Θα είμαι ειλικρινής. Όσο πιο βαθιά ψάχνω μέσα στο περίφημο «σκάνδαλο ΓΣΕΕ», τόσο μου δημιουργούνται απορίες. Κάτι δεν μου πάει καλά στην τεκμηρίωση της υπόθεσης. Κάπου μπάζει, τουλάχιστον σε ορισμένα σημεία της για τα οποία τυχαίνει να έχω κάποια γνώση. Για παράδειγμα. Είναι γνωστό εδώ και κάμποσα χρόνια στην δημοσιογραφική πιάτσα, ότι ο Γιώργος Κακούσης είχε τις δημόσιες σχέσεις της ΓΣΕΕ. Όταν θέλαμε εμείς οι εκπομπάρχες να καλέσουμε τον Παναγόπουλο, αν δεν βρίσκαμε τον ίδιο στο κινητό του, με τον Κακούση κάναμε τις συνεννοήσεις μας. Δούλευε ο άνθρωπος εκεί, με σύμβαση έργου.
Δεν μπορώ να ξέρω τι δουλειά έκανε και πόσο αποδοτικός ήταν, αλλά δεν υπάρχει υπουργός, υφυπουργός, περιφερειάρχης, δήμαρχος ή πρόεδρος οργανισμού, που δεν έχει κάποιον να του κάνει την δημοσιογραφική δουλειά. Δεν θα καταδικάσουμε κι αυτό, διότι τότε ο μισός δημοσιογραφικός κόσμος της χώρας θα πάει φυλακή. Αν υπάρχει σύμβαση υπογεγραμμένη από τα δύο μέρη και κατατεθειμένη στην εφορία, αν πληρώνεται μέσω τραπεζικού λογαριασμού, αν αποδίδεται ανά τρίμηνο ο ΦΠΑ και ο αποδέκτης του φορολογείται κανονικά, τότε που είναι το μαύρο και παράνομο χρήμα; Ρωτώ, διότι απ’ όσο έμαθα, όλες οι συμβάσεις του Γιώργου Κακούση με την ΓΣΕΕ έχουν κατατεθεί στην εφορία.
Και να ήταν το ποσό της σύμβασης τεράστιο και προκλητικό, τότε να συζητούσαμε διαφορετικά και καταγγελτικά. Αλλά οι συγκεκριμένες συμβάσεις ήταν 18.000 ευρώ τον χρόνο. Δηλαδή 1500 ευρώ τον μήνα. Δηλαδή 1170 ευρώ μηνιαίως, μετά την αφαίρεση του 22% φορολογίας εισοδήματος σε εταιρείες. Ε ωραία, ένας δημοσιογράφος κάλυπτε τη ΓΣΕΕ σε δημοσιογραφική δουλειά και δημόσιες σχέσεις για 1170 ευρώ μηνιαίως. Πού είναι τα εκατομμύρια και μάλιστα κλεμμένα;
Ο κ. Βουρλιώτης μπλόκαρε τους λογαριασμούς όλων των εμπλεκομένων. Εντάξει, έτσι έπρεπε. Αλλά όταν στον εταιρικό λογαριασμό του Κακούση δεσμεύτηκαν 2400 ευρώ και στον προσωπικό του άλλα 1300 ευρώ, τότε που είναι οι χείμαρροι από μαύρο και δίχως δικαιολογία χρήμα που πηγαινοέρχονταν στους τραπεζικούς λογαριασμούς των υπόπτων και χτύπησαν καμπανάκι στον εισαγγελέα; Θα μου πείτε, μπορεί ο Γιώργος να έχει θαμμένα τα εκατομμύρια στον κήπο του. Εντάξει, αλλά μέχρι να βρουν οι αρχές τα θαμμένα, ας μην κρεμάμε στα μανταλάκια ανθρώπους.
Δεν ξέρω για όλους. Μήτε για τον Παναγόπουλο ξέρω, μήτε για την Στρατινάκη και τον άντρα της. Αλλά για τον Κακούση, γράφω όσα βρήκα ψάχνοντας, διότι ακούγονται εξωφρενικές φήμες που από ένα σημείο και πέρα δεν διαφέρουν από κρεατομηχανή. Και μάλιστα από «συναδέλφους» που σήμερα εύκολα ισοπεδώνουν με βαριά χαιρεκακία αυτόν με τον οποίον ως χθες δούλευαν δίπλα-δίπλα, δίχως να καταλαβαίνουν ότι αύριο θα μπουν και αυτοί στην ίδια μηχανή.
Και κάτι ακόμα. Ο Γιώργος έχει στην κατοχή του μόνο ένα πατρικό σπίτι 80 τετραγωνικών στην Αίγινα, που πήρε από τον πατέρα του. Πού είναι ο τεράστιος πλουτισμός του; Εντάξει, μπορεί με τα θαμμένα εκατομμύρια του κήπου του να αγοράσει αύριο το Μπάκιγχαμ, αλλά ως τότε, μήπως να είμαστε στοιχειωδώς προσεκτικοί σε όσα λέμε;
Θα μου πείτε, είχε κανέναν λόγο ο Βουρλιώτης να τα βάλει με τον Παναγόπουλο ή με τον Κακούση εν προκειμένω; Όχι, αυτός έκανε τη δουλειά του με βάση τις καταγγελίες και όσα στοιχεία περισυνέλεξε. Αλλά μέχρι να τα δούμε επίσημα και να αξιολογηθούν από τις ανακριτικές αρχές, μήπως τουλάχιστον να μην βγάζουμε στις τηλεοράσεις φωτογραφίες οικογενειών; Είναι κατ’ ελάχιστον ανθρώπινο.
Τελευταίο. Αν πράγματι, όπως λέει το ρεπορτάζ που εξελίσσεται, οι έξι αυτές εταιρείες πήραν όλες μαζί, μέσα στην επίμαχη πενταετία, δουλειές περίπου ενός εκατομμυρίου, πως διάολο έδωσαν 2,1 εκατομμύρια μίζες; Γι αυτό λέω, ας περιμένουμε λίγο κι ας μην σταυρώνουμε ανθρώπους δίχως γνώση, αλλά μόνο με διαρροές και φήμες.
Ξέρω τι λέτε τώρα, πολλοί από σας. Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει. Πείτε το, απλώς να έχετε υπόψη σας ότι σήμερα και στην παρούσα υπόθεση, το εύκολο είναι να καταγγέλλεις και να καταριέσαι ή να σωπαίνεις κάνοντας το κορόιδο. Το δύσκολο και φθοροποιό είναι να λες ευθέως τη γνώμη σου.
