Ο Αλέξης Τσίπρας αγναγνώρισε την επιτυχία της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης, κόντρα στην ποδοσφαιρική – οπαδική αντίληψη της πολιτικής που επικρατεί. Το είπε και η Άννα Διαμαντοπούλου, ότι πρέπει να αναγνωρίζει κανείς τα θετικά του αντιπάλου. Έτσι είναι! Ο Αλέξης Τσίπρας είναι πολιτικός αντίπαλος της Κεντροδεξιάς. Δεν ξεχνάμε τι συνέβη το 2015, αλλά είναι καιρός να κάνουμε όλοι ένα βήμα μπροστά. Η χώρα χρειάζεται επειγόντως την επιστροφή του διπολισμού και μεγάλα αποθέματα ωριμότητας.
Ο κ. Τσίπρας είπε την αλήθεια. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει καταφέρει αρκετά πράγματα στην Οικονομία. Είναι κάτι που αναγνωρίζεται στο εξωτερικό. Να πάρει η ευχή, δεν μπορεί όλοι να είναι... πετσοπιασμένοι! Κάτι καλό θα βλέπουν εκεί στις Βρυξέλλες και στα άλλα κέντρα του καπιταλισμού για να λένε δημόσια ότι η Ελλάδα είναι το σύγχρονο success story. Η χρεοκοπημένη Ελλάδα του 2010 -2015 κατάφερε να γίνει παράδειγμα προς μίμηση. Το να μην παραδέχεται κάποιος αυτήν την επιτυχία του αντιπάλου του και να προσπαθεί να δυσφημίσει το έργο του, πολλές φορές και σε βάρος των ίδιων των συμφερόντων της χώρας, είναι μικροπρέπεια. Αλλά και ανοησία, αφού ο κόσμος ξέρει την αλήθεια, ξέρει πού τα έχει πάει καλά και πού όχι η κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Η νοοτροπία του χουλιγκανισμού έχει επικρατήσει στην ελληνική πολιτική σκηνή. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι βουλευτές της σημερινής αντιπολίτευσης διέσυραν σε αρκετές περιπτώσεις τη χώρα μας στις Βρυξέλλες, υπηρετώντας, κατά τη δική τους αντίληψη, κάποια κομματική αποστολή.
Ο κ. Τσίπρας πήγε κόντρα σε αυτήν την λογική και ελπίζουμε αυτή του η στάση να έχει διάρκεια και να μην ήταν η εξαίρεση που επιβεβαιώνει στο τέλος τον κανόνα. Δεν θέλουμε οι πολιτικοί αντίπαλοι να γίνουν «φιλαράκια», αλλά απαιτούμε ως πολίτες από τα πολιτικά κόμματα, να ασκούν πράγματι αντιπολίτευση στην όποια κυβέρνηση. Απαιτούμε μια κάποια κανονικότητα δυτικού τύπου. Αυτή που χάθηκε μέσα από την τοξικότητα της πλατείας ή από τα χαμένα βαγόνια και τα ξυλόλια. Αυτή η κατάσταση της στείρας αντιπαράθεσης έχει κουράσει. Περισσότερο, όμως, είναι αναγκαιότητα για την ίδια την χώρα να περάσουμε σε μια εποχή που τα κόμματα θα αναγνωρίζουν τα προβλήματα και θα προτείνουν λύσεις. Λύσεις και συναίνεση σε εκείνα τα θέματα που επιβάλλει το συμφέρον της χώρας.
Εκεί χάνει το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη και κερδίζει ο Αλέξης Τσίπρας. Ίσως επειδή ο Νίκος Ανδρουλάκης παγιδεύτηκε σε μια αδιέξοδη πολιτική αντιπαράθεση με τον κ. Μητσοτάκη και υπονομεύτηκε εσωτερικά με τις αποφάσεις του συνεδρίου του κόμματός τους. Ίσως επειδή ο κ. Τσίπρας αντιλαμβάνεται πιο γρήγορα τα μηνύματα των καιρών και στρίβει πιο γρήγορα το καράβι. Όποιος και αν είναι ο λόγος, ο κ. Τσίπρας δείχνει αυτήν τη στιγμή ο συναινετικός και ο κ Ανδρουλάκης ο αδιάλλακτος. Κι αυτός είναι ένας από τους λόγους που «τιμωρείται» το ΠΑΣΟΚ. Ο άλλος πόλος, λοιπόν, απέναντι σε εκείνον του κ. Μητσοτάκη συγκροτείται με ταχύτητα και φαίνεται να είναι αυτός του κ. Τσίπρα. Ευτυχώς, δεν είναι εκείνος της ρωσόδουλης ακροδεξιάς και του νέου κόμματος της κας Καρυστιανού...
Θανάσης Μαυρίδης
