Στο περιθώριο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η πρωθυπουργός της Ιταλίας Τζόρτζια Μελόνι και ο Πρόεδρος της Ρουμανίας Νικουσόρ Νταν συγκέντρωσαν τους ηγέτες της ομάδας «Φίλοι της Συνοχής» σε μια άτυπη συνάντηση με στόχο την περαιτέρω πολιτική συντονισμένη δράση πριν από τις κρίσιμες διαπραγματεύσεις για το επόμενο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2028-2034.
Οι 16 χώρες της ομάδας (Βουλγαρία, Κροατία, Εσθονία, Ελλάδα, Ιταλία, Λετονία, Λιθουανία, Μάλτα, Πολωνία, Πορτογαλία, Τσεχία, Ρουμανία, Σλοβακία, Σλοβενία, Ισπανία και Ουγγαρία) επανέλαβαν ότι ο προϋπολογισμός της Ένωσης πρέπει να μπορεί να απαντά στις νέες στρατηγικές προκλήσεις χωρίς να αποδυναμώνει τις πολιτικές συνοχής, την Κοινή Αγροτική Πολιτική και την Κοινή Αλιευτική Πολιτική.
Στη δημόσια τοποθέτησή τους, υπογράμμισαν πως οι συγκεκριμένες πολιτικές αποτελούν θεμέλια οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής σύγκλισης, αλλά και ουσιώδεις επενδύσεις για την ανταγωνιστικότητα, την ανθεκτικότητα και την επισιτιστική ασφάλεια της Ευρώπης.
Σημειώνεται ότι, η ομάδα αυτή συγκροτείται κυρίως από κράτη που είναι καθαροί αποδέκτες των πόρων της συνοχής, γεγονός που εξηγεί και την ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα που δίνουν στη διατήρηση ισχυρής χρηματοδότησης για τις περιφερειακές και αναπτυξιακές πολιτικές της ΕΕ. Η κοινή τους στάση αποτυπώνει την προσπάθεια να προστατευθεί το μοντέλο σύγκλισης που αποτέλεσε για δεκαετίες βασικό εργαλείο εξισορρόπησης των ανισοτήτων στις περιοχές της Ένωσης.
Η κοινή διαπραγματευτική γραμμή
Στη δήλωσή τους, οι «Φίλοι της Συνοχής» επιμένουν ότι οι νέες ευρωπαϊκές προτεραιότητες (από την άμυνα έως την ανταγωνιστικότητα) δεν πρέπει να χρηματοδοτηθούν εις βάρος των πολιτικών που στηρίζουν την πραγματική σύγκλιση και τη στήριξη των περιφερειών. Το βασικό μήνυμα είναι πως η μετάβαση προς έναν πιο γεωπολιτικό ευρωπαϊκό προϋπολογισμό δεν μπορεί να γίνει με αποδυνάμωση των μηχανισμών που κρατούν ενωμένη την εσωτερική αγορά και μειώνουν τις περιφερειακές αποκλίσεις.
Παράλληλα, η ομάδα ζητεί η νέα δημοσιονομική αρχιτεκτονική να παραμείνει συμβατή με τις Συνθήκες και να μην οδηγήσει σε τεχνοκρατική συρρίκνωση της πολιτικής συνοχής ή σε υπερσυγκέντρωση αποφάσεων σε κεντρικό επίπεδο.
Σε αυτό το πλαίσιο, η κοινή δήλωση λειτουργεί όχι μόνο ως άμυνα απέναντι σε ενδεχόμενες περικοπές, αλλά και ως προσπάθεια να παραμείνει η συζήτηση για το ΠΔΠ συνδεδεμένη με την περιφερειακή ισορροπία της Ένωσης. Εκείνο που και οι 16 έχουν ως κοινό παρονομαστή είναι η θέση πως η πολιτική συνοχής δεν παρουσιάζεται ως παρελθόν, αλλά ως προϋπόθεση για το μέλλον της Ευρώπης.
Πηγή: ΕΡΤ
