Το νούμερο είναι εφιαλτικό. Την τελευταία τριετία, 30.000 ελληνόπουλα από 18 μέχρι 22 ετών, πιστοποιήθηκαν επίσημα ως πάσχοντα από βαρύ ψυχικό νόσημα. Αναφέρομαι σε αγόρια μόνο. Λογικά λοιπόν, επειδή δεν νοσούν μόνο οι άντρες αλλά και οι γυναίκες, θα υπάρχουν άλλα όσα κορίτσια που πάσχουν από τις ίδιες περίπου ασθένειες. Άρα πάμε στις 60.000 άτομα, που στο άνθος της ηλικίας τους δεν δουλεύουν ούτε σπουδάζουν, αλλά μπαινοβγαίνουν στα ιατρεία των ψυχιάτρων και καταναλώνουν τα ψυχοφάρμακα με το τσουβάλι.
Ναι, αλλά ο άνθρωπος δεν αρρωσταίνει μόνο ψυχικά, υπάρχουν κι άλλες ασθένειες, όπως μπορούμε εύκολα να διαπιστώσουμε γύρω μας. Να πούμε λοιπόν ότι εφόσον 60.000 νεαροί Έλληνες και Ελληνίδες έχουν ψυχιατρικό θέμα, θα υπάρχουν άλλοι 40.000 που πάσχουν από σοβαρά άλλα νοσήματα; Πάμε στις 100.000 νέους και νέες, και λίγους λέω. Δεν μπορεί να αρρώστησαν όλοι μόνο στο μυαλό, υπάρχει και το άτιμο το κορμί που παθαίνει βλάβες.
Μα τότε, αν είναι έτσι, δεν είναι μόνο ότι δεν κάνουμε παιδιά, με αποτέλεσμα την πληθυσμιακή συρρίκνωση της Ελλάδας. Το χειρότερο είναι ότι κι εκείνα που κάνουμε, είναι άρρωστα. Τρομερό.
Θα αναρωτηθείτε τώρα που βρήκα εγώ αυτά τα επίφοβα στοιχεία που δείχνουν ένα ζοφερό μέλλον για την πατρίδα. Στα γραφεία στρατολογίας τα βρήκα. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, μόνο την τελευταία τριετία, 30.000 αγόρια παρουσιάστηκαν στα κέντρα κατάταξης με βεβαίωση ψυχιάτρου ότι πάσχουν από βαρύ ψυχικό νόσημα που δικαιολογεί την απαλλαγή τους από τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Εξ ου και ο Δένδιας τους στέλνει πλέον σε δημόσια νοσοκομεία για τέτοιες βεβαιώσεις.
Το 2005-07 που γεννήθηκαν τα παιδιά που σήμερα πάνε φαντάροι, δεν υπήρχε η υπογεννητικότητα που υπάρχει σήμερα. Γεννιούνταν περί τα 110.000 παιδιά κάθε χρόνο, άρα 55.000 αγόρια. Αν υπολογίσουμε ότι οι 30.000 απαλλαγές στην τριετία σημαίνει 10.000 ανά χρόνο, πρακτικά βγάζουμε ότι ένα στα πέντε παιδιά που γεννήθηκαν τότε είχαν σοβαρό ψυχικό πρόβλημα. Να το δούμε κι αλλιώς; Ένας στους πέντε Έλληνες εικοσάρηδες σήμερα έχει σοβαρό θέμα.
Βλέπετε γύρω σας εσείς τέτοια εικόνα; Εγώ όχι. Αντιθέτως, βλέπω μια βιομηχανική παραγωγή τρελόχαρτων (με το αζημίωτο φυσικά) που κάποτε έπρεπε να βρεθεί υπουργός να την σταματήσει διότι ήταν πρόκληση στην κοινή λογική. Αλλά, ακόμα χειρότερα, βλέπω μια ολόκληρη γενιά νεαρών Ελλήνων, που προτιμούν να χαρακτηριστούν δια βίου ψυχικά άρρωστοι, παρά να πάνε μια θητεία εννιά μηνών παρακαλώ.
Αλλά βλέπω και μια γενιά γονιών, που συμμαχούν με τα βλαστάρια τους σ’ αυτή την τραγική συνωμοσία, καθότι ένας δεκαοκτάχρονος δεν διαθέτει τα μέσα, τις γνωριμίες και τα λεφτά οικονομήσει τρελόχαρτο. Ο μπαμπάκας με την μαμάκα τακτοποιούν το θέμα.
Κατά τα λοιπά, είμαστε όλοι υπερπατριώτες, δεν παραχωρούμε ούτε σπιθαμή εδάφους, θάλασσας ή αέρα, απαιτούμε πιο στιβαρή και τσαμπουκαλίδικη αντιμετώπιση του προκλητικού Τούρκου και θέλουμε να στείλουμε στο εκτελεστικό απόσπασμα τις πουλημένες πολιτικές μας ηγεσίες που δεν συντάσσονται με τον αγνό πατριωτισμό του μέσου Έλληνα. Ε ρε τι απατεώνες είμαστε…
