11ος χρόνος
ημέρα 3814η
ημέρα 3814η
Σάββατο ,
11 Απριλίου 2026
11 Απριλίου 2026
Σάκης Μουμτζής
Σάκης Μουμτζής
author_profile
author_firstname
Σάκης
author_lastname
Μουμτζής
Τραμπούκος με διδακτορικό, 34 ετών αφισοκολλητής
Θα μπορούσε να ήταν σε κάποια στήλη συνοικεσίων αναζήτηση γαμπρού. «Ζητείται νέος 34 ετών, με ειδικότητα στις αφισοκολλήσεις, κάτοχος διδακτορικού, από ευειδεστάτη δεσποινίδα ετών 45, οικονομικά ανεξάρτητη». Το ότι θα προέκυπτε στη συνέχεια πως έχει και βαρύ χέρι, αυτό είναι μέσα στα ρίσκα ενός συνοικεσίου. Πάντως, νομίζω πως το προβληματικό σημείο της προσωπικότητάς του είναι το γεγονός ότι ακόμα και στα 34 χρόνια του κολλά αφίσες.
Πόσο τυχερός είναι ο Μητσοτάκης!
Άκουγα προχθές την Άννα Διαμαντοπούλου, με την συγκεκριμένη και εμπεριστατωμένη κριτική της προς την κυβέρνηση και σκέφτηκα πόσο τυχερός είναι ο πρωθυπουργός διότι δεν την έχει απέναντί του ως ηγέτιδα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αλλιώς αποφάσισαν οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ στις εσωκομματικές εκλογές και αυτή την επιλογή τους την καρπώνεται, εξ αντικειμένου, η κυβέρνηση. Όμως ο λόγος της κυρίας Διαμαντοπούλου υπάρχει και ακούγεται...
Βγάλτε τους τις κουκούλες
Ταυτοποιήθηκε ο θρασύδειλος τραμπούκος που σήκωσε χέρι σε εργαζόμενη γυναίκα, μητέρα δύο παιδιών. Είναι γνωστή και η επίμαχη αφίσα για την οποία χειροδίκησε. Ας μάθουμε αν όχι το ονοματάκι του, τουλάχιστον σε ποια παράταξη ανήκει. Είναι δεξιός; Ακροδεξιός; Μήπως είναι κεντρώος—μεταρρυθμιστής; Πιθανόν να είναι φιλελεύθερος! Αλλά πείτε το μας να μην υποψιαζόμαστε αδίκως την Αριστερά, η οποία στο κάτω—κάτω δεν μας έχει δώσει τέτοια δικαιώματα.
Marfin: Τώρα ζητάνε και τα ρέστα
Όποιος διαβάσει την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ για τη Marfin θα αντιληφθεί πως σε αυτούς τους ανθρώπους περισσεύει το θράσος. Μεταξύ άλλων υποστηρίζει πως η πυρκαγιά οφείλεται σε «μια μολότοφ σαν και εκείνες που έριχναν κουκουλοφόροι προβοκάτορες ανενόχλητοι από την ΕΛΑΣ δίπλα σε παιδιά και οικογένειες στο ειρηνικό συλλαλητήριο της 28ης Φεβρουαρίου 2025 για τα Τέμπη».
Το ξυλόλιο και ο στρατός των απελπισμένων
Δεν είναι ανόητοι. Είναι έξυπνοι και δεν ορρωδούν μπροστά σε τίποτα. Γνωρίζουν πως για να σταθεί το παραμύθι τους για το παράνομο εύφλεκτο υλικό θα πρέπει αυτοί να αποδείξουν πώς μεταφέρθηκε. Σε ποιο σημείο της εμπορικής αμαξοστοιχίας βρισκόταν. Και επειδή δεν μπορούν να το αποδείξουν διότι τέτοιο φορτίο δεν υπήρξε ποτέ, επιχείρησαν να υπονομεύσουν τα τρία βίντεο, τα οποία μαζί με το βίντεο της Λεπτοκαρυάς, βάζουν την ταφόπλακα στον μύθο τους.
Μην ντρέπεστε να πείτε ότι η βία στα ΑΕΙ είναι αριστερόστροφη!
Ξεσήκωσε τη γενική κατακραυγή η επίθεση των κουκουλοφόρων ερυθροτραμπούκων στην εκδήλωση της ΔΑΠ στο αμφιθέατρο της Νομικής. Υπήρξαν όμως δύο ειδών τοποθετήσεις. Αυτές που όριζαν με σαφήνεια τον ιδεολογικό προσανατολισμό των επιδρομέων και αυτές που μιλούσαν εν κενώ ιδεολογίας και πολιτικής. Αντιμετώπιζαν την επίθεση ως μια απεχθή πράξη, απλώς ποινικά κολάσιμη.
Ιανός: Ηττήθηκαν, αλλά συνεχίζουν να ψεύδονται
Όντως, χθες για πρώτη φορά τραμπούκοι της Αριστεράς εκδιώχθηκαν κακήν -κακώς από τους απλούς πολίτες σε μια εκδήλωση που οι μεν πήγαν να τη χαλάσουν και οι δε να την υπερασπιστούν. Απωθήθηκαν με μάχη σώμα με σώμα, όπως φαίνεται στα σχετικά βίντεο του Διαδικτύου. Δεν χώνεψαν αυτήν την ήττα τους οι καθοδηγητές τους κι έτσι άρχισαν να αραδιάζουν ένα σωρό ψεύδη για να αποκρύψουν τα γεγονότα. Τελικά, τι έμεινε από αυτή την αποτυχημένη εκστρατεία των αριστεριστών; Η γελοιοποίησή τους.
Εκδήλωση για τα Τέμπη: Εισβολή τραμπούκων στον Ιανό
Προβληματίστηκα αν θα έπρεπε να ασχοληθώ με την εισβολή των τραμπούκων στην εκδήλωση για τα Τέμπη στον ΙΑΝΟ. Καμία δεκαριά αφιονισμένοι ερυθροτραμοπούκοι μπούκαραν στην αίθουσα με σκοπό να ματαιώσουν τις ομιλίες των κυρίων Γαλλή, Καραμπελιά και Στούπα. Γιατί; Διότι διαφωνούσαν με αυτά που θα ακούγονταν. Αυτό φυσικά είναι ο ορισμός του ολοκληρωτισμού που κουβαλούν όλα τα κόμματα της Αριστεράς. Από τις συνελεύσεις των εργατικών σωματείων ως τις συνελεύσεις των φοιτητικών αμφιθεάτρων, η ίδια πρακτική. Να μην ακουστεί η άλλη άποψη. Μεγάλες ευθύνες για αυτή την κατάντια έχει και η Νέα Δημοκρατία.
Η Μπελαρά, η 13η σύνταξη και τα ματωμένα πλεονάσματα
Είναι γνωστόν πως η Αριστερά ανέκαθεν ήταν κατά των εξοπλισμών. Επί μεγάλης Σοβιετίας διότι έτσι εξυπηρετούσε τα συμφέροντά της μητέρας-πατρίδας, στη συνέχεια είτε από κεκτημένη ταχύτητα είτε από καθαρή ανοησία. Η άμεση μετάφραση της δαπάνης ενός π.χ. F-35, σε ένα νοσοκομείο που δε θα ανεγερθεί, ανήκει στα στερεότυπα της Αριστεράς, όπως και «οι συνθήκες εργασιακής γαλέρας». Μα γιατί δεν ανανεώνουν το ρεπερτόριό τους; γιατί είναι κολλημένοι σε αυτά τα κλισέ που, δε συγκινούν κανένα πέραν από τον μικρόκοσμό τους;
Να ξεχάσουμε τις εκλογές
Απλή λογική χρειάζεται για να αποκλειστεί το σενάριο των πρόωρων εκλογών. Ξεκινώ από τα πολύ απλά. Ένας πρωθυπουργός που έχει μια κυβερνητική πλειοψηφία 156 εδρών και δεν αμφισβητείται εσωκομματικά από κανέναν, δεν έχει λόγο να προσφύγει σε πρόωρες κάλπες. Πολύ δε περισσότερο όταν τα δημοσκοπικά ευρήματα δείχνουν πως αυτή την κοινοβουλευτική πλειοψηφία θα μπορούσε να την πετύχει μετά από μια δεύτερη εκλογική αναμέτρηση και αυτό υπό αυστηρές προϋποθέσεις. Συνεπώς, άνευ λόγου και αιτίας, ουδείς σώφρων ηγέτης αναλαμβάνει τέτοιο ρίσκο. Κυβερνά με τους 156 μέχρι τον Μάιο 2027.
Είναι ο απόλυτος κυρίαρχος του παιχνιδιού
Μπορεί σε κάποιους να μην αρέσει αυτό το γεγονός, αλλά η ζωή δείχνει πως ο Μητσοτάκης κυριαρχεί και ηγεμονεύει στην πολιτική ζωή του τόπου. Και αυτή η κατάσταση θα συνεχίζεται, όσο η εθνική οικονομία θα πηγαίνει καλά. Όσο η κυβέρνηση θα μπορεί να ασκεί την πολιτική της με βάση τα πρωτογενή πλεονάσματα. Γιατί κακά τα ψέματα, οι εκλογές κρίνονται στην οικονομία. Και στην περίπτωσή μας αυτά τα πλεονάσματα δεν δημιουργήθηκαν από την υπερφορολόγηση...
Λεφτά, πράγματι υπάρχουν
Ο Γιώργος Παπανδρέου ακόμα το παλεύει με εκείνο το σύνθημά του. Έχει βέβαια τα δίκια του, αλλά θα έπρεπε να γνωρίζει πως αυτό που μετρά είναι η ουσία μιας ατάκας και όχι τα ψιλά γράμματά της. Έτσι, ακόμα και σήμερα τον καταδιώκει – αδίκως – εκείνο το «λεφτά υπάρχουν». Χθες ο πρωθυπουργός μοίρασε πραγματικό χρήμα. Δεν υπήρχαν αστερίσκοι και προϋποθέσεις σε αυτή τη μοιρασιά. Και το κυριότερο, δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιας υπερφορολόγησης. Είναι ζήτημα πολιτικής επιλογής αν θα μοιραστεί και προς τα πού θα μοιραστεί αυτό το πλεόνασμα.
