11ος χρόνος
ημέρα 3816η
ημέρα 3816η
Δευτέρα ,
13 Απριλίου 2026
13 Απριλίου 2026
ΑΠΟΨΗ
ΑΠΟΨΗ
Οι τσάντες των 2.500 ευρώ
Θυμάστε που στο αποκορύφωμα της κρίσης, υπήρχαν πάμπολλα μαγαζιά στην Αθήνα που πουλούσαν ρούχα-φίρμες, με το κιλό; Τα ξεχάσαμε μάλλον, κι ας έχει περάσει μόλις μία δεκαετία. Έμπαιναν όσοι ή όσες διέθεταν λίγο ρευστό κι αγόραζαν με 15 ευρώ, ένα κιλό με φορέματα, μπλουζάκια, ταγιέρ ή παλτά, που πριν τον καιρό της ευμάρειας το καθένα τους έκανε ένα χιλιάρικο. Τότε υπήρξαν πολλοί που τράβηξαν τα μαλλιά τους, καταλαβαίνοντας τι (δανεικές) περιουσίες είχαν ακουμπήσει σε μπουτίκ και γκλαμουράτα μαγαζιά.
Η σκευωρία Νοβάρτις και η προεδρική εκλογή του 2020
Στα «ψιλά» περνά η δίκη των δύο προστατευομένων μαρτύρων. Φαίνεται πως παρουσιάζει ελάχιστο ενδιαφέρον, καθώς δεν είναι διατεθειμένοι αμφότεροι να προχωρήσουν σε αποκαλύψεις. Δεν έχουν κανένα λόγο να το κάνουν, διότι τότε θα εμπλακούν σε άλλες περιπέτειες. Εξάλλου, σήμερα το συγκεκριμένο θέμα δεν απασχολεί την κοινή γνώμη. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αποσυντεθεί, οι τότε σκευωροί έχουν αποσυρθεί στο περιθώριο και η κυβέρνηση ουδέποτε έδειξε τη διάθεση να διερευνηθεί η υπόθεση διεξοδικά.
Βυθίζεται ή απογειώνεται η Ελλάδα;
Μπορεί να υφίστανται διαρθρωτικές αδυναμίες, όπως το εμπορικό έλλειμμα και το αρνητικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, ωστόσο υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι η ελληνική οικονομία «πηγαίνει καλύτερα». Τουλάχιστον καλύτερα από ό,τι θα περίμενε κανείς για τη χώρα των διαχρονικών ελλειμμάτων και των προγραμμάτων «διάσωσης». Τα επιτόκια με τα οποία δανείζεται το ελληνικό Δημόσιο δεν αποτελούν ασφαλές θερμόμετρο της οικονομίας. Περίπου τα δύο τρίτα του χρέους είναι «κλειδωμένα».
O… μισητός Κυριάκος και ο… άχαστος Αλέξης
Όσοι έχουν σχεδιάσει τη στρατηγική του χάους σε βάρος του Κυριάκου Μητσοτάκη πρέπει να έχουν δαπανήσει αρκετά χρήματα και να έχουν χρησιμοποιήσει ότι μέσο διαθέτει το οπλοστάσιο της μαύρης προπαγάνδας. Ξεκίνησαν με το γνωστό - πλέον - υβριστικό μήνυμα σε βάρος του Κυριάκου Μητσοτάκη σε γήπεδα και σελίδες του Facebook, συνέχισαν με το «κυβέρνηση δολοφόνων και λαθρεμπόρων» και τώρα κορυφώνουν με μια εκστρατεία που προσπαθεί να πείσει ότι ο πρωθυπουργός είναι… μισητός.
Κυβερνητικό μικρομάνατζμεντ
Στους πολιτικούς αρέσει να μεγαλοπιάνονται. Δεν είναι απαραιτήτως κακό. Όταν όμως γίνουν κυβέρνηση, οι παγίδες όλες βρίσκονται στα μικρά και καθημερινά, στο επίπεδο δηλαδή που ζει ο κανονικός άνθρωπος. Ακόμη και σε λεπτομέρειες. Ιδίως σε εκείνες που μια-δυο φορές θα στραβώσουν, θα γίνουν, ορθώς, μεγάλο θέμα και θα γεμίσουν τις συζητήσεις στα δίκτυα ενημέρωσης και «ενημέρωσης». Βάλτε επιπλέον στον λογαριασμό ότι ο πολίτης αντιμετωπίζει ως εμπόδιο πολλές από αυτές τις «πτυχές της καθημερινότητας».
Η woke κουλτούρα αρρώστησε την ιατρική
Παιδιά με άγχος, κατάθλιψη ή αυτισμό. Παιδιά που δεν ένιωθαν άνετα με το φύλο τους. Παιδιά που εγκατέλειψαν το σχολείο, που είδαν την οικογένειά τους να διαλύεται. Τι πήραν από το σύστημα υγείας; Δεν πήραν διάγνωση, στήριξη, ή φροντίδα. Πήραν μια λέξη: «affirmation» ή αλλιώς αυτόματη αποδοχή της αυτοδιάγνωσής τους, καθώς και μια υπόσχεση: ορμόνες και χειρουργεία. «Η Ανεξάρτητη Έκθεση για τις Ιατρικές Υπηρεσίες Ταυτότητας Φύλου σε Παιδιά και Εφήβους»...
Στη Χαμάς βλέπουν το δικό τους πρόσωπο
«Η Γάζα είναι όλα αυτά που ισχυρίζεται ότι μισεί η Αριστερά. Μια κοινωνία θεοκρατική, αστυνομοκρατική, ομοφοβική, σεξιστική, και διεφθαρμένη. Γιατί τους υποστηρίζουν;», αναρωτήθηκε καλός φίλος στο Διαδίκτυο. Θα είχε βάση το ερώτημα, αν όντως η Αριστερά στην ιστορική διαδρομή της έδειχνε ένα πρόσωπο ανοχής στην άλλη άποψη, αποστρεφόταν τα δόγματα και τις τελετουργίες, αποδεχόμενη μια πλουραλιστική κοινωνία σε όλες τις εκφάνσεις της. Όμως η Αριστερά όπου κυβέρνησε, και όπου εξακολουθεί να κυβερνά...
Ποιος φοβάται τον παλιό Τσίπρα; Ο καινούργιος
Αν υπήρξε ποτέ μια υποψία αυτοκριτικής για την κυβερνητική αποτυχία της περιόδου ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αυτή ήρθε μέσω της περίφημης δήλωσης ότι «δεν ελέγξαμε όλους τους αρμούς της εξουσίας». Τη δήλωση έκανε ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας τον Ιανουάριο του 2020, στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος, προσπαθώντας να εξηγήσει γιατί, ενώ κατέλαβαν την κυβέρνηση, δεν κατέλαβαν την εξουσία. «Δεν ελέγξαμε όλους τους αρμούς της εξουσίας, δεν πήραμε τα κλειδιά της πραγματικής εξουσίας», είχε πει. Οι «αρμοί» δεν ήταν ρητορική φιγούρα. Αφορούσαν το κράτος δικαίου.
Η χτεσινή δεν ήταν μια καλή ημέρα για τους λαθρέμπορους
Το λαθρεμπόριο καυσίμων συνεχίζει να είναι ανοικτή πληγή για την Οικονομία, παρά τις καλές προθέσεις σταυροφόρων πολιτικών του παρελθόντος. Ο κ. Πιερρακάκης μας είπε χτες ότι χάνουμε περισσότερα από 500 εκατομμύρια ευρώ από την δράση των λαθρεμπόρων. Άλλοι υπουργοί είχαν υπολογίσει περισσότερες απώλειες. Δεν ξέρουμε που ακριβώς βρίσκεται η αλήθεια. Αυτό που ξέρουμε είναι ότι ο κ. Πιερρακάκης κάνει την δουλειά. Τουλάχιστον αυτό. Θεωρεί υπαίτιες τις εταιρείες διανομής πετρελαιοειδών για όσα συμβαίνουν στο δίκτυό τους.
Αριστεροδεξιά αναπαλαίωση Τσίπρα;
Σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα, πρέπει «να μιλήσουμε για έναν νέο ηθικό, κοινωνικό και οικονομικό πατριωτισμό, για να προτάξουμε το όραμα του μέλλοντος, να εξηγήσουμε ότι εμείς θα παλέψουμε όντως για κάθε θέση εργασίας στη χώρα μας και για τις δυνάμεις της εργασίας, της καινοτομίας και της δημιουργικότητας». Ποιος μπορεί να διαφωνήσει; Κανείς λογικός και επαρκής γνώστης των αδυναμιών που ταλαιπωρούν την μακρόπνοη ανάπτυξη της οικονομίας, εκείνη που θα στηρίζει τη βελτίωση των αρμών της κοινωνικής συνοχής. Όμως πρώην πρωθυπουργός έζεψε το κάρο...
Ο Μιλέι, ο Πάπας και ο Χάγιεκ
Η συνάντηση του Χαβιέρ Μιλέι με τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ στο Βατικανό δεν ήταν απλώς μια διπλωματική εθιμοτυπία. Ήταν σύγκρουση πολιτισμών. Ο λιμπερταριανός πρόεδρος της Αργεντινής και ο πνευματικός ηγέτης της Ρώμης δεν θα μπορούσαν να έχουν πιο διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες. Όμως τους ενώνει κάτι βαθύτερο: η αγωνία για την κοινωνική συνοχή και η ανάγκη να νικηθεί η φτώχεια. Και σε αυτόν τον τομέα, ο Μιλέι έχει προκαλέσει σοκ: όχι με κρατικά επιδόματα ή προγράμματα αναδιανομής, αλλά με μεταρρυθμίσεις που σπάνε ταμπού. Μέσα σε μόλις έναν χρόνο, η Αργεντινή είδε τη φτώχεια...
Τα μπουλόνια και η Νίκη της Σαμοθράκης
Έγραφα χθες ότι οι φιλοπεριβαλλοντικές πολιτικές έπαψαν πια να είναι της μόδας, αντιθέτως ο Τραμπισμός (μαζί με τον πάγιο Πουτινισμό που υπάρχει από χρόνια) έχουν κάνει δημοφιλή κάθε αντιπεριβαλλοντική επιλογή. Η αριστερά στην Ελλάδα, παγίως είναι υπέρ του περιβάλλοντος γενικώς, αλλά εναντίον κάθε πολιτικής που το προστατεύει. Επικαλείται δήθεν μεγάλες business που κερδοσκοπούν στο όνομα του περιβάλλοντος, λες και οι εξορύξεις και οι διυλίσεις πετρελαίου ή οι δουλειές με το φυσικό αέριο αφορούν επιχειρησούλες της γειτονιάς.
Η Τουρκία στην παγίδα της
Οι εσωτερικές εξελίξεις στην Τουρκία θα έπρεπε να μας απασχολούν περισσότερο από τις φαιδρότητες της ημεδαπής πολιτικής σκηνής. Όχι μόνο επειδή η γειτονική χώρα είναι τοποτηρητής της αστάθειας στην ευρύτερη περιοχή, αλλά και επειδή, αν η τουρκική οικονομία εκτροχιαστεί, οι κραδασμοί θα είναι αισθητοί παντού στην Ευρώπη. Ελάχιστοι έχουν αντιληφθεί πως έχουν κατεβάσει ρολά μερικά από τα πιο εμβληματικά ονόματα της τουρκικής επιχειρηματικής σκηνής.
Αντιρατσιστικός νόμος; Άντε καλέ!
Οι εκδηλώσεις βίας εναντίον Ισραηλινών πολιτών αποτελούν ναι ή όχι κατάφωρη παραβίαση του αντιρατσιστικού νόμου; Ανεξάρτητα και πέρα απ’ όλα τα άλλα, τι πιστεύει κανείς ότι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στη Γάζα, αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, με συλλογικές ή ατομικές δράσεις κατά Ισραηλινών, είναι ποινικά κολάσιμο; Να μην ρωτήσουμε για τους εισαγγελείς. Ούτε για την κυβέρνηση. Θα ασχολούνται ακόμη με το μπάσκετ. Αλλά οι άνθρωποι του πνεύματος; Υπάρχουν;
Καμπανάκι τιμών υπηρεσιών
Ο πληθωρισμός συνεχίζει να τροφοδοτεί την ακρίβεια. Όμως, εδώ και δέκα μήνες είναι οι υπηρεσίες που πυροδοτούν την επίμονα αρνητική εξέλιξη και κρατούν τις πληθωριστικές πιέσεις πάνω από έναν μέσο ετήσιο ρυθμό ελαφρά υψηλότερο από το 3%. Πράγματι, ο τιμάριθμος υπηρεσιών συνεχίζει να τρέχει με 5,5% (στοιχεία Μαΐου) όταν ο αντίστοιχος για τα αγαθά βραδυπορεί με 0,2%. Επειδή όμως η Ελλάδα είναι οικονομία υπηρεσιών, η εξέλιξη καταγράφεται στην πίεση που ασκείται στον πυρήνα του πληθωρισμού.
Σύντομα θα τρώμε τουρκικά ψάρια
Η Ελλάδα είναι ίσως η μοναδική χώρα στον κόσμο που μπορεί να έχει θάλασσα παντού και να καταλήξει να τρέφεται με ψάρια εισαγωγής. Όχι επειδή δεν έχουμε τεχνογνωσία. Όχι επειδή λείπει το ανθρώπινο κεφάλαιο. Αλλά επειδή μας καταπίνει το ρυθμιστικό βάρος, η γραφειοκρατική ακινησία, και οι «πράσινοι ακτιβιστές». Η ελληνική ιχθυοκαλλιέργεια είναι ένας από τους λίγους εξαγωγικούς κλάδους με σταθερή παρουσία στις αγορές των ΗΠΑ και της Ευρώπης. Η συνολική συνεισφορά ανέρχεται στα 700 εκατ. ευρώ ετησίως στο ΑΕΠ.
Το αριστεροδεξιό «όχι» στις περιβαλλοντικές πολιτικές
Έβλεπα χθες τον Μητσοτάκη να μιλά για την προστασία των θαλασσών και σκεφτόμουν ότι στις κουβέντες που κάνω εδώ και κει με κόσμο, είναι φανερή μια προϊούσα αντίδραση σε κάθε φιλο-περιβαλλοντική πολιτική. Ενώ όλοι δηλώνουν λάτρεις και προστάτες της φύσης, των καθαρών θαλασσών, των όμορφων παραλιών, του αμόλυντου αέρα, των βουνών και των άγριων ζώων που ζουν εκεί έξω, μετατρέπονται αυτομάτως σε σκεπτικιστές ή και σε εξτρεμιστές μόλις βρεθούν μπροστά σε οποιαδήποτε πρωτοβουλία.
Υπάρχουν Λάζαροι στην πολιτική;
Η νεκρανάσταση έχει καταγραφεί μόνον στις ευαγγελικές περικοπές. Στη ζωή των ανθρώπων δεν παρατηρήθηκε το φαινόμενο επιστροφής εκ του θανάτου στη ζωή. Και ο νεκραναστηθείς Λάζαρος, όπως σημειώνουν μελετητές των Ευαγγελίων, ουδέποτε μίλησε για το τι συνάντησε στον Άλλον Κόσμο. Όμως στην πολιτική έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο της νεκραναστάσεως. Ηγέτες που εθεωρούντο «τελειωμένοι» πολιτικά επέστρεψαν, εκμεταλλευόμενοι τις ρήξεις και τις τομές που οδήγησαν στην παραγραφή των σφαλμάτων τους.
Παραπομπή με το ερώτημα της εσχάτης βλακείας
Το αδίκημα της εσχάτης προδοσίας, όπως ορίζεται στον Ποινικό Κώδικα, συνιστά ένα από τα σοβαρότερα εγκλήματα κατά του Πολιτεύματος. Η στοιχειοθέτησή του απαιτεί την τέλεση συγκεκριμένων πράξεων που στρέφονται ευθέως κατά της κρατικής υπόστασης ή της συνταγματικής τάξης της χώρας. Παρά ταύτα, κόμματα των δύο άκρων της Βουλής υιοθέτησαν – μετά βαΐων και κλάδων – την πρόταση της επικεφαλής του συλλόγου συγγενών θυμάτων του δυστυχήματος των Τεμπών που ζητεί παραπομπή του πρωθυπουργού.
Δέκα χιλιάδες προσλήψεις στα σχολεία (μέρος δεύτερο)
Το άρθρο για τις προσλήψεις 10.000 εκπαιδευτικών προκάλεσε διάλογο. Επειδή το θέμα «καίει». Τον κάθε έναν για διαφορετικούς λόγους. Αυτό όμως έχει στο τέλος αξία, να ακούς όλες τις πλευρές. Ο αναγνώστης μας είναι διευθυντής σε λύκειο της Αττικής. Διαβάστε προσεκτικά τι γράφει. Και κυρίως στο θέμα των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων των εκπαιδευτικών. Από τη μία δεν μπορούμε να έχουμε δασκάλους με 800 ευρώ τον μήνα και από την άλλη να μην δέχονται την αξιολόγηση.
Το κράτος φυλάει τον πισινό του
Το πρώτο που μαθαίνει ο δημόσιος υπάλληλος, ειδικά όποιος ελπίζει να φτάσει στην κορυφή, είναι να φυλάει τον πισινό του. Δεν χρειάζεται και πολλή φιλοσοφία. Αρκεί να περνά τις ευθύνες που του ανατίθενται, προς τα κάτω και, ακόμη καλύτερα για όσες είναι πιο μεγάλες, προς τα πάνω. Προς την πολιτική ηγεσία. Η μέθοδος, παλαιά και δοκιμασμένη στα ελληνικά πράγματα αλλά και σε άλλα κράτη, είναι αποτελεσματική. Αν ο υπουργός δεν έχει ικανούς διευθυντές, θα την πατήσει.
