Η Αλίνι Καλμόν- Σπανού είναι Κλινική Διαιτολόγος και παράλληλα με την απαιτητική της εργασία και τις οικογενειακές της υποχρεώσεις εκπονεί το διδακτορικό της. Συναντηθήκαμε στο γραφείο της στη Bioiatriki Νutrition, σε ένα ιδιαίτερα εκλεπτυσμένο περιβάλλον, στην καρδιά των Αμπελοκήπων, και μιλήσαμε για το κλειδί της μακροζωϊας. Την άσκηση, τη διατροφή, τον ποιοτικό ύπνο. Η Αλίνι Καλμόν-Σπανού, είναι Βραζιλιάνα βέρα και περήφανη μητέρα τριών κοριτσιών, της Ανδρομάχης, της Μαρίας και της Τερέζας, τις οποίες απέκτησε με τον Γιώργο Σπανό, Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο του Ομίλου Βιοιατρική.
Η Αλίνι Καλμόν -Σπανού είναι ένας ιδιαίτερα προσηνής άνθρωπος και μια δυναμική επιστήμονας, η οποία είναι σε θέση να σου εμφυσήσει την ανάγκη να αλλάξεις όλες τις κακές συνήθειες για να βελτιώσεις την υγεία σου και να ζήσεις πιο ποιοτικά, με σφρίγος. Μιλήσαμε για τη διατροφή, το IV flow και τα χρήσιμα «εργαλεία», όπως χαρακτηρίζει τα φάρμακα Glp-1, αλλά και τη νέα γενιά Glp-3. Δεν παραλείπει να αναφερθεί και στις ανάγκες των γυναικών, πρωταθλήτριες στο multitasking, στην περιεμμηνόπαυση και στην εμμηνόπαυση που πυροδοτούν αλλαγές, με αποτέλεσμα οι γυναίκες να χρειάζονται υποστήριξη, φροντίδα και κατανόηση. Η συζήτηση μαζί της επιφύλαξε και μια έκπληξη για τις ομοιότητες μεταξύ Βραζιλιάνων και Ελλήνων.
Συνέντευξη στη Δέσποινα Κουτσομητροπούλου
Από τη Βραζιλία στην Αθήνα. Πώς προέκυψε;
«Ήμουν στο Λονδίνο για μεταπτυχιακές σπουδές, όταν γνώρισα τον σύζυγό μου. Μετά από δύο χρόνια σχέσης, βρεθήκαμε μπροστά σε ένα δίλημμα: είτε θα αποδεχόμουν επαγγελματικές προτάσεις εκτός Λονδίνου είτε θα παντρευόμασταν και θα ερχόμουν στην Ελλάδα. Έτσι, άφησα για λίγο στην άκρη τα πτυχία και την επαγγελματική μου πορεία και βρέθηκα σε μια χώρα όπου, στην αρχή, δεν καταλάβαινα καν τη γλώσσα.
Ξεκίνησα μαθήματα ελληνικών στην Ελληνοαμερικανική Ένωση, στη Σόλωνος -ένα σχολείο που θεωρώ μέχρι σήμερα εξαιρετικό. Η προσαρμογή δεν ήταν εύκολη, ένιωθα σαν να είχα κάνει είκοσι βήματα πίσω. Ωστόσο, μετά από λίγους μήνες μπορούσα πλέον να συνεννοούμαι στα ελληνικά. Στη συνέχεια απέκτησα τα δύο παιδιά μου, μέσα σε τρία χρόνια, και η γλώσσα έγινε σταδιακά μέρος της καθημερινότητάς μου.
Όταν το δεύτερο παιδί μου έγινε δύο ετών, ήθελα να δραστηριοποιηθώ επαγγελματικά. Μπορούσα πλέον να επικοινωνώ στα ελληνικά, όχι όμως ακόμη με την άνεση και την αυτοπεποίθηση που απαιτούσε ένα επαγγελματικό περιβάλλον.
Επέλεξα να στραφώ στη Διαιτολογία και έτσι επέστρεψα ξανά στο πανεπιστήμιο, αυτή τη φορά σε έναν εντελώς διαφορετικό τομέα. Είχαν ήδη προηγηθεί οι σπουδές μου στους τομείς Marketing και Business στη Μεγάλη Βρετανία, όμως αυτό ήταν πλέον το τρίτο μου πτυχίο, αυτή τη φορά στην Κλινική Διαιτολογία. Ακολούθησαν τρία χρόνια πανεπιστημιακών σπουδών και στη συνέχεια εξειδίκευση στη Λευκωσία. Λίγο αργότερα άνοιξα το πρώτο μου γραφείο, ενώ παράλληλα απέκτησα και το τρίτο μου παιδί και ξεκίνησα μεταπτυχιακές σπουδές.
Η Κλινική Διαιτολογία εστιάζει στη διατροφική υποστήριξη ασθενών με παθήσεις όπως διαβήτης, καρδιαγγειακά νοσήματα, υπέρταση, νεφροπάθειες. Στη συνέχεια εξειδικεύτηκα στα νοσήματα του εντέρου, καθώς διαπίστωσα ότι πολλοί από τους ασθενείς μου ήταν γυναίκες στην περιεμμηνόπαυση ή την εμμηνόπαυση και είχαν θέματα με το γαστρεντερικό τους σύστημα.
Αυτό με οδήγησε σε μια ακόμη εξειδίκευση, πάνω στην Εμμηνόπαυση. Ταξίδεψα στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου απέκτησα σχετική πιστοποίηση, θέλοντας να κατανοήσω βαθύτερα τις ορμονικές και μεταβολικές αλλαγές που βιώνουν οι γυναίκες σε αυτή τη φάση της ζωής τους. Γιατί η εμμηνόπαυση δεν αφορά μόνο την τεστοστερόνη, την προγεστερόνη ή την οιστραδιόλη, ο μεταβολισμός συνδέεται επίσης με την κορτιζόλη, τη μελατονίνη, την ινσουλίνη, τη λεπτίνη και τη γκρελίνη - ορμόνες που επηρεάζουν την πείνα, τον ύπνο, το στρες και, τελικά, την αύξηση του βάρους».
Ποιοι θεωρείτε ότι είναι οι σημαντικότεροι πυλώνες της μακροζωίας και της υγιούς γήρανσης;
«Οι μύες, όταν κινούνται, παράγουν πολύτιμα μόρια απαραίτητα για τη σωστή λειτουργία του οργανισμού. Χωρίς άσκηση, το σώμα ζει ουσιαστικά σε έλλειμμα, γιατί πολλές από αυτές τις ουσίες παράγονται μόνο μέσα από την κίνηση. Για να λειτουργεί όμως σωστά το μυϊκό σύστημα, χρειαζόμαστε όχι μόνο σωστή διατροφή, αλλά και ποιοτικό ύπνο.
Ο ύπνος είναι η στιγμή της αποκατάστασης: τότε ρυθμίζεται ο μεταβολισμός και επανέρχεται η ισορροπία του κιρκαδικού ρυθμού. Σε κάθε ηλικία χρειαζόμαστε ενέργεια, ξεκούραση και τα κατάλληλα θρεπτικά συστατικά-ιδιαίτερα όσο μεγαλώνουμε, καθώς ο οργανισμός δεν παράγει ή δεν απορροφά με την ίδια αποτελεσματικότητα όλα όσα χρειάζεται.
Παράλληλα, είναι σημαντικό να διατηρούμε τη λειτουργικότητα και τη μυϊκή και οστική μάζα. Με την ηλικία μπορεί να εμφανιστούν οστεοπενία ή οστεοπόρωση. Η άσκηση με αντιστάσεις, το τρέξιμο και γενικά η κίνηση βοηθούν το ασβέστιο να ενσωματώνεται σωστά στα οστά. Αν όμως δεν ξεκουραζόμαστε επαρκώς, το σώμα δεν προλαβαίνει να ανακάμψει και αρχίζει να «καίει» μυϊκή μάζα.
Η έλλειψη ύπνου αυξάνει επίσης τις ορμόνες του στρες, όπως η κορτιζόλη. Αυτό οδηγεί σε μεγαλύτερη πείνα, λιγότερη ενέργεια για άσκηση και αυξημένη φλεγμονή στον οργανισμό, ιδιαίτερα στο έντερο. Εκεί βρίσκεται το μικροβίωμα, το οποίο πρέπει να διατηρεί ισορροπία ανάμεσα στα «καλά» και τα «κακά» βακτήρια. Όταν αυτή η ισορροπία διαταράσσεται, μπορεί να εμφανιστούν φουσκώματα, δυσανεξίες και γενικότερη δυσλειτουργία του πεπτικού συστήματος. Ύπνος και σωστή διατροφή. Όταν κοιμόμαστε καλά, το σώμα μπορεί να αξιοποιήσει σωστά τα θρεπτικά συστατικά και να φτάσει πιο εύκολα σε αίσθημα κορεσμού και ισορροπίας».
Μιλήστε μας για το IV flow, δηλαδή για τις ενδοφλέβιες θεραπείες ευεξίας. Γιατί γνωρίζουν τόσο μεγάλη απήχηση τα τελευταία χρόνια, διεθνώς, και ποια είναι τα πραγματικά τους οφέλη για την υγεία, την ενέργεια και τη μακροζωία;
«Όταν μιλάμε για μακροζωία και ευεξία, σήμερα υπάρχουν πολλά νέα δεδομένα. Ας ξεκινήσουμε από τα συμπληρώματα διατροφής από το στόμα. Γιατί τα λαμβάνουμε; Καθώς μεγαλώνουμε, ο οργανισμός δεν παράγει ούτε την ίδια ποσότητα ούτε την ίδια ποιότητα ενζύμων που είναι απαραίτητα για την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών. Παράλληλα, με την ηλικία εμφανίζονται συχνά προβλήματα στο πεπτικό σύστημα και φλεγμονές, με αποτέλεσμα να μην γίνεται σωστή απορρόφηση των nutrients, των θρεπτικών συστατικών.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, η ενδοφλέβια, IV flow, ή η ενδομυϊκή χορήγηση βιταμινών και θρεπτικών συστατικών μπορεί να βοηθήσει, ώστε μέσω του αίματος και του πλάσματος να μειωθεί η φλεγμονή και να αποκατασταθεί σταδιακά η σωστή απορρόφηση. Στόχος είναι, όταν το σώμα επανέλθει, να μπορεί ξανά να τραφεί και να αξιοποιεί σωστά την τροφή.
Σήμερα οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν με εξαντλητικούς ρυθμούς. Δεν τρώνε επαρκώς, δεν υπολογίζουν την πρωτεΐνη που χρειάζονται για να διατηρήσουν τη μυϊκή τους μάζα, δεν λαμβάνουν σωστά τις βιταμίνες του συμπλέγματος Β, δεν ακολουθούν ένα σταθερό πρόγραμμα ή κοιμούνται ελάχιστα. Και όταν ο ύπνος δεν είναι ποιοτικός, ούτε η απορρόφηση της τροφής λειτουργεί σωστά. Εκεί έρχονται συμπληρωματικά οι ενδοφλέβιες ή ενδομυϊκές θεραπείες, ως εργαλείο υποστήριξης της υγείας και της μακροζωίας.
Η μακροζωία δεν αφορά μόνο το πόσα χρόνια θα ζήσει κανείς, αλλά το πώς θα φτάσει στο τέλος της ζωής του. Προσωπικά, εύχομαι να φύγω πολύ αργά, αλλά μέχρι την τελευταία στιγμή να μπορώ να χορεύω σε ένα πάρτι, να ταξιδεύω, να βγαίνω με φίλους, να απολαμβάνω τη ζωή χωρίς περιορισμούς. Να μην εξαρτώμαι από άλλους επειδή πονάει η μέση μου ή επειδή δεν έχω αρκετή μυϊκή δύναμη.
Στατιστικά γνωρίζουμε ότι πάνω από το 50% των ανθρώπων άνω των 60 λαμβάνουν κάποια φαρμακευτική αγωγή, ενώ περίπου το 30% των ατόμων άνω των 65 θα πέσουν τρεις φορές μέσα σε έναν χρόνο-και πολλοί από αυτούς δεν θα αναρρώσουν πλήρως. Η μυϊκή μάζα είναι καθοριστική για την ανάρρωση, τη λειτουργικότητα και την ανεξαρτησία μας. Και η μυϊκή μάζα δεν “χτίζεται” σε λίγους μήνες, χρειάζεται διαρκή φροντίδα σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Αυτό είναι το πραγματικό μυστικό της μακροζωίας.
Τα θρεπτικά συστατικά, όμως, δεν λειτουργούν μόνα τους. Χρειαζόμαστε άσκηση, καλή ποιότητα μυοσκελετικού συστήματος, υγιή μυϊκή μάζα, σωστή διατροφή και ποιοτικό ύπνο. Αν δεν κοιμόμαστε επαρκώς, το στρες δεν επιτρέπει στο ανοσοποιητικό μας σύστημα να λειτουργήσει όπως πρέπει. Και τότε ο οργανισμός δεν μπορεί ούτε να προστατευτεί ούτε να αναρρώσει αποτελεσματικά».
Ποιο εκτιμάτε ότι θα είναι το μέλλον της διατροφής και της ευεξίας σε δέκα χρόνια από τώρα;
«Πιστεύω πραγματικά ότι μέσα στην επόμενη δεκαετία οι περισσότεροι άνθρωποι θα κάνουν εξετάσεις DNA πριν ακόμη εμφανιστεί οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας. Ήδη αρχίζουμε να κινούμαστε προς αυτή την κατεύθυνση. Καταλαβαίνω ότι για πολλούς ανθρώπους αυτό είναι δύσκολο να το διαχειριστούν- δεν θέλουν απαραίτητα να γνωρίζουν ότι σε δέκα χρόνια μπορεί να εμφανίσουν ένα αυτοάνοσο νόσημα, έναν όγκο ή ότι τα οστά τους ίσως αποδυναμωθούν λόγω γενετικής προδιάθεσης.
Από την άλλη πλευρά, όμως, αν γνωρίζουμε ότι φέρουμε ένα “προβληματικό” γονίδιο, μπορούμε μέσα από το περιβάλλον, τις συνήθειες και τον τρόπο ζωής μας να επηρεάσουμε την έκφρασή του και να το “καταστείλουμε”. Αυτό είναι η επιγενετική και πιστεύω ότι εκεί βρίσκεται το μέλλον.
Θα γνωρίζουμε πώς να συμπεριφερθούμε δέκα χρόνια πριν εμφανιστεί ένα πρόβλημα. Και ακόμη κι αν τελικά εκδηλωθεί, τα συμπτώματα μπορεί να είναι πολύ πιο ήπια ή ίσως η ασθένεια να μην εμφανιστεί ποτέ. Αυτό μπορούμε να το πετύχουμε μέσα από τη διατροφή, την άσκηση, τις καθημερινές μας συνήθειες και το περιβάλλον στο οποίο ζούμε. Αν γνωρίζω, για παράδειγμα, ότι έχω προδιάθεση για κάποια πάθηση του εντέρου, θα διακόψω το κάπνισμα, θα περιορίσω το αλκοόλ -γιατί γνωρίζουμε πόσο ευαίσθητο είναι το έντερο στο αλκοόλ - και θα λάβω εγκαίρως τα μέτρα μου.
Στη Μέση Ανατολή, και ιδιαίτερα στα Εμιράτα, πραγματοποιούνται ήδη τεστ DNA ακόμη και σε νεογέννητα. Η δημόσια υγεία πρέπει να είναι προετοιμασμένη, ώστε να γνωρίζει πού θα κατευθυνθούν τα μελλοντικά κόστη και ποιες ανάγκες θα προκύψουν. Υπάρχει τρόπος να είμαστε δέκα χρόνια μπροστά από την ασθένεια.
Και το ίδιο πρέπει να ισχύει και για τα συστήματα υγείας. Χρειαζόμαστε πολιτικές πρόληψης που να ξεκινούν από τα σχολεία και τα πανεπιστήμια: περισσότερη άσκηση για μαθητές και φοιτητές, καλύτερη ποιότητα τροφίμων στις καντίνες, προγράμματα επιδότησης για αγορά λαχανικών και φρούτων, αλλά ίσως και υψηλότερη φορολογία στο junk food.
Είκοσι χρόνια είναι ουσιαστικά μία γενιά. Μέσα σε μία γενιά μπορούμε να αλλάξουμε ριζικά την υγεία ενός πληθυσμού».
Φάρμακα, όπως το Mounjaro, το Ozempic κλπ, αποτελούν χρήσιμα εργαλεία για την απώλεια βάρους και την συνεπακόλουθη καλύτερη ποιότητα ζωής;
«Τα φάρμακα αυτά αναπτύχθηκαν αρχικά για τα άτομα με διαβήτη. Σήμερα όμως βλέπουμε ότι συνδέονται και με τη μακροζωία- πάντα, φυσικά, με τη σωστή καθοδήγηση από διατροφολόγο ή διαιτολόγο.
Αν κάποιος μειώσει απλώς την πρόσληψη τροφής χωρίς σωστή παρακολούθηση, μπορεί να εμφανιστούν ελλείψεις. Τα φάρμακα αυτά μειώνουν την όρεξη και τη φλεγμονή, βοηθούν όμως και στην καλύτερη αξιοποίηση των θρεπτικών συστατικών από τον οργανισμό.
Ήδη εμφανίζονται νεότερες θεραπείες, όπως η retatrutide, ένα πεπτίδιο που φαίνεται να υπόσχεται μικρότερη απώλεια μυϊκής μάζας, επειδή δρα και μέσω της γλυκαγόνης. Κάποιοι λένε ότι μπορεί να χάνεις λιγότερα κιλά συνολικά, όμως να χάνεις το ίδιο- ή και περισσότερο - λίπος, διατηρώντας παράλληλα τη μυϊκή μάζα. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι καλή μυϊκή μάζα σημαίνει υγεία.
Η μυϊκή μάζα είναι πολλές φορές εκείνη που καθορίζει αν ένας άνθρωπος θα καταφέρει να βγει ζωντανός από μια Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Ανάλογα με τη νόσο και τη γενική κατάσταση του ασθενούς, μπορούμε συχνά να εκτιμήσουμε τις πιθανότητες ανάρρωσης.
Τα GLP-1 και οι νεότερες μορφές τους-όπως η retatrutide, που χαρακτηρίζεται από κάποιους ως “GLP-3”-εξελίσσονται συνεχώς, με στόχο να μειώνονται και οι γαστρεντερικές παρενέργειες. Παρ’ όλα αυτά, κάθε φαρμακευτική αγωγή που μειώνει την ενεργειακή πρόσληψη χρειάζεται μεγάλη προσοχή, γιατί ο υποσιτισμός αποδυναμώνει τον οργανισμό.
Γι’ αυτό και αυτά τα φάρμακα πρέπει να χρησιμοποιούνται ως εργαλεία μέσα σε ένα συνολικό πλαίσιο που περιλαμβάνει άσκηση, σωστή διατροφή και ποιοτικό ύπνο. Είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό εργαλείο και ουσιαστικά μόλις τώρα έχει αρχίσει να αλλάζει τα δεδομένα».
Άραγε, σε πενήντα χρόνια θα έχει εξαφανιστεί η παχυσαρκία;
«Δεν το πιστεύω. Πιστεύω όμως ότι τα GLP αποτελούν τη μεγαλύτερη εξέλιξη μετά την ανακάλυψη της ινσουλίνης. Γιατί μαζί με τον διαβήτη, η παχυσαρκία είναι νόσος -όχι απλώς μια κατάσταση. Και από την παχυσαρκία προκύπτουν δεκάδες άλλα προβλήματα υγείας.
Οι άνθρωποι με παχυσαρκία συχνά δυσκολεύονται πολύ περισσότερο να χάσουν βάρος, ακόμη κι όταν ακολουθούν δίαιτα ή ασκούνται, σε σύγκριση με κάποιον που δεν είναι παχύσαρκος. Και όσο πιο γρήγορα το κράτος αντιληφθεί ότι αυτοί οι άνθρωποι χρειάζονται μια ολιστική προσέγγιση, τόσο καλύτερη ποιότητα ζωής μπορούν να έχουν.
Η παχυσαρκία περιορίζει τους ανθρώπους σε πολλούς τομείς της ζωής τους: στη δουλειά, στα ταξίδια, στην καθημερινότητά τους. Στο τελικό στάδιο μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε πλήρη ακινητοποίηση στο κρεβάτι. Όμως στόχος μιας κοινωνίας πρέπει να είναι οι άνθρωποι να μπορούν να εργάζονται, να δημιουργούν, να απολαμβάνουν τη ζωή και να συμμετέχουν ενεργά στην ανάπτυξη της χώρας».
Oστική υγεία και γυναίκα. Είναι κρίσιμο ζήτημα μετά τα πενήντα, ή ίσως και νωρίτερα;
«Οι γυναίκες στα 45 και στα 50 τους βρίσκονται σήμερα σε μια εντελώς διαφορετική φάση ζωής. Είναι ενεργές, παραγωγικές, εργάζονται, ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις τα παιδιά τους έχουν ήδη μεγαλώσει. Και πλέον κατανοούμε πολύ καλύτερα τις ορμονικές αλλαγές της περιεμμηνόπαυσης και της εμμηνόπαυσης.
Δεν σημαίνει ότι «χάνουμε το μυαλό μας», ότι δεν μπορούμε να βγούμε από το σπίτι ή ότι πρέπει να ζούμε θυμωμένες και απογοητευμένες. Σήμερα έχουμε τη δυνατότητα, μέσα από την ιατρική και τη σωστή υποστήριξη, να βοηθήσουμε ουσιαστικά αυτή τη φάση της ζωής μιας γυναίκας. Και όταν μια γυναίκα νιώθει καλά, μπορεί πραγματικά να δείξει όλα όσα είναι ικανή να κάνει- και οι γυναίκες μπορούν να κάνουν πάρα πολλά.
Οι ορμόνες επηρεάζουν την απώλεια οστικής μάζας και ο ρόλος της διατροφής είναι καθοριστικός. Γιατί δεν αρκεί μόνο η ορμονική υποστήριξη. Αν μια γυναίκα δεν λαμβάνει τα απαραίτητα συμπληρώματα, αν δεν καταναλώνει αρκετή πρωτεΐνη και φυτικές ίνες, αν δεν φροντίζει την υγεία του εντέρου της, αν δεν αθλείται, τότε ούτε η οστική υγεία ούτε η συνολική ευεξία μπορούν να υποστηριχθούν ουσιαστικά.
Και εκεί βρίσκεται όλο το “παιχνίδι”. Από την άλλη πλευρά, το χρόνιο στρες διαταράσσει την ορμονική παραγωγή. Οι γυναίκες εργάζονται, φροντίζουν το σπίτι, τα παιδιά, την καθημερινότητα-δεν υπάρχει πραγματική ξεκούραση για τις περισσότερες γυναίκες. Και αυτό αυξάνει τα επίπεδα στρες, με αποτέλεσμα πολλές να μπαίνουν νωρίτερα στην εμμηνόπαυση ή να βιώνουν πιο έντονα συμπτώματα.
Η κοινωνία χρειάζεται μια συνολική αλλαγή νοοτροπίας. Η οικογένεια, οι γονείς, οι ρόλοι μέσα στο σπίτι πρέπει να επαναπροσδιοριστούν. Και όπως αλλάζουν οι γυναίκες, πρέπει να αλλάξουν και οι άνδρες. Μόνο έτσι μπορεί να υπάρξει ισορροπία. Παρά τη βία και τις δυσκολίες που εξακολουθούν να υπάρχουν γύρω μας, βλέπω ότι πολλοί άνδρες σήμερα κατανοούν πως οι γυναίκες δεν μπορούν να τα κάνουν όλα μόνες τους. Βλέπω μια αλλαγή.
Φυσικά, χρειαζόμαστε και την εκπαίδευση: σχολεία, γονείς, νέες κοινωνικές δομές. Θα χρειαστούν ίσως μία ή δύο γενιές για να αλλάξουν πραγματικά τα πράγματα, αλλά έχω ελπίδα. Είτε το θέλουμε είτε όχι, η κοινωνία κινείται προς μια νέα ισορροπία - λιγότερα παιδιά, περισσότερη συμμετοχή και μοίρασμα των ευθυνών.
Στην Ελλάδα στην πλειονότητα μας είμαστε υπέρβαροι και παχύσαρκοι;
Η Ελλάδα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα παχυσαρκίας. Μέχρι πρόσφατα ήμασταν πρώτοι στην Ευρώπη, φέτος περάσαμε στη δεύτερη θέση μετά την Κύπρο. Και αυτό συμβαίνει παρότι θεωρητικά διαθέτουμε μία από τις καλύτερες διατροφές στον κόσμο: τη μεσογειακή διατροφή.
Στην πράξη, όμως, δεν τηρούμε αυτό το μοντέλο. Δεν μαγειρεύουμε αρκετά στο σπίτι, και όταν μαγειρεύουμε συχνά προσθέτουμε υπερβολικές θερμίδες. Δεν γυμναζόμαστε επαρκώς, ενώ η παχυσαρκία και το υπερβολικό βάρος εμφανίζονται πλέον όλο και συχνότερα και στα παιδιά. Βλέπουμε παιδιά με αυξημένη αρτηριακή πίεση ή ακόμη και προδιαβήτη.
Κάποιοι γυμνάζονται, όμως δυσκολεύονται να ακολουθήσουν ένα σταθερό και ποιοτικό διατροφικό πλάνο. Συχνά καταναλώνουν ένα μεγάλο γεύμα μέσα στην ημέρα, τρώνε υπερβολικά χωρίς να τρέφονται σωστά. Στην πραγματικότητα, το σώμα χρειάζεται σωστή κατανομή γευμάτων μέσα στη μέρα αλλά και ξεκούραση. Χωρίς ανάπαυση, ούτε η διατροφή ούτε η άσκηση μπορούν να κάνουν το “θαύμα”.
Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται και στη Νότια Αμερική. Στη Βραζιλία, για παράδειγμα, που μόνη της έχει πληθυσμό σχεδόν όσο η Ευρωπαϊκή Ένωση, κυριαρχεί το εύκολο, πρόχειρο και υπερ-επεξεργασμένο φαγητό, τροφές ιδιαίτερα γευστικές, αλλά φτωχές σε θρεπτικά συστατικά και εξαιρετικά εθιστικές. Σταδιακά ο κόσμος σταματά να καταναλώνει λαχανικά, επειδή δεν προσφέρουν την ίδια άμεση γευστική “ανταμοιβή”. Και αυτό αποτελεί ένα τεράστιο πρόβλημα δημόσιας υγείας.
Έλληνες και Βραζιλιάνοι μοιάζουμε; Έχουμε ομοιότητες όσον αφορά τις νοοτροπίες, τις συμπεριφορές, τον τρόπο ζωής;
«Μου είναι πολύ δύσκολο να εντοπίσω τις διαφορές μας. Έχουμε κοινά στοιχεία, το ταμπεραμέντο, το φαγητό, τον χορό, την εξωστρέφεια, τον ρόλο της οικογένειας και τη σχέση μας με αυτή. Στην πραγματικότητα, μοιάζουμε πολύ περισσότερο απ’ όσο πιστεύουμε».
