Τα όσα συμβαίνουν στον ΣΥΡΙΖΑ και άλλες αριστερές δυνάμεις είναι ξεφτίλα μεγάλη. ΟΙ άνθρωποι είναι για λύπηση. Η «σταλινική» τιμωρία που επιφυλάσσει ο Αλέξης Τσίπρας στους πρώην συνοδοιπόρους του, αποκαλύπτει τη μορφή που λαμβάνουν οι εκκαθαρίσεις μεταξύ αριστερών, όταν ο «φωτισμένος τιμονιέρης» αποφασίζει τη μεγάλη στροφή.
Ευτυχώς, για όλες και όλους τους «συντρόφους» της μη κομμουνιστικής αριστεράς, στην Ελλάδα έχουμε δημοκρατικό πολίτευμα και οι απόκληροι του ΣΥΡΙΖΑ δεν κινδυνεύουν με μέτρα φυσικής εξόντωσης. Κάποιοι έχουν ήδη αυτοεξοριστεί (όσοι πήγαν στη Νέα Αριστερά), άλλοι χάθηκαν στις στροφές (όσοι ακολούθησαν τον πρώην πρόεδρο Κασσελάκη) και άλλοι εξευτελίζονται παραιτούμενοι από την βουλευτική ιδιότητα που τους απένειμε ο λαός επαιτώντας για μια θέση αυλικού στην Αμαλίας.
Με όλα αυτά, είναι να αντιλαμβάνεται κανείς από τι τελικά γλιτώσαμε όταν όλοι αυτοί κυβέρνησαν τον τόπο.
Δεν τολμώ να σκεφτώ τι θα είχε συμβεί στην χώρα αν ο Τσίπρας δεν είχε υποχρεωθεί στη μεγάλη κωλοτούμπα, τέτοιες μέρες του 2015. Πόσα απίθανα πράγματα θα είχαν σκαρφιστεί να δοκιμάσουν πάνω μας, προκειμένου να επιβάλουν την επικίνδυνη επαναστατικότητά τους.
Από την άλλη, βλέποντας την προθυμία στον αυτοεξευτελισμό τόσο πολλών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, κατανοεί το χάος που επικρατούσε στην κυβερνητική συμπαράταξη του 2015-19.
Αν δεν ήταν οι «θεσμοί», δηλαδή οι τεχνοκράτες της τρόικας του τρίτου μνημονίου, οι οποίοι, πρακτικά, φρόντιζαν τα πάντα για να τσουλά η διακυβέρνηση της χώρας, η Ελλάδα θα είχε υποστεί ανεπανόρθωτη ζημία, ακόμη και μετά την κωλοτούμπα.
Υπάρχουν βεβαίως και εκείνοι/εκείνες που επιλέγουν τη λήθη. Τους αξίζει η συμπάθειά μας.
Όσο για τους άλλους, που επιμένουν να «διασώσουν» τα λείψανα του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη κι αν το καταφέρουν θα υποστούν την χλεύη της κάλπης, στην οποία δεν θα βρίσκουν ούτε τη δική τους ψήφο.
Η Ιστορία δεν αστειεύεται. Να το αναγνωρίσουμε αυτό στον κ. Τσίπρα, ως έχοντα την πρωτοβουλία του μεγάλου αυτοεξευτελισμού της «κυβερνώσας» αριστεράς.
