Σε οιαδήποτε άλλη χώρα, το πρόβλημα, μεγάλο, των κόκκινων δανείων θα είχε λυθεί. Σχεδόν. Να επιλυθεί πλήρως είναι αδύνατον. Χρειάζεται όμως να λυθεί τόσο όσο να επιτρέψει στους ανθρώπους, τους επαγγελματίες/επιτηδευματίες και τους ιδιώτες που έχουν μπλέξει με παλαιά δάνεια, να ανασάνουν.
Τον τελευταίο καιρό οι ρυθμίσεις είχαν αρχίσει να είναι περισσότερες. Ο εξωδικαστικός είχε αποτελέσματα θετικά για πάρα πολλούς. Οι περικοπές του συνολικού χρέους ήταν πολλές και, κατά κανόνα, εξαιρετικά συμφέρουσες για τους οφειλέτες. Προφανώς, και τους διαχειριστές των δανείων. Εταιρείες διαχείρισης δανείων (funds) και τράπεζες προτιμούν ένα δάνειο που πληρώνει τόκους, παρά ένα δάνειο που είναι, πρακτικά, παγωμένο. Και, σε κάθε περίπτωση, αποστρέφονται τους πλειστηριασμούς, σε αντίθεση με όσα κυκλοφορούν στο θυμικό των ανθρώπων αλλά και, ορισμένων, μέσων ενημέρωσης.΄
Παρά ταύτα, παραμένει ισχυρός ο σκληρός πυρήνας εκείνων που είναι αποφασισμένοι να μην κρατήσουν και τελικά να αποκτήσουν σημαντικά περιουσιακά στοιχεία, χωρίς να πληρώσουν «δραχμή» από τα δάνεια που πήραν και με τα οποία τα απέκτησαν.
Δεν πρόκειται βέβαια για τίποτε «φουκαριάρηδες». Οι άνθρωποι που δουλεύουν τα κόκκινα δάνεια έχουν αποκτήσει σημαντική εμπειρία και μπορούν εύκολα να διακρίνουν τον κακοπληρωτή. Το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα όσων θέλουν να «πυροβολήσουν» τα δάνειά τους είναι ότι διαθέτουν ικανότατους δικηγόρους. Οι οποίοι έχουν επίσης μάθει άριστα τα παραθυράκια, τα κουμπιά, τις κρυψώνες των φορολογικών μηχανισμών, τις αδυναμίες του συστήματος και, κυρίως, τον τρόπο με τον οποίο μπορούν πιέσουν τους πολιτικούς. Ειδικά όταν βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο. Και ακόμη περισσότερο όταν η προεκλογική σύγκρουση πηγαίνει στα άκρα και κρατά περισσότερο.
Αυτό το τελευταίο είναι και το πιο σημαντικό. Το αποδεικνύει ο πολλαπλασιασμός πρωτοσέλιδων δακρύβρεχτων δημοσιευμάτων, ειδικά σε φυλλάδες για τις οποίες υπάρχουν υποψίες πως έχουν χρηματικό όφελος από τις δήθεν αποκαλύψεις τους.
Έψαξα, με μια τέτοια ευκαιρία, ένα δημοσίευμα για τα «κοράκια», τα funds, που θέλουν να αρπάξουν από οικογένεια «πτωχών ανθρώπων» ότι τη μικρή περιουσία που τους άφησε ο δυστυχής και άτυχος πρόγονός τους.
Η ιστορία έχει ενδιαφέρον. Δείτε, εν συντομία, την εικόνα.
Η οφειλή ξεπερνά το μισό εκατομμύριο. Μαζεύτηκε από έξι δάνεια που είναι όλα στο «κεφάλι» μιας καλής συμπολίτισσας της μεγαλύτερης νήσου των Κυκλάδων. Ωστόσο, η εμπορική αξία των υποθηκευμένων ακινήτων είναι μεγαλύτερη από το ύψος των δανείων.
Λογικό, μια διώροφη μεζονέτα των 200 μέτρων σε οικόπεδο άνω του στρέμματος, μέρος ιδιοκτησίας τριών στρεμμάτων σε μικρή απόσταση από κοσμική πλαζ της Νάξου, που νοικιάζεται στο Airbnb άνω πάνω από 300 ευρώ τη μέρα και, μαζί, μια κατοικία 120 μέτρων στην χώρα του νησιού και, μαζί, διαμέρισμα 90 μέτρων στην Πετρούπολη δεν το λες και μικρή περιουσία.
Από τραπεζική άποψη, το πρόβλημα μπορεί να λυθεί. Όπως, με ανάλογες περιστάσεις το κάνουν ήδη πολλοί συμπολίτες.
Ειδικά όταν ο οφειλέτης χρωστά και στο δημόσιο (άνω των 50 χιλιάδων) και σε άλλους διαφόρους που κατά καιρούς δάνεισαν την οικογένεια (άνω των 200 χιλιάδων) έχει κάθε λόγο να τα βρει με τις τράπεζες και να βάλει σε τάξη, χωρίς να χάσει τα ακίνητά του, τις οφειλές του.
Και όμως. Η καλή συμπολίτισσα κρύβουν τα οικονομικά τους στοιχεία, κρύβουν τα κληρονομητήρια και αρνούνται πρόταση πλήρους απαλλαγής με εφάπαξ πληρωμή ή μακροχρόνια ρύθμιση με μια γερή προκαταβολή.
Δεν χάνει τίποτε. Εκμεταλλεύεται πλήρως τα ακίνητα, συνεχίζει τη ζωή της και περιμένει τους πολιτικούς να κάνουν κάτι καλύτερο για την περίπτωσή της.
Κάθε φορά που βλέπει την κυβέρνηση να φροντίζει όσους δεν εξυπηρετούν τα δάνειά τους, ξέρει πως οι πιθανότητες να συνεχίσει να μην πληρώνει γίνονται περισσότερες.
Win-win κατάσταση για όσους εκμεταλλεύτηκαν τα λάθη των τραπεζών και την ανικανότητα της εφορίας πριν την κρίση, εκμεταλλεύτηκαν την αλληλεγγύη προς τους πράγματι ευάλωτους και τώρα εκμεταλλεύονται το γεγονός ότι ολοένα περισσότεροι προσέρχονται σε ρύθμιση των οφειλών τους.
Προσοχή, οι «έξυπνοι-κατεργαραίοι» δεν είναι λίγοι. Το αντίθετο ισχύει. Θυμηθείτε μόνον πως όταν κερδίζουν όσοι «πιστολίζουν» τα δάνειά τους, χάνουν εκείνοι που πλήρωσαν τα πάντα ακόμη κι όταν η κρίση ή, τώρα, η ακρίβεια τους έβαζε το πιστόλι στον κρόταφο. Τα «πονηρά» δάνεια λατρεύουν τις εκλογές.
