Καθώς αεροπορικές εταιρείες καθηλώνουν τα αεροσκάφη τους και οι αρχές καλούν τους πολίτες να περιορίσουν τις μετακινήσεις τους, η προσπάθεια της Ευρώπης να αποφύγει ενεργειακές ελλείψεις λόγω του πολέμου στο Ιράν αντιμετωπίζει ένα σοβαρό πρόβλημα: κανείς δεν γνωρίζει με ακρίβεια πόσα αποθέματα καυσίμων διαθέτει η γηραιά ήπειρος.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Politico, ο πόλεμος αυξάνει το ενεργειακό κόστος και απειλεί τις ροές μέσω των Στενών του Ορμούζ, βασικής οδού για πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, δήλωσε ότι η κρίση κοστίζει στην ΕΕ περίπου 500 εκατ. ευρώ ημερησίως. Την ίδια στιγμή, ο Ντόναλντ Τραμπ εξετάζει παρατεταμένο αποκλεισμό του Ιράν, γεγονός που θα μπορούσε να επιδεινώσει τις διαταραχές στις αγορές ενέργειας.
Παρότι υπάρχουν στοιχεία για τα κρατικά αποθέματα, η εικόνα είναι θολή πέρα από αυτά. Οι αρχές διαθέτουν περιορισμένα δεδομένα για τα εμπορικά αποθέματα, τα οποία είναι διάσπαρτα και συχνά δεν δημοσιοποιούνται από τις εταιρείες. Αυτό δημιουργεί «τυφλά σημεία», που μπορεί να οδηγήσουν σε καθυστερημένη αντίδραση ή αποφάσεις με ελλιπή πληροφόρηση.
Σε πρόσφατη σύνοδο, χώρες όπως το Βέλγιο, η Ολλανδία και η Ισπανία ζήτησαν καλύτερο συντονισμό και παρακολούθηση σε πραγματικό χρόνο, ενώ η Ελλάδα πρότεινε ακόμη και τη δημιουργία άμεσου καναλιού επικοινωνίας μεταξύ κρατών και ΕΕ.
Το φυσικό αέριο παρακολουθείται σχετικά καλύτερα, λόγω υποχρεώσεων αποθήκευσης στο 90% πριν τον χειμώνα. Ωστόσο, τα συνολικά αποθέματα ήταν ήδη χαμηλά (κάτω από 30%) μετά τον χειμώνα. Για τα πετρελαϊκά προϊόντα, τα στοιχεία της Eurostat είναι περιορισμένα και όχι επικαιροποιημένα, με τα τελευταία πλήρη δεδομένα να χρονολογούνται από τον Ιανουάριο.
Η κατάσταση είναι ακόμη πιο ασαφής για διυλισμένα καύσιμα όπως ντίζελ και καύσιμα αεροσκαφών, καθώς οι εταιρείες δεν υποχρεούνται να αποκαλύπτουν στοιχεία. Η International Energy Agency διαθέτει επίσης περιορισμένα δεδομένα για τον ίδιο λόγο.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχεδιάζει τη δημιουργία ενός «Παρατηρητηρίου Καυσίμων» για καλύτερη παρακολούθηση της αγοράς, αν και το σχέδιο βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο.
Παράλληλα, η ανακατεύθυνση των ενεργειακών ροών και η μείωση των προμηθειών εντείνουν την αβεβαιότητα. Αν και ορισμένα δεδομένα, όπως τα αποθέματα αργού πετρελαίου, μπορούν να εκτιμηθούν μέσω δορυφορικής παρακολούθησης, πολλά άλλα παραμένουν ασαφή.
Συνολικά, η Ευρώπη αντιμετωπίζει μια ενεργειακή κρίση με περιορισμένη ορατότητα, γεγονός που δυσκολεύει τον σχεδιασμό και αυξάνει τον κίνδυνο ελλείψεων.
