Σε κλίμα αποθάρρυνσης λόγω της αινιγματικής σιωπής του Αλέξη για την τύχη τους, συνεδριάζει σήμερα η Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ. Θέμα η υλοποίηση της απόφασης της πρόσφατης Κεντρικής Επιτροπής.
Μα απόφαση ακατανόητη που ουδείς κατάλαβε, αφού προέτρεπε στην στήριξη ενός άλλου κόμματος, της ΕΛΑΣ του Τσίπρα, αλλά χωρίς να προσδιορίζει καν τον τρόπο. Απόφαση που φυσικά συναντά την αντίδραση της «τρόικας» Παππά, Δούρου και Πολάκη, ο οποίος καταλόγισε δουλικότητα στον πρόεδρο του κόμματος.
Βέβαια οι λύσεις δεν είναι πολλές. Ή θα αποφασίσει ο ΣΥΡΙΖΑ πως δεν θα κατέβει στις εκλογές προκειμένου να στηρίξει τον Αλέξη, αλλά χωρίς να είναι βέβαιοι ότι δεν θα μείνουν ως πρόσωπα ξεκρέμαστοι, (αφού με κόμματα δεν συνδιαλέγεται), είτε θα συγκροτήσουν αυτόνομο ανταγωνιστικό ψηφοδέλτιο προς το κόμμα Τσίπρα.
Η σύγκλιση της Π.Γ. γίνεται και στον απόηχο των δηλώσεων του Νίκου Παππά, σύμφωνα με τον οποίο «πρέπει να συγκληθούν τα όργανα, με οποιοδήποτε τρόπο. Δεν υπάρχει κανένας φραγμός». Άλλωστε κατά τον πρώην κολλητό του Αλέξη, ολοένα και περισσότεροι αναγνωρίζουν πως η στρατηγική του κόμματος χρειάζεται χρονοδιάγραμμα, εξειδίκευση και επικαιροποίηση».
Να σημειωθεί ότι η φερόμενη ως μειοψηφία της Κ.Ε. που τάσσεται κατά της εθελόδουλης στήριξης στον Τσίπρα, καταλογίζει μη δημοκρατικές διαδικασίες σχετικά με την απόφαση της Κ.Ε. Αφήνουν υπόνοιες για παραχάραξη της θέλησης των μελών του Οργάνου, αφού δεν έγινε καταμέτρηση των ψήφων με τις οποίες πέρασε η στήριξη προς τον Τσίπρα.
Δεν θα μας εξέπληττε, και απορούμε γιατί εκπλήσσονται οι σύντροφοι. Μάχαιραν έδωσαν στον Κασσελάκη, μάχαιραν λαμβάνουν. Υπεραμύνονται των δημοκρατικών διαδικασιών, αυτοί που τις καταπάτησαν και προέβησαν στο σταλινικό πραξικόπημα στο μπουζουξίδικο, προκειμένου να ξωπετάξουν τον εκλεγμένο Πρόεδρο Στέφανο. Έτσι «έσωσαν» το κόμμα είπαν κάποιοι. Τόσο πολύ το έσωσαν που τώρα το προσφέρουν βορά στον Αλέξη.
Από την άλλη, ακόμη και αυτοί που είναι πρόθυμοι να τρέξουν στον πρώην αρχηγό, έχουν αρχίσει να βουλιάζουν στην ανασφάλεια, αν θα τους κάνει επί τέλους το πολυπόθητο νεύμα.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του νέου εκπροσώπου Χρήστου Γιαννούλη, ότι «την απάντηση πρέπει να τη δώσει ο ίδιος ο Τσίπρας, όποια κι αν είναι. Όχι οι ερμηνείες, όχι οι διαρροές, όχι οι τρίτοι. Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας». (ας κοιμηθούν, δεν θα πάρει).
Φυσικά, όλοι οι ανωτέρω δεν έχουν και πολλές επιλογές. Προσωποποιούν την παλιά ρήση του Γιώργου Κατσιφάρα για τον Αντρέα, όταν οι δημοσιογράφοι του έβαλαν δύσκολα ρωτώντας τη γνώμη του για τον «τρίτο δρόμο προς τον σοσιαλισμό: Ειλικρινής και θυμόσοφος ο bon viveur είχε απαντήσει: «Αν δεν ήταν ο Αντρέας δεν θα μας ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας μας».
Αυτό συνέβη και με τον Τσίπρα. Από την αφάνεια τους πρόσφερε την ηδονή της πανελλήνιας αναγνωρισιμότητας. Χωρίς αυτόν θα γυρίσουν στην αφάνεια.
Μπορεί κάποιοι λίγοι, να ήταν γνωστοί σε τοπικό ή συνδικαλιστικό επίπεδο. Οι δημοσιογράφοι π.χ. που κάλυπταν το ρεπορτάζ του τότε Συνασπισμού, αναρωτιούνταν στις εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ποια ήταν αυτή η Γεροβασίλη. Ενώ το κόμμα στις εκλογές ελάμβανε 3 - 4%, αυτή σάρωνε λαμβάνοντας ποσοστά άνω του 20%! Ή κάποιοι άλλοι (Πολάκης) ήταν δήμαρχοι μικρών δήμων, και κάποιοι σε τριτοβάθμια σωματεία. Ως εκεί.
Αυθύπαρκτο πρόσωπο στον χώρο της ανανεωτικής Αριστεράς, και ευρέως γνωστή πριν την εποχή Αλέξη, από όλους τους πολύφερνους ήταν μόνο η Ρένα Δούρου. Μάλιστα τότε πολλοί προείκαζαν το μέλλον της ως μελλοντική ηγέτιδα του ΣΥΝ.
Κάηκε στην τοξικότητα του Αλέξη, που βρίσκει τρόπο να αποκεφαλίζει όποιο κεφάλι εξέχει. Γράφαμε τις ημέρες που συνέβη το αποτρόπαιο ολοκαύτωμα του Ματιού, ότι αφού είχε ήδη επιβαρυνθεί και με τη Μάνδρα, εάν αναλάμβανε την πολιτική ευθύνη και παραιτείτο, θα συγκέντρωνε στο πρόσωπό της τεράστιο πολιτικό και ηθικό κεφάλαιο, που θα το εκτόκιζε στο μέλλον.
Σε μια κυβέρνηση που όλοι κρύβονταν, που ο Πρωθυπουργός έκανε τον ανήξερο για καμένους συνανθρώπους και ρωτούσε τι ώρα θα πετάξουν το πρωί τα καναντέρ, που ο νυν πρόεδρος Φάμελλος και ο Πολάκης ήταν δύσθυμες βωβές κεφαλές, η Δούρου θα μπορούσε να σηκώσει το ηθικό βάρος της ευθύνης και να ξεχωρίσει.
Δεν το έκανε, κάλυψε, εκτός του εαυτού της και την κυβέρνηση. Και τώρα, κατά τα λόγια της ιδίας, την πετάνε στα σκυλιά.
Στο τέλος θα φτάσουν να παρακαλούν τον Αλέξη να τους πάρει στο κόμμα. Την αρχή έκανε εμμέσως ο Γιαννούλης.
