Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν πλέον με αυξημένη σοβαρότητα τις απειλές του Ντόναλντ Τραμπ για ενδεχόμενη απόκτηση της Γροιλανδίας, καθώς η ρητορική του Αμερικανού προέδρου κλιμακώνεται και συνοδεύεται από σαφείς πολιτικές κινήσεις. Ευρωπαίοι αξιωματούχοι παραδέχονται ότι αναζητούν επειγόντως τρόπους αποτροπής, ενώ δεν αποκλείουν ακόμη και άμεση αντιπαράθεση με την Ουάσινγκτον.
Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής δεν αγνοούν πλέον την κλιμακούμενη ρητορική του Αμερικανού προέδρου — και αναζητούν εναγωνίως ένα σχέδιο για να τον αποτρέψουν.
Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, ανακοίνωσε ότι θα συζητήσει το ζήτημα με Δανούς αξιωματούχους, ενώ ο Λευκός Οίκος υποστήριξε πως προτιμάται μια διαπραγματευτική λύση, χωρίς ωστόσο να αποκλείεται το ενδεχόμενο στρατιωτικής επέμβασης. Παράλληλα, Ευρωπαίοι υπουργοί Εξωτερικών εξετάζουν κοινή απάντηση, τονίζοντας ότι η Γροιλανδία «δεν πωλείται ούτε καταλαμβάνεται».
Το Politico ανέλυσε τι μπορεί να κάνει η Ευρώπη για να τον σταματήσει τον Τραμπ από το να καταλάβει τη Γροιλανδία.
Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, η Ευρώπη εξετάζει τέσσερις βασικές επιλογές. Η πρώτη είναι η αναζήτηση συμβιβασμού, που θα επιτρέψει στον Τραμπ να παρουσιάσει μια πολιτική «νίκη», ενώ θα διασφαλίζει την κυριαρχία της Δανίας και της Γροιλανδίας.
Σε αυτό το πλαίσιο, συζητείται η ενίσχυση της παρουσίας του ΝΑΤΟ στην Αρκτική, με περισσότερες ασκήσεις και στρατεύματα, ώστε να καθησυχαστούν οι ανησυχίες των ΗΠΑ για την ασφάλεια της περιοχής.
Η δεύτερη επιλογή αφορά τη γενναία οικονομική στήριξη της Γροιλανδίας. Η ΕΕ και η Δανία επιδιώκουν να πείσουν τους κατοίκους ότι μπορούν να προσφέρουν καλύτερες προοπτικές από τις ΗΠΑ, με αυξημένη χρηματοδότηση, επενδύσεις σε υποδομές και αξιοποίηση ορυκτών πόρων, περιορίζοντας την απήχηση του φιλοαμερικανικού αφηγήματος.
Τρίτη επιλογή είναι τα οικονομικά αντίποινα. Η ΕΕ διαθέτει τον Μηχανισμό Αντιεξαναγκασμού, που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για εμπορική πίεση στις ΗΠΑ, αν και αμφισβητείται κατά πόσο ο Τραμπ θα αποθαρρυνθεί από τέτοιες απειλές.
Τέλος, εξετάζεται ακόμη και η ανάπτυξη ευρωπαϊκών στρατευμάτων στη Γροιλανδία, εφόσον το ζητήσει η Δανία, ως αποτρεπτικό μέτρο. Αν και μια τέτοια παρουσία δύσκολα θα ανέκοπτε στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ, θα αύξανε σημαντικά το πολιτικό και ανθρώπινο κόστος, ανοίγοντας ένα πρωτοφανές και επικίνδυνο κεφάλαιο στις διατλαντικές σχέσεις.
