Ας επιλέξουμε από τις δύο δημοσκοπήσεις που δημοσιοποιήθηκαν προχθές αυτήν της MARC. Όχι γιατί μας αρέσει περισσότερο, αλλά γιατί δίνει εκτίμηση ψήφου και επομένως μας δίνει μια προσέγγιση εκλογικού αποτελέσματος. Δεν αφήνει στην άκρη τους αναποφάσιστους, κρατώντας σε μικρότερα ποσοστά τα άλλα κόμματα, κάτι που επιτρέπει αυθαίρετες αναλύσεις επί μη υπαρχόντων στην ουσία αποτελεσμάτων. Συγγνώμη, αλλά δεν υπάρχουν στην κάλπη αναποφάσιστοι και γι αυτό το 95% των δημοσκοπικών Εταιρειών στην Ευρώπη δίνουν και εκτίμηση ψήφου, αν όχι μόνο εκτίμηση ψήφου.
Έχουμε και λέμε λοιπόν. Η ΝΔ παραμένει πρώτη, κυρίαρχη πολιτική δύναμη απέχοντας μάλιστα 14% από το δεύτερο κόμμα (την ΕΛΑΣ του Α. Τσίπρα). Ήταν και είναι επομένως το « σιγουράκι» όλων των δημοσκόπων, ότι η πρωτιά δεν παίζεται. Παίζεται το ποσοστό της και αν θα καταφέρει να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Τελεία. Η ΕΛΑΣ από την πλευρά της έκανε ένα μη ευκαταφρόνητο μπάσιμο με ποσοστά γύρω στο 15,3%, έφτασε στο 16.5%, ανακάτεψε την τράπουλα στην αντιπολίτευση, αλλά δεν έδειξε να είναι – ακόμα τουλάχιστον – απειλή, πραγματική απειλή ανατροπής. Από εκεί και πέρα τα συνήθη που είδαμε και πριν ένα μήνα: Το ΠΑΣΟΚ στο 10,5% αναζητώντας τα βήματά του, από κοντά η ΕΛΠΙΔΑ της Μ. Καρυστιανού και ακολουθούν ΚΚΕ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ και ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ πιο κάτω και πληγωμένα περισσότερο ή λιγότερο και τα τρία. Όλα τα άλλα κόμματα, άλλα επτά κόμματα εκτός Βουλής.
Παρατήρηση πρώτη: Αν αυτή η εικόνα εμπεδωθεί και με τις μετρήσεις του Σεπτεμβρίου με κάποιες μικρές διαφοροποιήσεις, δημιουργούνται οι συνθήκες ενός μισακού εναμισοκομματικού διπολισμού. Σ' αυτή την περίπτωση, τα κόμματα από την τρίτη θέση και κάτω θα περάσουν άσχημα, αφού στο προεκλογικό κλίμα πόλωσης και έντονων διλημμάτων για την διακυβέρνηση θα πιεστούν ασφυκτικά.
Παρατήρηση δεύτερη: Η μόνη ελπίδα που απ΄ότι φαίνεται έχουν κάποιοι είναι η παρουσία του κόμματος Σαμαρά να έχει μια τέτοια δυναμική που να πάει την ΝΔ κάτω από το 25% ώστε να μην πάρει καθόλου bonus και επομένως να δημιουργηθεί μια νέα πολιτική συνθήκη. Πόσο πιθανό είναι να συμβεί κάτι τέτοιο; Όλες οι αναλύσεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι θεωρείται ένα κάτι από παραπάνω ελάχιστο ενδεχόμενο.
Παρατήρηση Τρίτη: Το παιχνίδι βρίσκεται στα χέρια της ΝΔ που όμως πρέπει να ανεβάσει στροφές και να δει στοχευμένα προς τον παραγωγικό ιστό ηλικιών 30-55, τις γυναίκες και τις δυνάμεις του Κέντρου. Δεν μπορεί για παράδειγμα να πηγαίνεις σε εκλογές και να χρωστάς ακόμα επιδοτήσεις από τον DANIEL ή πολλών χρόνων. Δεν μπορεί να μην δείξει μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στην μείωση της ακρίβειας, την βελτίωση – στο πλαίσιο των δημοσιονομικών περιθωρίων- εισοδημάτων.
Παράλληλα όμως με τις δημοσκοπήσεις και τα ποσοστά που δίνουν, έχει αξία να βλέπουμε και τι έδρες παίρνει κάθε κόμμα και τι εναλλακτικά σενάρια σχηματισμού κυβέρνησης υπάρχουν στο έδαφος της πραγματικότητας και όχι φαντασιώσεων. Με βάση την έρευνα της MARC προκύπτει επτακομματική Βουλή με τις έδρες να κατανέμονται ως εξής: ΝΔ 125, ΕΛΑΣ 51, ΠΑΣΟΚ 33, ΕΛΠΙΔΑ 33, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ 7%, ΚΚΕ 20, ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ 16. Τι συμπέρασμα προκύπτει ; Ότι δεν υπάρχει αυτοδυναμία αλλά και ότι δεν μπορεί να υπάρχει Κυβέρνηση χωρίς την ΝΔ. Ότι δεν προκύπτει κυβέρνηση ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ ακόμα και αν ήθελαν γιατί το άθροισμά των εδρών τους είναι μόλις 84. Ότι δεν προκύπτει Οικουμενική όπως κάποιοι συζητούν γιατί αν κάποιος μετρήσει και τις 20 έδρες του ΚΚΕ δύσκολα μαζεύονται 151 έδρες, με το δεδομένο ότι και η ΕΛΠΙΔΑ με ένα αντισυστημικό στίγμα δεν φαντάζομαι ότι θα συνεργαζόταν με όλους τους άλλους. Αυτά είναι τα σενάρια, όλα τα άλλα είναι ευφυολογήματα. Άρα; Άρα, θα πάμε σε δεύτερες εκλογές με ένα κόμμα καθαρά πρώτο που θα του λείπουν 26 έδρες. Τι λέτε να γίνει;
*Ο Zαχαρίας Ζούπης, στέλεχος εταιριών έρευνας αγοράς, δημοσκοπήσεων και επικοινωνίας από την δεκαετία του ‘90, είναι σήμερα Διευθυντής Ερευνών και Στρατηγικής Επικοινωνίας της OPINION POLL. Είχε την ευθύνη του σχεδιασμού, της υλοποίησης και της επιστημονικής επιμέλειας ερευνητικών προγραμμάτων και στρατηγικής επικοινωνίας. Έχει διεξάγει πολυάριθμες πολιτικές, αυτοδιοικητικές, κοινωνικές, εμπορικές έρευνες και focus groups. Έχει γράψει εκατοντάδες άρθρα και δύο βιβλία («Εκεί γύρω στα τριάντα», «40+1 άρθρα για την Κεντροαριστερά»).
