Αν «διαβάσει» κάποιος προσεκτικά πίσω από τις γραμμές, οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δεν δείχνουν κάποια πολιτική ανατροπή αλλά μια παγίωση.
Στην πρόσφατη δημοσκόπηση της Pulse για τον ΣΚΑΪ, στα τέλη Νοεμβρίου του 2025, η Νέα Δημοκρατία στην πρόθεση ψήφου συγκεντρώνει 24,5%, το ΠΑΣΟΚ 11,5%, η Ελληνική Λύση 8% κ.λπ. Δεύτερο «κόμμα» αναδεικνύονται οι αναποφάσιστοι με ποσοστό 15%.
Με την κατανομή των αναποφάσιστων, η Νέα Δημοκρατία ανεβαίνει στο 30%, το ΠΑΣΟΚ στο 14% και η Ελληνική Λύση στο 10%.
Αν γυρίσουμε έναν χρόνο πίσω, τον Νοέμβριο του 2024, το ποσοστό της Νέας Δημοκρατίας βρισκόταν στο 29,5% και του ΠΑΣΟΚ στο 17%. Και τότε, στην πρόθεση ψήφου, δεύτερο κόμμα παρέμεναν οι αναποφάσιστοι.
Αν υπάρχουν μετατοπίσεις τον τελευταίο χρόνο, αυτές αφορούν κυρίως την αισθητή πτώση του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ και την άνοδο της Πλεύσης Ελευθερίας.
Οι μαζικές κινητοποιήσεις με αφορμή την επιχειρηθείσα «τυμβωρυχία» του τραγικού δυστυχήματος των Τεμπών, στα τέλη του 2024 και τις αρχές του 2025, αν είχαν κάποια πολιτική επίδραση, αυτή καταγράφηκε κυρίως στα κόμματα της αντιπολίτευσης, με την απόσχιση ενός τμήματος της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς προς την αντισυστημική Αριστερά.
Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται επίσης πως τόσο η αντισυστημική Αριστερά όσο και η αντισυστημική Δεξιά έχουν σαφή εκλογική οροφή.
Η μεγαλύτερη συνέπεια της εμφάνισης της αντισυστημικής Αριστεράς, με ηγεμονική δύναμη την προσωποπαγή «Πλεύση Ελευθερίας», είναι ότι στερεί από τα κόμματα της συστημικής Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς τη δυνατότητα να προσεγγίσουν το 25% και να δημιουργήσουν προϋποθέσεις εισόδου σε τροχιά διεκδίκησης της εξουσίας.
Αυτό δεν φαίνεται να μπορεί να το αλλάξει ούτε η παρουσία του κ. Τσίπρα. Ο κ. Τσίπρας εκπροσώπησε το 2015 τόσο την αντισυστημική Αριστερά όσο και την αντισυστημική Δεξιά και αμφότερες πλέον θεωρούν ότι τις πρόδωσε.
Από την άλλη πλευρά, η διατήρηση των δυνάμεων της Νέας Δημοκρατίας πέριξ του 30% και, κυρίως, με διαφορά περίπου διπλάσια από το δεύτερο κόμμα, της παρέχει ένα ουσιαστικό προβάδισμα: την ευκολία προσπορισμού των απελπισμένων και «χαμένων» ψήφων.
Το δίλημμα για μια μεγάλη μερίδα όσων θα προσέλθουν στις κάλπες — ακόμη και αν έχουν κουραστεί ή αποστραφεί την κυβέρνηση — θα είναι «Νέα Δημοκρατία ή χάος»…
Στις τελευταίες δημοσκοπήσεις της ίδιας εταιρείας πριν από τις εκλογές του Μαΐου του 2023, στην πρόθεση ψήφου η Νέα Δημοκρατία συγκέντρωνε 31%, ο ΣΥΡΙΖΑ 25% και το ΠΑΣΟΚ περίπου 9%. Με αναγωγή, τα ποσοστά αυτά διαμορφώνονταν στο 35,5%, 28,5% και 11% αντίστοιχα.
Στις εκλογές του Μαΐου του 2023, η Νέα Δημοκρατία έλαβε πάνω από 40%, ο ΣΥΡΙΖΑ περίπου 20% και το ΠΑΣΟΚ 11,4%.
Η απόκλιση μεταξύ δημοσκοπήσεων και εκλογικού αποτελέσματος του 2023 καταγράφει αφενός απόκρυψη προθέσεων από μια σημαντική μερίδα ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας και αφετέρου διόγκωση του ποσοστού του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Οι διαφορές αυτές δείχνουν ότι ένα τμήμα των εκλογέων παραμένει σιωπηλό απέναντι στη θορυβώδη αντιπολίτευση και μιλά μόνο μέσω της κάλπης.
Συμπεράσματα
α) Η Νέα Δημοκρατία κινείται σταθερά γύρω στο 30% με αναγωγή, διατηρώντας διαφορά σχεδόν διπλάσια από το δεύτερο κόμμα. Το ΠΑΣΟΚ υποχωρεί αισθητά σε σχέση με το 2024, ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να αποδυναμώνεται και η μόνη καθαρή άνοδος καταγράφεται στην Πλεύση Ελευθερίας.
β) Οι κινητοποιήσεις γύρω από την τραγωδία των Τεμπών δεν μετέβαλαν τον κυβερνητικό συσχετισμό. Αν είχαν πολιτικό αποτέλεσμα, αυτό ήταν η μετακίνηση τμήματος της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς προς την αντισυστημική Αριστερά — όχι προς εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Πρόσκαιρες αναμένεται να είναι και οι μετατοπίσεις των αγροτικών κινητοποιήσεων στον βαθμό που δεν παρατηρούνται μετακινήσεις σε άλλα κόμματα.
γ) Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι τόσο η αντισυστημική Αριστερά όσο και η αντισυστημική Δεξιά έχουν εκλογική οροφή. Και η ύπαρξη της Πλεύσης στερεί από τη συστημική Κεντροαριστερά τη δυνατότητα να πλησιάσει το 25%.
δ) Αν συνάγεται κάτι είναι πως οι επόμενες εκλογές δεν μοιάζουν χαμένη υπόθεση για τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
📬🖊️ Επιστολές αναγνωστών
KOMMATIKOI vs ΑΞΙΩΝ απάντηση
κ. Στούπας, Καλημέρα σας & καλή βδομάδα, γράψατε…
«Η απάντηση είναι προφανής γιατί αν αναδείξει μόνο τους ικανούς, ο κομματικός στρατός που υπάρχει μόνο και μόνο για να βρίσκεται κοντά στην εξουσία και τα προνόμια της θα αντιδρούσε περισσότερο και δραστικότερα απ’ ότι αντιδρά…
Οι παλαιότεροι θυμούνται τις εσωκομματικές αντιδράσεις που αντιμετώπιζαν οι κυβερνήσεις Σημίτη. Οι κινήσεις Σαμαρά-Καραμανλή αυτό το βαθύ κόμμα-κράτος αντιπροσωπεύουν με διάφορες πολιτικές και ιδεολογικές επικαλύψεις.
Επίσης, υπάρχουν αγαπητέ μεγάλα τμήματα της κοινωνίας που έχουν βολευτεί με την παρασιτική οικονομία της κρατικοδίαιτης υπανάπτυξης και δεν επιθυμούν αλλαγές. Όποιος θέλει να κυβερνήσει και να κάνει μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να τους λαμβάνει υπόψη και να τους χειραγωγεί με ανταλλάγματα…»
Απάντηση:
Κατανοητά όσα περιγράφετε και φυσικά θυμάμαι τις αντιδράσεις των κομματικών παρασίτων επί Σημίτη (56 χρονών γαρ).
Προφανώς και δεν αναφέρομαι στο ξήλωμα όλου του κομματικού μηχανισμού. Αναφέρομαι στο διαρκές μπόλιασμα με ικανούς ανθρώπους ώστε να διαμορφωθεί μια διαφορετική συνθήκη εντός του κόμματος και έτσι σιγά σιγά να εκτοπιστούν οι φραπέδες και οι φραποκίνητοι πολιτευτές και βουλευτές.
Best regards
T. K.
