Η γραφή του Τζον Λε Καρέ ξεφεύγει από το αυστηρό, το στεγνό πλαίσιο του κατασκοπευτικού μυθιστορήματος, καθώς εξερευνά σε βάθος και τις ανθρώπινες σχέσεις των πρωταγωνιστών του, φέρνοντας στην επιφάνεια τα υπαρξιακά τους διλήμματα. Πολύ πιο προσιτός στο αναγνωστικό κοινό ήταν ο Ζεράρ ντε Βιλιέ, με τον ήρωά του Μάλκο, τον οποίο δεν κυνηγούσαν οι δαίμονές του, όπως συνέβαινε με τον Σμάιλι του Τζον. Στα φοιτητικά μου χρόνια ο Ζεράρ ήταν το ευχάριστο διάλειμμά μου μεταξύ της αχώνευτης Πολιτικής Δικονομίας και της ταλμουδιστικής ανάγνωσης των μαρξιστικών κειμένων. Εύπεπτος ο λόγος του, σφικτή η πλοκή του, πολλές οι ωραίες γυναίκες γύρω από τον Μάλκο και το κυριότερο, ήξερες από την αρχή πως ο καλός θα νικήσει.
Γιατί τα θυμήθηκα όλα αυτά; Μου ήρθαν στο μυαλό με αφορμή τον ουκρανικής κατασκευής θαλάσσιο δρόνο που «συνέλαβαν» ψαράδες κάπου στη Λευκάδα. Το θετικό αυτής της υπόθεσης είναι ότι οι αριστεροί αίφνης ανακάλυψαν πως η θάλασσα έχει σύνορα τα οποία η «χούντα Κούλη» τα έχει κάνει σουρωτήρι. Μαζί με τους αριστερούς πήγαν πακέτο και οι υπερ - πατριώτες. Αριστεροί και σούπερ-δεξιοί έχουν γίνει σιαμαία αδερφάκια.
Υπάρχει και ένα άλλο θετικό στοιχείο από τη «σύλληψη» του θαλάσσιου δρόνου. Εμφανίστηκαν δεκάδες εγχώριοι Ζεράρ ντε Βιλιέ (της πλάκας), άλλοι εκτελώντας διατεταγμένη υπηρεσία και άλλοι μπουρδολογώντας.
Αίφνης μάθαμε πως οι Ουκρανοί σκόπευαν να κτυπήσουν τον Σκορπιό, το ιστορικό νησί του Ωνάση, που αγόρασε ένας βαθύπλουτος Ρώσος. Θα έπλητταν τον Σκορπιό την ημέρα που γιόρταζαν οι Ρώσοι τη νίκη στον Β΄Π.Π. Και τι αποδείξεις υπάρχουν για αυτή την εκδοχή; Καμία. Όπως καμιά απόδειξη δεν υπάρχει πως πρόκειται για ρωσική προβοκάτσια ή πως οι Ουκρανοί «έχασαν» τον θαλάσσιο δρόνο ώστε να τον βρουν οι Έλληνες και να αντιγράψουν την τεχνολογία του. Μυστήριο καλύπτει και το πώς έφτασε στη Λευκάδα. Από την Αλβανία; Από τη Λιβύη; Έκανε τον γύρο του Αιγαίου;
Φυσικά σε αυτές τις περιπτώσεις η φαντασία του πολίτη καλπάζει και δικαιολογημένα, καθώς το θέμα προσφέρεται για παρόμοιο παιχνίδισμα του νου. Δε γνωρίζω αν στη συγκεκριμένη υπόθεση υπάρχει πολιτική διάσταση - στην πατρίδα μας τα πάντα πολιτικοποιούνται - την εμπλοκή όμως των στρατιωτικών υπηρεσιών τη θεωρώ δεδομένη. Κάπου εδώ η ιστορία αρχίζει να μπαίνει σε επικίνδυνα χωράφια μιας και η ανευθυνολογία, όταν αφορά την εξωτερική πολιτική και την εθνική άμυνα, τις περισσότερες φορές παράγει συνωμοσιολογικά σενάρια με στόχο τον γεωπολιτικό προσανατολισμό της πατρίδας μας. Εξάλλου είθισται σε γεγονότα τύπου Λευκάδας, ο καθένας να υιοθετεί την επιθυμητή σε αυτόν εκδοχή, μέσα σε έναν κυκεώνα παραπληροφόρησης.
Φυσικά από την υπόθεση του δρόνου δε θα μπορούσαν να λείψουν οι πολιτικοί. Όμως, όταν εισάγουν στον πολιτικό τους λόγο τις πρακτορικού τύπου προσεγγίσεις, εγκαταλείπουν την πολιτική, μαζί και τη σοβαρότητά τους.
ΥΓ. Είναι ανόητος ή κακόπιστος όποιος νομίζει πως η Ελλάδα μπορεί να ελέγχει κάθε μέτρο μιας ακτογραμμής 14.000 χιλιομέτρων.
