Ο αμοραλιστικός ανθρωπισμός του Λένιν

Ο αμοραλιστικός ανθρωπισμός του Λένιν
Λένιν 1924

O Βλαδίμηρος Ιλίτς Ουλιάνοφ, γνωστός ως Λένιν, γεννήθηκε στις 22 Απριλίου 1870 και πέθανε στις 21 Ιανουαρίου 1924. Σκληρός Μπολσεβίκος, ήταν ο ιδεολογικός εμπνευστής του Οκτωβριανού πραξικοπήματος του 1917 που κατήργησε όλες τις συνταγματικά κατοχυρωμένες ελευθερίες του ρωσικού λαού, μετά την εκθρόνιση του τσάρου Νικόλαου Β’ τον Φεβρουάριο του 1917. Στη συνέχεια με την πολιτική του πολεμικού κομμουνισμού προκάλεσε τον πλέον αιματηρό εμφύλιο πόλεμο, οδηγώντας τη Ρωσία σε καταστροφή, τον πληθυσμό της σε απόγνωση και την αναγκαστική υπερορία εκατομμυρίων Ρώσων σε άλλες χώρες. 

Μετά το θάνατο του, οι απόγονοι, πιστοί στη Ροβεσπεριανή παράδοση απ’ όπου προέρχονταν, καθιέρωσαν την λατρεία του Λένιν, οικοδομώντας μαυσωλείο, υποχρεώνοντας τον πληθυσμό να λατρεύει το ταριχευμένο πτώμα του ως τοτέμ. 

Η κομμουνιστική προπαγάνδα τον παρουσιάζει ως ένα καλοκάγαθο «επαναστάτη», ως «έναν πατέρα των λαών και της παγκόσμιας επανάστασης», ως «ένα κήρυκα του ανθρωπισμού». 

Στις παρακάτω γραμμές, θα διαβάσετε μία επιλογή από την πολύτομη έκδοση των Απάντων τους, καθώς και από αποχαρακτηρισμένα τηλεγραφήματα του ίδιου. 

Ι. «...Θαυμάσιο πλάνο! Να το ολοκληρώσετε μαζί με τον Τζερζίνσκι. Με το προσωπείο των «πρασίνων» (μετά θα ρίξουμε την ευθύνη σε αυτούς) θα διασχίσουμε 10-20 βέρστια και θα κρεμάσουμε τους κουλάκους, τους παπάδες, τους γαιοκτήμονες. Αμοιβή: 100.000 για κάθε κρεμασμένο...»

(Α. Λ. Λιτβίν Η κόκκινη και η λευκή τρομοκρατία στη Ρωσία 1917-1922.)

ΙΙ. «Ο πόλεμος γίνεται όχι για τη ζωή, αλλά για το θάνατο των πλουσίων και των παρασίτων, των μπουρζουάδων διανοούμενων... αυτούς πρέπει να καθαρίζουμε με την παραμικρή παράβαση... Σε ένα μέρος θα τους βάζουμε στη φυλακή... σε ένα άλλο θα τους υποχρεώνουμε να καθαρίζουν απόπατους. Σε ένα τρίτο θα τους προμηθεύουν όταν βγαίνουν από την απομόνωση με κίτρινα γιλέκα... Σε ένα τέταρτο θα τους τουφεκίζουν επί τόπου... Όσο μεγαλύτερη ποικιλία έχουμε, τόσο το καλύτερο, τόσο πλουσιότερη θα γίνεται η εμπειρία μας...»

24-27 Δεκεμβρίου 1917 (Β. Ι. Λένιν, Άπαντα, τ.35. σ. 200, 201, 204. Από το έργο του «Πώς να οργανώσουμε το διαγωνισμό;»)

ΙΙΙ. «..Μήπως θα μπορούσαμε να μεταφέρετε στον Τερ να προχωρήσει στις ετοιμασίες για την πυρπόληση του Μπακού, σε περίπτωση επιδρομής και να το ανακοινώσει αυτό εγγράφως στο Μπακού». 

3 Ιουνίου 1918 (Ντ. Α. Βολκογκόνοφ, Λένιν. Πολιτικό πορτραίτο. Η έγγραφη εντολή του Λένιν προς τον πρόεδρο της ΤΣΕ.ΚΑ. στο Μπακού Τερ-Γκαρμπιελιάν).

IV. «Πέζνα, η Εκτελεστική Επιτροπή Περιοχής... να πραγματοποιήσει ανελέητη μαζική τρομοκρατία κατά των κουλάκων, των παπάδων και των λευκοφρουρών∙ οι ύποπτοι να κλειστούν σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως εκτός της πόλης». 

9 Αυγούστου 1918. (Β. Ι. Λένιν, Άπαντα, τ.50, σ. 143-144)

V. «Προς τους συντρόφους Κουράγιεφ, Μπος, Μίνκιν και άλλους κομμουνιστές της Πένζα.

Σύντροφοι! Η εξέγερση των πέντε περιοχών των κουλάκων θα πρέπει να κατασταλεί ανελέητα. Αυτό απαιτεί το συμφέρον ολάκερης της επανάστασης, γιατί σήμερα έχει ξεκινήσει «η τελευταία αποφασιστική μάχη» με τους κουλάκων. Πρέπει να δώσουμε ένα παράδειγμα. 

Να κρεμάσουμε (οπωσδήποτε να κρεμάσουμε για να το βλέπει ο λαός) όχι λιγότερους από 100 γνωστούς κουλάκους, πλούσιους, αιμοτορουφήχτρες. 

Να δημοσιεύσουμε τα ονόματά τους. 

Να δημεύσουμε όλα τους τα τρόφιμα. 

Να πιάσουμε ομήρους, σύμφωνα με το χθεσινό τηλεγράφημα. 

Να οργανώσουμε έτσι τα πράγματα ώστε σε απόσταση εκατοντάδων βέρστιων ο λαός να βλέπει, να τρέμει, να ξέρει, να φωνάζει: πνίγουν και στραγγαλίζουν τις αιματορουφήχτρες κουλάκους. 

Τηλεγραφήστε ότι ενημερωθήκατε και για την εκτέλεση των εντολών. 

Δικός σας

Λένιν»

(Α. Γ. Λατίσεφ, Αποχαρακτηρισμένος Λένιν, Μόσχα, 1996, σ. 57)

VI. «Σαράτοφ, (προς τον επίτροπο του Λαϊκού Κομισαριάτου Τροφίμων) Παϊκές... σας συμβουλεύω να διορίσετε τους προϊσταμένους σας και να τουφεκίσετε τους συνωμότες και τους αμφιταλαντευόμενους, χωρίς να ρωτήσετε κανένα και να μην επιτρέψετε φαινόμενα ηλίθια αβελτηρίας». 

22 Αυγούστου 1918 (Β. Ι. Λένιν, Άπαντα, τ.50, σ.165)

VII. «Σβιγιάζσκ. Τρότσκι

Έκπληκτος και ανήσυχος για την καθυστέρηση της επιχείρησης κατά του Καζάν, ιδιαίτερα  αν με έχουν ενημερώσει σωστό ότι έχετε απόλυτη δυνατότητα να εξοντώσετε τον αντίπαλο με το πυροβολικό. Κατά τη γνώμη μου, δεν πρέπει να λυπηθούμε την πόλη και να αναβάλουμε κι άλλο, γιατί είναι απαραίτητη η ανελέητη εξόντωση...»

10 Σεπτεμβρίου 1918 (Β. Ι. Λένιν, Άπαντα, τ.50. σ.178)

VIII. «Αναφορικά με τους ξένους συμβουλεύω να μην βιαστούμε με την εξορία. Ίσως θα ήταν καλύτερα να τους κλείσουμε σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως...»

3 Ιουνίου 1919 (Β. Ι. Λένιν, Άπαντα, τ.50. σ.335)

ΙΧ. «Όλους του ξένους υπηκόους που διαβιούν στην επικράτεια της Ρ.Σ.Ο.Σ.Δ. από τις τάξεις της μπουρζουαζίας εκείνων των κρατών, τα οποία διεξάγουν εναντίον μας εχθρικές και στρατιωτικές επιχειρήσεις, ηλικίας από 17 έως 55 ετών, να τους κλείσουμε σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως...». 

(Α. Γ. Λατίσεφ, Αποχαρακτηρισμένος Λένιν, Μόσχα, 1996, σ. 56)

Χ. «οι αγρότες κάθε άλλο παρά κατανοούν τα πάντα ως προς το ότι το ελεύθερο εμπόριο σιτηρών είναι έγκλημα κατά του κράτους. 

«Παρήγαγα σιτηρά, είναι δικό μου προϊόν και έχω δικαίωμα να το εμπορεύομαι»- έτσι σκέφτεται ο χωρικός, από συνήθεια, από τα παλιά. Εμείς όμως λένε ότι είναι έγκλημα κατά του κράτους». 

19 Νοεμβρίου 1919. (Β. Ι. Λένιν, Άπαντα, τ.39. σ.315)

ΧΙ. «Στο σύντροφο Λουνατσάρσκι

... Συμβουλεύω να βάλετε όλα τα θέατρο στο φέρετρο. 

Το Λαϊκό Κομισαριάτο Εκπαίδευση θα πρέπει να ασχολείται όχι με το θέατρο, αλλά με την γραμματική» 

26 Αυγούστου 1921 (Β. Ι. Λένιν, Άπαντα, τ.53. σ.142)

ΧΙΙ. «...καταλήγω στο απόλυτο συμπέρασμα ότι θα πρέπει συγκεκριμένα τώρα θα δώσουμε την αποφασιστική και ανελέητη μάχη κατά του μελανοχιτώνος κλήρου και θα καταστείλουμε την αντίσταση του με τέτοια σκληρότητα ώστε να μην μπορούν να το ξεχάσουν για πολλές δεκαετίες...

Όσο μεγαλύτερο αριθμό εκπροσώπων του αντιδραστικού κλήρου και της αντιδραστικής μπουρζουαζίας καταφέρουμε να τουφεκίσουμε, τόσο το καλύτερο». 

19 Μαρτίου 1992 (Νέα της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Σ.Ε., 1990, Νο.4. σ. 190-193)

ΧΙΙΙ. «... Να λάβουμε στρατιωτικά μέτρα, δηλαδή να προσπαθήσουμε να τιμωρήσουμε τη Λιθουανία και την Ισλανδία με στρατιωτικό τρόπο (για παράδειγμα, «στους ώμους» του Μπαλαχόβιτς να περάσουμε τα σύνορα σε απόσταση 1 βέρσι και εκεί να κρεμάσουμε 100 - 1000 γαιοκτήμονες και πλούσιους». 

Αύγουστος 1920 ((Α. Γ. Λατίσεφ, Αποχαρακτηρισμένος Λένιν, Μόσχα, 1996)

ΧΙV. ...Το δικαστήριο δεν πρέπει να καταργήσει την τρομοκρατία∙ θα εξαπατούσαμε τον εαυτό μας ή θα ήταν απάτη, θα πρέπει να την τεκμηριώσουμε και να την νομιμοποιήσουμε γερά, ξεκάθαρα, χωρίς ψιμύθια, χωρίς ψεύδη». 

17 Μαΐου 1922 (Β. Ι. Λένιν, Άπαντα, τ.45. σ.190)

Επιλογή και μετάφραση από τα Ρωσικά Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης©