Το «Love on the Spectrum» είναι μια αναπάντεχα τρυφερή τηλεοπτική πρόταση, η οποία αποτυπώνει με ειλικρίνεια, σεβασμό και ευαισθησία τις χαρές και τις δυσκολίες των ερωτικών γνωριμιών μεταξύ ενηλίκων στο φάσμα του αυτισμού. Δεν είναι τυχαίο ότι έχει εξελιχθεί σε μία από τις πιο αγαπητές και δημοφιλείς σειρές του Netflix δίχως εξευτελισμούς, cancel, κραυγές και δράμα, δηλαδή τα συστατικά ενός κλασικού ριάλιτι.
Η τέταρτη σεζόν της βραβευμένης με Emmy σειράς, ακολουθεί μια ποικιλόμορφη ομάδα νέων ανθρώπων στο φάσμα, καθώς εξερευνούν τον κόσμο του έρωτα. Οι συμμετέχοντες βιώνουν τις διακυμάνσεις της διαδρομής προς ένα «happy ending» αποδεικνύοντας ότι, όποιος κι αν είσαι, η αγάπη υπάρχει εκεί έξω και περιμένει να την ανακαλύψεις.
«Η σειρά έχει γίνει στην πραγματικότητα ένα πρότυπο που επιτρέπει στους ανθρώπους να σκέφτονται: “Αυτό θα μπορούσε να είναι το πώς μοιάζει η αγάπη στη δική μου ζωή και μπορώ κι εγώ να μοιάζω με αυτόν τον άνθρωπο, ακόμη κι αν δεν ταιριάζω στο τυπικό στερεότυπο”», δήλωσε στο Tudum η Καρίνα Χόλντεν, συνδημιουργός της εκπομπής. «Η μοναδικότητα των ανθρώπων μέσα στο Love on the Spectrum έχει δώσει τη δυνατότητα σε πολλούς να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση και να διεκδικήσουν τη δική τους εκδοχή σχέσεων, φιλίας και αγάπης».
Η ιδέα γεννήθηκε όταν ο έτερος παραγωγός, Κίαν Ο’ Κλέρι, γύριζε την αυστραλιανή σειρά ντοκιμαντέρ «Employable Me», για τους ανθρώπους με αναπηρία, οι οποίοι αναζητούν και εκπαιδεύονται ώστε να αποκτήσουν μια ουσιαστική και καλοπληρωμένη εργασία. Στην Αυστραλία υπήρχαν ήδη πολλοί οργανισμοί που παρείχαν τέτοιες υπηρεσίες, ομάδες για άτομα στο φάσμα του αυτισμού, αλλά και κοινωνικές λέσχες, από τις οποίες προέκυψε γρήγορα μια ευρεία «δεξαμενή» συμμετεχόντων. Ο Ο’ Κλέρι παρατηρούσε συχνά ότι οι πρωταγωνιστές της εκπομπής εξέφραζαν την επιθυμία να μάθουν κάτι για το οποίο δεν υπήρχε καμία ουσιαστική καθοδήγηση: πώς να βγαίνουν ραντεβού.
«Τόσοι πολλοί αναζητούσαν την αγάπη», λέει στους ΝΥΤ, «και, για να είμαι ειλικρινής, για αρκετούς αυτό ήταν ακόμη πιο σημαντικό από το να βρουν δουλειά». Απευθύνθηκε στην Καρίνα Χόλντεν, εκτελεστική παραγωγό του Employable Me, και της παρουσίασε την ιδέα για αυτό που αργότερα θα γινόταν η «Αγάπη στο φάσμα του αυτισμού». Όπως της εξήγησε, η ποικιλομορφία του αυτιστικού φάσματος ανοίγει χώρο για αμέτρητες διαφορετικές ιστορίες. Κι εκείνη συμφώνησε.
Το αποτέλεσμα έτυχε θερμότατης υποδοχής. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εκατομμύρια άνθρωποι ακολουθούν τους συμμετέχοντες, αναζητώντας στα δημοσιεύματά τους ενδείξεις για την πορεία των σχέσεών τους ανάμεσα στις σεζόν. Στους θαυμαστές της σειράς συγκαταλέγονται η Αριάνα Γκράντε, η Ρέιτσελ ΜακΑνταμς και η Μάιλι Σάιρους.
Μερικά από τα αστέρια του Love on the Spectrum, είναι το ζευγάρι πλέον, Μάντισον Μαρίλα και Τάιλερ Γουάιτ, η Άμπι Ρόμεο και η Ντάνι Μπόουμαν. Στο ριάλιτι εμφανίζονται γονείς, συγγενείς και φίλοι, οι οποίοι είναι πολύ υποστηρικτικοί στα θέλω των ανθρώπων που αγαπούν.
Η Ντάνι Μπόουμαν συμμετέχει στη σειρά από την πρώτη σεζόν. Καταγράφεται η προσπάθειά της να βρει μια σχέση που να είναι ταυτόχρονα ρομαντική και σεξουαλική. Είναι animatrix και διατηρεί τη δική της εταιρεία, ενώ αρχικά επιθυμούσε να βγαίνει μόνο με κάποιον που μοιράζεται το ίδιο πάθος.
Η ίδια έχει επίσης απραξία, μια νευρολογική διαταραχή που μπορεί να επηρεάσει την ομιλία της, οδηγώντας, όπως λέει, σε ένα «μπερδεμένο σύνολο λέξεων», εκτός αν γράψει τις σκέψεις της και τις απομνημονεύσει ή τις διαβάσει. Η μακρόχρονη, συχνά ματαιωμένη επιθυμία της για μια ολοκληρωμένη ερωτική εμπειρία, όπως την περιγράφει ο Κίαν Ο΄ Κλέρι περιλαμβάνει τόσο στιγμές χιούμορ όσο και βαθιάς συγκίνησης. Από το να δημιουργεί ένα animation για να προτείνει στον σύντροφό της να προχωρήσουν τη σχέση τους, μέχρι τη στιγμή που ξεσπά σε κλάματα όταν εκείνος της λέει ότι επιθυμεί να περιμένει μέχρι τον γάμο. «Η ιστορία της Ντάνι είναι ότι, σε εκείνη τη φάση της ζωής της, ήθελε πραγματικά να ζήσει μια ερωτική εμπειρία. Και γιατί όχι;» αναρωτιέται ο συνδημιουργός και σκηνοθέτης της σειράς, Κίαν Ο’ Κλέρι.
«Το να έχει κανείς μια αναπηρία δεν σημαίνει ότι πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένα αθώο, ασεξουαλικό ον».
«Δεν επρόκειτο ποτέ να κινηματογραφήσουμε κάτι που είναι περιττά προκλητικό ή αχρείαστα εκτεθειμένο, αλλά σίγουρα θέλουμε να συμβάλουμε στην κανονικοποίηση της σεξουαλικότητας μέσα στις σχέσεις. Αν αυτό το θέμα προκύψει, όπως προκύπτουν και ζητήματα που αφορούν την οικογένεια, το πένθος, τις δυσκολίες αλλά και τις όμορφες στιγμές, οφείλουμε να εστιάσουμε στην ανθρώπινη εμπειρία και στον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις τους και όσα έχουν πραγματική σημασία για εκείνους» επισημαίνει στο Tudum η Καρίν Χόλντεν.
Κατά τη διάρκεια της παρουσίας της στην εκπομπή, η Άμπι Ρόμεο επαναπροσδιόρισε αυτό που ζητά από μια σχέση. Στο πρώτο επεισόδιο της σειράς Love on the Spectrum, εξηγεί ότι «θέλει να είναι σαν πριγκίπισσα, σαν τη Σταχτοπούτα που πηγαίνει στον χορό» και λέει ότι αισθάνεται σαν την γοργόνα Άριελ. Η Άμπι, η οποία βίωσε στην πράξη μια μακροχρόνια σχέση, δεν θέλει πια απλώς να ντύνεται όμορφα και να την επιλέξει ένας πρίγκιπας. Συνειδητοποιεί ότι θέλει να μοιράζεται τη ζωή της με κάποιον που είναι αστείος, ταλαντούχος και γενναίος όπως αισθάνεται η ίδια.
Η σχέση της με τον αυτισμό της έχει επίσης αλλάξει. Τώρα έχει περισσότερη αυτοπεποίθηση. Ζώντας τις χαρές της ζωής, ένιωσε σαν ένας μέσος άνθρωπος, ο οποίος παρέμεινε ταυτόχρονα στον νευροδιαφορετικό κόσμο.
«Θεέ μου, είναι η Άμπι από το Love on the Spectrum!». Πολλές από τις νεαρές γυναίκες που την προσεγγίζουν είναι νευροτυπικές. Οι άνθρωποι που κάποτε η Άμπι μιμούνταν, προσπαθώντας απεγνωσμένα να τους μοιάσει, είναι τώρα οι θαυμαστές της!
Οι σχέσεις, ειδικά στα ριάλιτι, παρουσιάζονται μέσα από στερεότυπα και επιφανειακές αφηγήσεις. Το Love on the Spectrum είναι μια υπενθύμιση ότι η ανάγκη για σύνδεση, επικοινωνία, τρυφερότητα και αποδοχή είναι καθολική. Ο έρωτας, ίσως είναι πιο αληθινός, όταν τον βλέπουμε έξω από τα συνηθισμένα καλούπια και όλοι έχουν δικαίωμα να τον ζήσουν.
