Η αντιπολίτευση καταβάλλει αγωνιώδη προσπάθεια για να ξαναβγάλει πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Δεν χρειάζεται ο Κυριάκος να καταβάλει ιδιαίτερη προσπάθεια. Τα λάθη είναι τόσο κραυγαλέα που αναρωτιέται κανείς αν γίνονται επίτηδες. Το ΠΑΣΟΚ αφού αντέγραψε στα Τέμπη «γραμμή Ζωής», τώρα αγωνίζεται να αποδείξει ότι είναι πιο αριστερά από την συνιστώσα της Ρόζας. Αλλά και η ΕΛΑΣ! Πολλή θολούρα. Το μήνυμα που εξάγει το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα είναι θολό. Σαν να το τρομάζει η άνοδος στις δημοσκοπήσεις…
Ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν μπορεί. Θέλει να αναλάβει την εξουσία, αλλά δεν μπορεί. Το ΠΑΣΟΚ δεν κατάφερε να αρπάξει την ευκαιρία που του έδωσε η διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ, ακριβώς επειδή ο Νίκος Ανδρουλάκης έκανε όσα λάθη έπρεπε να κάνει για να αυτοκτονήσει πολιτικά. Και να σκεφτεί κανείς ότι το ΠΑΣΟΚ έχει στελέχη. Απλά ο πρόεδρος του κόμματος τα εξέθεσε, μετατρέποντας το ΠΑΣΟΚ σε πλασιέ θεωριών συνωμοσίας για ξυλόλια και χαμένα βαγόνια.
Η περίπτωση του Αλέξη Τσίπρα είναι διαφορετική. Ο Αλέξης Τσίπρας έχει σαφώς μεγαλύτερο πολιτικό ταλέντο από τον Νίκο Ανδρουλάκη. Εκείνο που εμφανώς του λείπει είναι τα στελέχη. Άλλα λέει ο ίδιος, άλλα οι άνθρωποι που έχουν αναλάβει να μεταφέρουν τον λόγο του μέσω των τηλεοπτικών οθονών. Ο Αλέξης μιλάει με τα καλύτερα λόγια για το αποτέλεσμα της οικονομικής πολιτικής του Κυριάκου Μητσοτάκη (και μπράβο του) και τα στελέχη του «θυμούνται» την φορολόγηση του «ακραίου πλούτου». Ο οποίος «ακραίος πλούτος» μπορεί να είναι τα λεφτά του Βαρδινογιάννη ή του Μαρινάκη ή τα χρήματα που παίρνει κάποιος μισθωτός από τις υπερωρίες του. Κάπως έτσι οδηγηθήκαμε στην υπεροφορολόγηση της μεσαίας τάξης στις ημέρες του Αλέξη. Κάτι που ο ίδιος ο κ. Τσίπρας θα ήθελε να το ξεχάσουμε όλοι, φροντίζουν να μας το θυμίζουν οι αγγελιοφόροι του. Ούτε βαλτοί να ήταν.
Ο Αλέξης Τσίπρας υπερασπίστηκε με δηλώσεις του την στρατηγική σχέση της χώρας με το Ισραήλ. Και πάλι πολύ καλά έκανε. Άλλωστε, αυτή η σχέση έχει και τη δική του σφραγίδα. Και έπειτα βγήκε το δικό του στέλεχος και «απείλησε» με σύλληψη τον Μπίμπι αν η ΕΛΑΣ βρεθεί στην εξουσία και ο νυν Ισραηλινός πρωθυπουργός επισκεφτεί την Αθήνα. Ακόμη κι αν πρόκειται για κουτοπονηριά, προκειμένου να μιλήσουν και στο αριστερό ακροατήριο, το μήνυμα που εκλαμβάνουν οι Έλληνες ψηφοφόροι είναι θολό. Για το πώς μπορεί να το εξέλαβαν οι Ισραηλινοί να μην το συζητήσουμε…
Υπάρχει βέβαια και η πιθανότητα να μην θέλει ο κ. Τσίπρας να διεκδικήσει άμεσα την πρωθυπουργία, κρίνοντας ότι αυτό δεν είναι εφικτό με αντίπαλο τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Και ότι βάζει χειρόφρενο, έχοντας ρίξει την προσοχή του στις μάχες χαρακωμάτων στον χώρο της αριστεράς. Ότι αυτή η θολούρα είναι ένα φυσικό αποτέλεσμα της ακροβασίας του μεταξύ της ριζοσπαστικής αριστεράς και του δημοκρατικού καπιταλισμού. Όποιος κι αν είναι ο λόγος, η ουσία είναι ότι δεν ξέρουμε με βεβαιότητα ποιο μονοπάτι να ακολουθήσει ο κ. Τσίπρας. Είμαστε όμως βέβαιοι ότι θα ακολουθήσει μονοπάτι, αφήνοντας την λεωφόρο στη διάθεση του κ. Μητσοτάκη.
Θανάσης Μαυρίδης
