Η αιφνιδιαστική παραίτηση του Villeroy de Galhau από τη θέση του διοικητή της Τράπεζας της Γαλλίας δεν αναμένεται να αλλάξει την πορεία της νομισματικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας σε μια περίοδο σπάνιας ενότητας μεταξύ των κορυφαίων αξιωματούχων της.
Η ανακοίνωση του τη Δευτέρα ότι θα αποχωρήσει τον Ιούνιο, περισσότερο από ένα χρόνο νωρίτερα από τη λήξη της θητείας του, θα δώσει στον Γάλλο πρόεδρο Emmanuel Macron τη δυνατότητα να διορίσει νέο επικεφαλής στην κεντρική τράπεζα ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2027, που οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι μπορεί να κερδίσουν οι ευρωσκεπτικιστές της ακροδεξιάς.
Ο Γάλλος κεντρικός τραπεζίτης υπήρξε ένα από τα πιο φιλειρηνικά μέλη του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ σε θέματα νομισματικής πολιτικής. Για μήνες προειδοποιούσε συστηματικά για τους κινδύνους πτωτικού πληθωρισμού, μεταξύ άλλων και λόγω της ενίσχυσης του ευρώ.
Η γενικότερη εκτίμηση είναι ότι η αποχώρηση του de Galhau δεν θα έχει άμεσο αντίκτυπο στην ΕΚΤ που στην τελευταία της συνεδρίαση αποφάσισε ομόφωνα να διατηρήσει τα επιτόκια αμετάβλητα, στάση που αναμένεται να κρατήσει και στο υπόλοιπο της χρονιάς αν δεν προκύψουν σοβαροί κλυδωνισμοί στο οικονομικό και γεωπολιτικό περιβάλλον.
Όποιος και αν επιλεγεί από τη Γαλλία για να αντικαταστήσει τον de Galhau, είναι απίθανο να μεταβάλλει τις ισορροπίες στην κορυφή της νομισματικής αρχής της ευρωζώνης, όπου τους τελευταίους μήνες επικρατεί ένα κλίμα σπάνιας αρμονίας.
Όπως σχολιάζει ο διευθυντής οικονομικών μελετών στη σχολή διοίκησης επιχειρήσεων ΙESEG Eric Dor στο Reuters, ο διάδοχος του de Galhau πιθανότατα θα είναι κεντρώος με ήπιες τάσεις στη νομισματική πολιτική, δηλαδή με προτίμηση για χαμηλότερα επιτόκια δεδομένων των προβλημάτων της Γαλλίας με το υψηλό δημόσιο χρέος.
Ένας διοικητής κεντρικής τράπεζας μιας χώρας με υψηλό χρέος αναγκαστικά πρέπει να λαμβάνει υπόψη ότι ένα υψηλό επιτόκιο αποτελεί πρόβλημα για τα δημοσιονομικά της χώρας του, σχολιάζει.
Στην Αυστρία, τον κεντρικό τραπεζίτη Robert Holzmann, ένα «γεράκι» που συχνά ήταν ο μοναχικός διαφωνών όταν η ΕΚΤ μείωνε το κόστος χρήματος το 2024-25, διαδέχθηκε ο πιο μετριοπαθής Martin Kocher στην ηγεσία της κεντρικής τράπεζας.
Στην Πορτογαλία ο ήπιων διαθέσεων κεντρικός τραπεζίτης Mario Centeno αντικαταστάθηκε από έναν κεντρώο, τον Alvaro Santos Pereira.
O νέος επικεφαλής στην κεντρική τράπεζα της Ολλανδίας Olaf Sleijpen έχει ευθυγραμμιστεί με την επίσημη γραμμή σε βαθμό που ο προκάτοχος του Klaas Knot δεν το έκανε πάντοτε, ιδίως την περίοδο της εξαιρετικά χαλαρής νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ.
Η ευρεία συναίνεση στην ΕΚΤ σημαίνει ότι η αλλαγή οποιουδήποτε μεμονωμένου διοικητή δεν θα μπορούσε να ανατρέψει τις ισορροπίες.
Για τον πρόεδρο Macron η αποχώρηση του de Galhau θα είναι μια χρυσή ευκαιρία να θωρακίσει την Τράπεζα της Γαλλίας από την ακροδεξιά. Η ελίτ της Γαλλίας πλέον είναι σε θέση να αρχίσει να ανυψώνει τον φράχτη άμυνας αν θέλει να προετοιμαστεί για την έλευση της LePen ή του πρωτεργάτη της Jordan Bardella.
Με το κόμμα της Μarine LePen να βρίσκεται σε ισχυρή θέση ενόψει των εκλογών του επόμενου έτους, η πρόωρη παραίτηση του επικεφαλής της Τράπεζας της Γαλλίας δίνει στον Γάλλο πρόεδρο την ευκαιρία να ορίσει διάδοχο.
