Λιγότερο από έναν μήνα μετά την ανακοίνωση της ιδρυτικής διακήρυξης στη Θεσσαλονίκη, το κόμμα των Καρυστιανού – Γρατσία – Αυγερινού εισέρχεται στη σφαίρα της αποσύνθεσης εκ των έσω, τη στιγμή που τα δημοσκοπικά δεδομένα διαψεύδουν τις προσδοκίες ότι, άμα τη εμφανίσει της, η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» θα σάρωνε.
Μέσα σε ελάχιστες ώρες, μια σειρά ανθρώπων που στρατεύθηκαν και επιστρατεύθηκαν στο πλευρό της Μαρίας Καρυστιανού αποχώρησαν εκτοξεύοντας βαρύτατες αιχμές και κατηγορίες, ενώ υποστηρικτές και χορηγοί επικοινωνίας ανακάλυψαν αίφνης τις αδυναμίες και τις αμαρτίες της «Ελπίδας». Ο πρώτος που άνοιξε την πόρτα της εξόδου ήταν ο κ. Βασίλης Κοκοτσάκης, ο οποίος έγινε γνωστός στο πανελλήνιο ως τεχνικός σύμβουλος οικογενειών θυμάτων του δυστυχήματος, όταν «αποκάλυπτε» και υποστήριζε τη θεωρία του ξυλολίου, του παράνομου φορτίου, της συγκάλυψης κ.λπ.
Ο κ. Κοκοτσάκης εμφανίστηκε ως πεπλανημένος από την κυρία Καρυστιανού, καταθέτοντας μια πλήρως συγκροτημένη, αλλά εντελώς ξένη προς το συνολικό προφίλ του, αρνητική πολιτική αποτίμηση του εγχειρήματός της.
Αν ήταν χειρόγραφη η δήλωση, σίγουρα μια γραφολογική έκθεση θα αποδείκνυε με πάσα βεβαιότητα ότι δεν την έγραψε το χέρι του. Πολλώ δε μάλλον ότι δεν τη συνέθεσε το μυαλό του. Αξία έχει ότι ο Κοκοτσάκης, ο οποίος υπήρξε ένας από τους πυλώνες του αφηγήματος που επέτρεψε στην κυρία Καρυστιανού να στήσει πολιτική καριέρα - και να απειλεί ότι θα βάλει φυλακή το διεφθαρμένο κυβερνητικό σύστημα - απομακρύνεται βάλλοντάς την στον πυρήνα όσων η ίδια διακηρύττει. Εμμέσως δε κάλεσε «τους φίλους, συναγωνιστές και πολίτες» που επηρεάστηκαν από τη δική του στάση να αλλάξουν και επιλογή ζητώντας τους συγγνώμη. Η συγγνώμη για τα ξυλόλια μάλλον δεν θα έρθει ποτέ.
Ως πεπλανημένος αποχώρησε και ο πτέραρχος ε.α. Αθανάσιος Παπανικολάου, δηλώνοντας ότι νόμιζε πως συμμετείχε στη δημιουργία ενός κινήματος πολιτών με συμμετοχή μελών, συλλογικές διαδικασίες και διάλογο. Ο πτέραρχος λέει ότι τώρα κατάλαβε πως το εγχείρημα οργανωνόταν από στελέχη που είχαν αποχωρήσει από το κόμμα ΝΙΚΗ.
Αξιοπερίεργο είναι το πώς είχε διαφύγει έως χθες της προσοχής ενός ολόκληρου πτεράρχου, ότι η Μαρία Καρυστιανού δεν λέει ούτε «καλημέρα» χωρίς την έγκριση της κυρίας Γρατσία, η οποία περηφανώς κατέβηκε ως υποψήφια της ΝΙΚΗΣ στις προηγούμενες εκλογές. Ή πώς ο πτέραρχος, δεν είδε, δεν διάβασε και δεν συναπαντήθηκε με τον πρώην βουλευτή Επικρατείας της ΝΙΚΗΣ, κ. Γιώργο Αποστολάκη, ο οποίος αποχώρησε από το κόμμα του κ. Νατσιού τον Δεκέμβριο του 2024. Όλως τυχαίως, όταν είχαν ήδη εκδηλωθεί και καταγραφεί οι πολιτικές φιλοδοξίες της κυρίας Καρυστιανού και έπεφταν τα μπετά του νέου κόμματος. Για την Ελπίδα και τη Δημοκρατία, βεβαίως.
Οι κύριοι Κοκοτσάκης και Παπανικολάου απέταξαν δημοσίως τη σύνδεσή τους με την Καρυστιανού, δηλώνοντας σε κάθε τόνο και προς κάθε κατεύθυνση ότι δεν θέλουν να έχουν καμία συμμετοχή και καμία πολιτική αναφορά στο εγχείρημα. Ταυτόσημη, αλλά πιο προχωρημένη, ήταν η δήλωση αποκήρυξης μέσω διαδικτύου από έναν κύριο ονόματι Ιωακείμ Καλαμάρη. Σε ένα βίντεο χωρίς εικόνα, μόνο με φωνή, αμφισβητεί το γνωστικό επίπεδο της προέδρου, ενώ διαβάζει προφανώς ένα κείμενο το οποίο δεν κατανοεί πλήρως. Κομπιάζει σε πολλά σημεία, αλλά καταφέρνει να ολοκληρώσει την ανάγνωση ενός σημειώματος που αποκαλύπτει πολλά για τον ακήρυχτο πόλεμο ανάμεσα στις σέχτες στις οποίες απευθύνεται το μόρφωμα της Καρυστιανού.
«Η προβολή συγκεκριμένων πολιτικών και ιδεολογικών χώρων μέσα από πρόσωπα, συμβολισμούς και δίκτυα επιρροής προκαλεί έντονο προβληματισμό στους πολίτες», αναφέρει χαρακτηριστικά, ενώ προειδοποιεί ότι κάποιοι «προβαίνουν σε ενέργειες ανάστασης του μορφώματος της ΝΙΚΗΣ με Ρώσο παπά και Τούρκο κουμπάρο. Δεν θα τους το επιτρέψουμε».
Η αποσάθρωση της ΕΛΠΙΔΑΣ, έχει ξεκινήσει εδώ και αρκετό καιρό. Εκτός από όσους αποχωρούν ηχηρά ή σιωπηλά, δεν βρίσκονται και οι «στρατιώτες του φωτός» που θα ενίσχυαν τις τάξεις του κόμματος για την εκλογική μάχη. Ο ορίζοντας της κάλπης ξεμακραίνει και η συντήρηση ενός κόμματος απαιτεί πολλά, πολλά και πολλά λεφτά. Οι δημοσκοπήσεις δεν εκπέμπουν την εικόνα ενός πολιτικού σχηματισμού σε ταχεία άνθηση, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας διαθέτει την τεχνογνωσία να σαρώσει την καιροσκοπική ψήφο, ανεξαρτήτως ιδεολογικής προέλευσης.
Η κυρία Καρυστιανού πάντως μετέφρασε το κλίμα φυγής και τις καταγγελίες των μέχρι χθες, δικών της ανθρώπων ως ένδειξη επιτυχίας.
Και τα πάει καλά γιατί, όπως έγραψε η ίδια, οι πολίτες καταλαβαίνουν ότι «τα κίνητρά μας είναι αγνά και όχι δόλια και υποχθόνια». Η αμφισβήτηση των κινήτρων, των κινήσεων και της ασίγαστης εκμετάλλευσης της τραγωδίας των Τεμπών ξεκίνησε από την πλειονότητα των οικογενειών που δίνουν τη μάχη της αλήθειας στο δικαστήριο, χωρίς δίπλα τους όλους εκείνους τους εμπόρους της πολιτικής και κοινωνικής ανωμαλίας. Αυτούς έχασε πρώτα – αν τους είχε ποτέ – η πρόεδρος Μαρία. Το πολιτικό προϊόν «Καρυστιανού» δεν πουλά όσο ανέμεναν οι δημιουργοί του και δεν αποκλείεται να αποσυρθεί από τις ίδιες χθόνιες και υποχθόνιες δυνάμεις, που θέλησαν να το επιβάλλουν ως τιμωρό και εκδικητή της πολιτικής σταθερότητας.
Θα είναι και αυτό ένα είδος δικαιοσύνης για την οικτρή εκμετάλλευση της τραγωδίας και των θυμάτων των Τεμπών.
