Ο ΣΥΡΙΖΑ υποτίθεται ότι είναι κόμμα με Πρόεδρο, Όργανα, οργανώσεις, αρχές, και πρόγραμμα. Και όμως η απόφαση της Κ.Ε. περιγράφει με «ξελιγωμένο» τρόπο τον θαυμασμό της για τις προτάσεις ενός άλλου κόμματος, αυτού της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα.
Όπως τονίζει η απόφαση - του ΣΥΡΙΖΑ επαναλαμβάνουμε - «η διακήρυξη και η ίδρυση του νέου κόμματος από τον Αλέξη Τσίπρα, αλλά κι η δημοσιοποίηση του Μανιφέστου αποτελούν μείζον πολιτικό γεγονός, δημιουργούν κοινωνική δυναμική… είναι μια θετική εξέλιξη, την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αντιμετωπίζει αντιπαραθετικά».
Και συνεχίζει: «Είναι μια πρωτοβουλία που ενδιαφέρει και κινητοποιεί τους προοδευτικούς πολίτες, συμβάλλει στην ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου και μπορεί να αντιπαρατεθεί με τη δεξιά, διαμορφώνοντας προοπτική προοδευτικής διακυβέρνησης».
Βέβαια οι λέξεις προδίδουν τον ΣΥΡΙΖΑ, και χρησιμοποιούνται για να «λειάνουν» την άσχημη εντύπωση υποτακτικότητας ενός ολόκληρου κόμματος που κυβέρνησε τη χώρα (όπως και να την κυβέρνησε), στον Αλέξη. Η λέξη «προοδευτική διακυβέρνηση» στην ελληνική πολιτική σημειολογία, υπονοεί συνεργασία δύο ή περισσότερων συγγενικών κομμάτων.
Όμως ο Αλέξης το έχει καταστήσει σαφές με εύγλωττο τρόπο, ότι δεν υφίσταται προοπτική συνεργασίας με το πρώην κόμμα του. Στον εμφανή βοναπαρτισμό του, απαιτεί οι πρώην σύντροφοί του να προσχωρήσουν στην ΕΛΑΣ ως άτομα, και υπό την προϋπόθεση ότι θα πληρούν τις προδιαγραφές που θέτει το face control απ' το οποίο θα περάσουν!
Ακόμη χειρότερα το πρώην κόμμα κοροϊδεύει «με τόσα ψέματα που ντύθηκαν οι λέξεις». Ωραιοποιούν την υποταγή γράφοντας «σε αυτό το νέο πλαίσιο, εργαζόμαστε ώστε να συμβάλλουμε σε μια ευρεία συμπεριληπτική σύγκλιση τω προοδευτικών δυνάμεων, συλλογικοτήτων, προσωπικοτήτων (…) γιατί η ενωτική έκφραση των δημοκρατικών προοδευτικών δυνάμεων και πολτών είναι απαραίτητη για μια νικηφόρα εκλογική σύγκρουση με το καθεστώς Μητσοτάκη».
Δηλαδή, τη διάλυση του κόμματος κατ' επιθυμίαν του Αλέξη και την προσωπική προσχώρηση των ηγετικών στελεχών του στην ΕΛΑΣ, προκειμένου να διασώσουν τις βουλευτικές τους έδρες και τις βουλευτικές τους αποδοχές, την ονομάζουν «ευρεία συμπεριληπτική σύγκλιση» και «ενωτική έκφραση των προοδευτικών δυνάμεων»!
Ε… λογικά τα γράφει η απόφαση, αφού δέσμευσή τους είναι «η ιστορική και πολιτική συνέχεια της παρακαταθήκης του ΣΥΡΙΖΑ». Δηλαδή όχι του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ, αφού παρακαταθήκη αφήνει κάποιος που έχει τελευτήσει τη δράση ή τον βίον του (στην προκειμένη περίπτωση τον πολιτικό- οργανωτικό).
Βέβαια στην απόφαση αυτή αντιστάθηκε και καταψήφισε περίπου το ¼ της Κ.Ε. με κύριους εκφραστές τους Παύλο Πολάκη, Νίκο Παππά και Ρένα Δούρου.
Απαιτούσαν «στρογγυλό τραπέζι» συζήτησης με την ΕΛΑΣ, εκλογική συμμαχία μαζί της (ως παραμένον ξεχωριστό κόμμα) και «συμμετοχική διαδικασία», διαφωνώντας στο «να διαλυθούν τα πάντα και ο καθένας να διαπραγματευτεί την προσωπική του πορεία».
Και απαντώντας σε όσους τους κατηγορούν ότι το κάνουν για τις καρέκλες, ο Νίκος Παππάς διερωτήθηκε στον Αντ1: «Το κάνουν για καρέκλες αυτοί που λένε συντεταγμένες διαδικασίες και δεν το κάνουν αυτοί που είναι έτοιμοι κατά μόνας να διαπραγματευτούν την προσωπική τους πορεία;».
Το κόμμα που βρίσκεται σε επιθανάτιο ρόγχο, και τη νέα συνθήκη που επιζητούν, περιγράφει γλαφυρά ο κάποτε σύμβουλος στρατηγικού σχεδιασμού του Τσίπρα, με φράσεις που ο γράφων θα ήταν φειδωλός στη χρήση τους. Χαρακτηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ «φεουδαρχικό κόμμα» καταγγέλλοντας πρακτικές εσωκομματικής λειτουργίας που «απαξιώνουν τη δημοκρατική διαδικασία».
Όσο για τον Αλέξη του καταλογίζει (κάπως νωρίς κατά την ταπεινή μας γνώμη), αποτυχημένο το πολιτικό «rebranding», που γι' αυτό το λόγο το μετέτρεψε σε «reunion».
Εν τω μεταξύ η εύκολη νίκη απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ έχει αναπτερώσει τις ελπίδες στο στρατόπεδο Τσίπρα, περί ανοδικής τάσης. Αυτή και κατά τον δημοσκόπο κ. Μαύρο θα συνεχιστεί στο προσεχές διάστημα χωρίς να απειλήσει την πρωτιά της ΝΔ.
Ωστόσο είναι οι πρώτες εντυπώσεις. Ο Τσίπρας αυτομάτως ήλκυσε το αριστερόστροφο και αντι-Μητσοτακικό ακροατήριο. Κάποια στιγμή, επειδή δεν θα αρκούν η έκθεση αφηρημένων ιδεών του Μανιφέστου και της Προγραμματικής Διακήρυξης, θα κληθεί να παρουσιάσει πρόγραμμα με αριθμούς και συγκεκριμένα μέτρα.
Το παρελθόν του έχει δείξει ότι αυτό αποτελεί την αχίλλειο πτέρνα του (δες Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης).
