Ο Καναδός πρωθυπουργός, Μαρκ Κάρνεϊ εξασφάλισε ισχυρότερο έλεγχο της εξουσίας και ευρύτερη εντολή απέναντι στις πιέσεις του Ντόναλντ Τραμπ, καθώς μια σειρά ιστορικών μετακινήσεων βουλευτών και δύο νίκες σε επαναληπτικές εκλογές έδωσαν στους Φιλελεύθερους την απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή.
Οι Φιλελεύθεροι αναμένεται να κερδίσουν δύο επιπλέον έδρες, φτάνοντας τις 173 στη Βουλή των Κοινοτήτων — μία πάνω από το όριο των 172 που απαιτείται για κυβέρνηση πλειοψηφίας. Μια τρίτη αμφίρροπη αναμέτρηση στο Κεμπέκ παραμένει ανοιχτή.
Όπως αναφέρει το CNN, οι επιτυχίες αυτές έρχονται σε συνέχεια πέντε αποχωρήσεων βουλευτών της αντιπολίτευσης προς το κυβερνών κόμμα μέσα στους τελευταίους πέντε μήνες.
Η νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία εδραιώνει τη θέση του Κάρνεϊ και του επιτρέπει να προωθήσει απρόσκοπτα την ατζέντα του, η οποία επικεντρώνεται κυρίως στην αντίσταση στους αμερικανικούς δασμούς και στις απειλές του Τραμπ περί προσάρτησης του Καναδά ως 51ης πολιτείας, αλλά και στη μείωση της οικονομικής εξάρτησης της χώρας από τις ΗΠΑ.
Από την ανάληψη της εξουσίας τον Μάρτιο του 2025, μετά την παραίτηση του Τζάστιν Τριντό, ο πρώην κεντρικός τραπεζίτης έχει εξελιχθεί σε μία από τις πιο ηχηρές διεθνείς φωνές απέναντι στον οικονομικό εθνικισμό του Τραμπ. Σε ομιλία του στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ είχε προειδοποιήσει για το τέλος της διεθνούς τάξης που βασίζεται σε κανόνες, καλώντας τις μεσαίες δυνάμεις να συντονιστούν.
Η επιθετική στάση του Τραμπ απέναντι στον Καναδά φαίνεται ότι ενίσχυσε ένα νέο κύμα πατριωτισμού μεταξύ των Καναδών, πολλοί από τους οποίους αποφεύγουν ταξίδια στις ΗΠΑ και αμερικανικά προϊόντα ως ένδειξη αντίδρασης. Ο Κάρνεϊ όχι μόνο επωφελήθηκε από αυτό το κλίμα, αλλά το αξιοποίησε πολιτικά, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως εγγυητή της εθνικής ενότητας και σταθερότητας.
Ωστόσο, η στρατηγική προσέλκυσης αποστατών προκαλεί και αντιδράσεις στο εσωτερικό των Φιλελευθέρων, καθώς ορισμένα στελέχη θεωρούν ότι η διεύρυνση προς πολιτικούς με συντηρητικές θέσεις ενδέχεται να αλλοιώσει τις βασικές αξίες του κόμματος. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της πρώην συντηρητικής βουλευτού Μέριλιν Γκλάντου, η οποία είχε εκφραστεί δημόσια κατά του δικαιώματος στην άμβλωση, αν και δεσμεύτηκε ότι θα στηρίξει τη γραμμή των Φιλελευθέρων στα σχετικά νομοσχέδια.
