Με τον δείκτη δολαρίου (δολάριο έναντι ενός καλαθιού νομισμάτων) να καταγράφει απώλειες της τάξης του 9% μέσα στο 2025, όσοι ασχολούνται με την αγορά συναλλάγματος προσπαθούν να μπουν στο… μυαλό του Κέβιν Χάσετ, του ανθρώπου που θεωρείται ακλόνητο φαβορί για να αντικαταστήσει τον Τζερόμ Πάουελ στο τιμόνι της μεγαλύτερης κεντρικής τράπεζας του κόσμου.
Το βασικό σενάριο των αναλυτών προβλέπει ότι με τον Χάσετ επικεφαλής, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ θα οδηγήσει χαμηλότερα τα πραγματικά επιτόκια, σε σύγκριση με τα τρέχοντα επίπεδα, γεγονός που σαφέστατα θα επηρεάσει αρνητικά το δολάριο. Είναι τέτοιοι οι οιωνοί για το 2026 που οι περισσότεροι αναλυτές πιστεύουν ότι η πτωτική πορεία του αμερικανικού νομίσματος θα συνεχιστεί.
Όμως, επειδή το δολάριο δεν είναι ένα απλό νόμισμα, οι επενδυτές πρέπει να κοιτάξουν και αλλού, από το γεωπολιτικό σκηνικό και την πιθανότατα νέων αναταράξεων, μέχρι στην κατάσταση του παγκόσμιου εμπορίου, τον πληθωρισμό και τις κινήσεις των ΕΚΤ και Bank of Japan.
Το ευρώ, από την πλευρά του, έχει ενισχυθεί σε ποσοστό άνω του 13% έναντι του αμερικανικού νομίσματος, σε μία χρονιά που η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ξάφνιασε τις αγορές, βαδίζοντας αρκετά βήματα μπροστά από την Fed στο μονοπάτι των επιτοκίων.
Αν επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις, τότε η Fed θα προχωρήσει σε τρεις μειώσεις επιτοκίων μέσα στο 2026, ενώ η ΕΚΤ θα διατηρήσει αμετάβλητα τα επιτόκια μέχρι… νεωτέρας, ίσως έως και το 2027. Αυτά όμως αλλάζουν. Τα πρόσφατα στοιχεία που έδειξαν ότι η εξασθένηση του πληθωρισμού ξεπέρασε τις προσδοκίες, σε συνδυασμό με τη δεδομένη θέληση του Ντόναλντ Τραμπ να μειωθούν τα επιτόκια, ενδέχεται να δώσουν στον Χάσετ την ευκαιρία για περισσότερες μειώσεις.
Οι αναλυτές, στην πλειονότητά τους, εκτιμούν ότι η ισοτιμία ευρώ/δολάριο θα κυμανθεί σε εύρος 1,14-1,22 δολάρια μέσα στο 2026, πλησιάζοντας πιθανότατα στο υψηλότερο επίπεδο στο δεύτερο μισό του έτους. Για την ιστορία, να πούμε ότι το υψηλότερο επίπεδο στα χρονικά για το ευρώ ήταν στα 1,6039 δολάρια και σημειώθηκε στις 15 Ιουλίου του ιστορικού έτους 2008, ενώ το χαμηλότερο επίπεδο καταγράφηκε στα 0,8227 δολάρια στις 26 Οκτωβρίου του 2000.
Η βασική πρόβλεψη της ING τοποθετεί το ευρώ στα 1,22 δολάρια στο τέλος του 2026, καθώς η περαιτέρω χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής της Fed, η πτώση των ενεργειακών τιμών και η πολύ σημαντική δημοσιονομική επέκταση της Γερμανίας, αποτελούν παράγοντες που υποστηρίζουν το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα. Ο οίκος, μάλιστα, εκτιμά ότι το ευρώ θα κινηθεί ανοδικά τόσο έναντι της στερλίνας, όσο και έναντι του ελβετικού φράγκου.
Η Goldman Sachs εκτιμά ότι τα 500 δισ. ευρώ που θα δαπανήσει η Γερμανία σε έργα υποδομών θα δώσουν ώθηση 1,4% στο ΑΕΠ το 2026. Η επιτάχυνση της ανάπτυξης θα στηρίξει την εσωτερική ζήτηση, προσφέροντας την ευκαιρία γεφύρωσης του χάσματος με τις ΗΠΑ, σε μία εξέλξη που θα υποστηρίξει την άνοδο του ευρώ έναντι του δολαρίου.
Βλέποντας τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης και με τον πληθωρισμό να εκτιμάται στο 1,7% το 2026, η ΕΚΤ δεν θα βιαστεί να μειώσει περαιτέρω τα επιτόκια. Το γεγονός λοιπόν ότι βρίσκεται πιο μπροστά από την Fed, στον κύκλο της νομισματικής πολιτικής, ενισχύει ακόμα περισσότερο τις προβλέψεις για άνοδο του ευρώ προς τα 1,22 δολάρια.
Όσο για τις γεωπολιτικές εξελίξεις, πιθανός τερματισμός του πολέμου στην Ουκρανία θα περιορίσει τη ζήτηση για ασφαλή καταφύγια, σε έναν ακόμα παράγοντα που ευνοεί την περαιτέρω πτώση του δολαρίου. Μάλιστα, αναλυτές εκτιμούν ότι δεδομένης της πολύ μικρής ώθησης που δέχθηκε το δολάριο τον περασμένο Απρίλιο, όταν η καταιγίδα των δασμών είχε εκτινάξει τη ζήτηση για καταφύγια, οι επενδυτές θα εκμεταλλευτούν τα χαμηλότερα επιτόκια του δολαρίου για να αυξήσουν τα hedge ratios.
Το 2025 με μια ματιά
Τον περασμένο Ιανουάριο ο δείκτης δολαρίου (DXY) ανέβηκε πάνω από το 110 στο πλαίσιο του «Trump trade», της επενδυτικής στρατηγικής δηλαδή που λάμβανε υπόψη τις πολιτικές που θα προωθούσε ο Ντόναλντ Τραμπ. Οι προσδοκίες των επενδυτών επικεντρώνονταν στον προστατευτισμό, τη δημοσιονομική επέκταση, την απορρύθμιση και τις φιλικές προς την επιχειρηματικότητα μεταρρυθμίσεις. Έτσι, το κλίμα ήταν ευνοϊκό για assets που ωφελούνται από την υψηλότερη ανάπτυξη και τον πληθωρισμό, ενώ δέχονταν πιέσεις τα ευάλωτα στον εμπορικό πόλεμο assets.
Αργότερα μέσα στο έτος και αφού πέρασε η καταιγίδα των δασμών και αποκλιμακώθηκε η ένταση στο παγκόσμιο εμπόριο, η επιβράδυνση της οικονομίας και του πληθωρισμού, ανάγκασαν τη Fed να μειώσει τρεις φορές τα επιτόκια, σε διαδοχικές συνεδριάσεις τον Σεπτέμβριο, τον Οκτώβριο και τον Δεκέμβριο, για να υποχωρήσει το εύρος του επιτοκίου στο 3,50%-3,75%.
Το βασικό, ωστόσο, χαρακτηριστικό της επίδοσης του δείκτη δολαρίου μέσα στο 2025 ήταν η σημαντική μεταβλητότητα. Από τη μία οι προσδοκίες μείωσης των επιτοκίων και αύξησης του χρέους ασκούσαν πτωτικές πιέσεις στο δολάριο και από την άλλη η κατά καιρούς ζήτηση για ασφαλή επενδυτικά καταφύγια προσέφερε στήριξη.
