύτερη φορά το 1982 μετά την απόπειρα δολοφονίας του Ισραηλινού πρέσβη στο Λονδίνο από Παλαιστίνιο τρομοκράτη του Αμπού Νιντάλ και την τρίτη φορά το 2006 όταν η Χεζμπολάχ, σε μια επιδρομή σε ισραηλινό έδαφος, σκότωσε οκτώ Ισραηλινούς στρατιώτες και απήγαγε δύο.
