11ος χρόνος
ημέρα 3821η
ημέρα 3821η
Σάββατο ,
18 Απριλίου 2026
18 Απριλίου 2026
ΑΠΟΨΗ
ΑΠΟΨΗ
Χεζμπολάχ: Το μακρύ χέρι της Τουρκίας απειλεί την Κύπρο
Προχθές ο ηγέτης της Χεζμπολάχ, Νασράλα, απείλησε ευθέως την Κυπριακή Δημοκρατία πως αν δεν σταματήσει να παρέχει τα λιμάνια της κυρίως στις ΗΠΑ, τότε θα αποτελέσει μέρος του πολεμικού τοπίου. Η Κύπρος σχεδόν αμέσως μετά την 7η Οκτωβρίου έχει θέσει τα λιμάνια της στη διάθεση των ΗΠΑ και όχι μόνο. Εκεί ναυλοχούν και γαλλικά πολεμικά πλοία. Γιατί η Χεζμπολάχ ενοχλήθηκε τώρα; Γιατί απείλησε ευθέως την Κύπρο μετά από εννιά μήνες;
Πού τελειώνει το κέρδος και πού ξεκινάει το υπερκέρδος;
Τώρα που η κυβέρνηση ανακάλυψε την οδό της φορολόγησης των «υπερκερδών» των διυλιστηρίων, εύλογα μπορεί να αναρωτηθεί κάποιος για το ποιος άλλος ακολουθεί. Το ερώτημα πάντως είναι πώς ορίζεται το υπερκέρδος. Ή αλλιώς από ποιο σημείο και έπειτα το κέρδος είναι θεμιτό. Κι εφόσον καταλήξουμε σε αυτό, το αμέσως επόμενο ερώτημα είναι αν το κέρδος, το οποιοδήποτε κέρδος, είναι φορολογικά κολάσιμο. Αν, δηλαδή, η ύπαρξή του και μόνο αιτιολογεί την κινητοποίηση των φορολογικών αρχών για την εξαφάνισή του.
Υπερτουρισμός ή υποτουρισμός;
Κοιτάζω τα επίσημα στοιχεία. Το πρώτο τρίμηνο του 2024, είχαμε 25% αύξηση τουριστών σε σύγκριση με το 2023. Αν πάμε έτσι, το περσινό ρεκόρ των 32,7 εκατομμυρίων τουριστών θα κονιορτοποιηθεί, φέτος θα ξεπεράσουμε τα 40 εκατομμύρια. Τρομερά νούμερα, ασύλληπτες εισπράξεις. «Ποιος σας τα λέει αυτά;» μου απαντά εκπρόσωπος ξενοδόχων σε νησί των κεντρικών Κυκλάδων. «Που τους βρίσκουν αυτούς τους αριθμούς;».
Απολύει ο Κασσελάκης εκδικητικά και επιδεικτικά…
Πώς είναι να σε απολύει ο Τζορτζ Κλούνι; Σίγουρα πολύ διαφορετικό από το να σε απολύει ο Κασσελάκης. Άλλο το Χόλυγουντ, άλλο η Κουμουνδούρου, αλλά να που συμπίπτουν! Σε μια ταινία που παρακολούθησα πριν από κάποια χρόνια ο Κλούνι υποδύεται τον «γκουρού» των απολύσεων και τώρα τον αντιγράφει ο Κασσελάκης. Οι απολύσεις Θαν. Θεοχαρόπουλου και Γιώργου Τσίπρα, από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι κάτι πρωτόγνωρο για τους αριστερούς. Μεταξύ μας για όλα τα κόμματα. Είναι εκδικητικές και επιδεικτικές.
Ποιος είναι ο Μπρέζνιεφ του ΣΥΡΙΖΑ;
Για να σας απαλλάξω από την αγωνία, έτσι αποκαλεί τον Αλέξη Τσίπρα στενός πολιτικός του πρώην φίλος σε άρθρο του σε μεγάλο συριζαϊκό site. Του προσάπτει πολλά, αλλά οι μομφές δεν αφορούν μόνον το απώτερο παρελθόν, αλλά και το πολύ πρόσφατο. Τότε, που λίγες ώρες πριν από το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ αποπειράθηκε, με μια ομολογουμένως άστοχη παρέμβαση του, να ανατρέψει πραξικοπηματικά τον Στέφανο Κασσελάκη.
Μάθετε πρόσθεση από τον άρχοντα
Είπε ο κ. Τσίπρας μάθετε πρόσθεση και όχι αφαίρεση και διαίρεση. Ο Αλέξης Τσίπρας που το 2015 διάλεξε για συνέταιρο την ακροδεξιά του Πάνου Καμμένου και όχι το Ποτάμι του Σταύρου. Είναι ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας που επέτρεψε στα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να αποκαλούν τους πολιτικούς τους αντιπάλους προδότες και πουτανάκια των δανειστών. Γιατί ο Γιώργος Παπανδρέου συμμετέχει σε αυτή την κωμωδία, είναι κάτι που ο ίδιος το γνωρίζει. Δεν θα μας τρελάνουν όμως οι πρωταθλητές της διαίρεσης και του μίσους.
Και ακρίβεια και αποπληθωρισμός;
Όλα δείχνουν, με την επιφύλαξη, πάντα, κάποιου απροσδόκητου επεισοδίου ανατιμητικής τρέλας, ότι το θεριό του πληθωρισμού έχει στριμωχτεί: at bay, που λένε και τα… αμερικανάκια. Κάτι έκαναν όλοι. Ακόμη και οι καταναλωτές: δηλαδή όσοι στριμώχτηκαν εισοδηματικά και χρειάστηκε να κόψουν και να ξανακόψουν τις δαπάνες τους ή, εξίσου σοβαρό, να αναπροσανατολίσουν τις επιλογές τους. Παραδόξως, ο πρωθυπουργός δεν επιβράβευσε τις προσπάθειες που έφεραν αποτέλεσμα. Προτιμά να επενδύει στην αγορανομία.
Μητσοτάκη πάρε και το ΠΑΣΟΚ…
Τι χαρακτηρίζει περισσότερο απ’ όλα την Κεντροαριστερά; Η μιζέρια κι η μίρλα. Κρατούν χρόνια σαν την κολόνια. Είναι η έλλειψη ικανού αρχηγού που προκαλεί την ιδεολογική καχεξία ή μήπως η απόσταση από την κοινή λογική, τη διαχειριστική ικανότητα και τη γεωπολιτική αντίληψη; Ο τελευταίος «καταλληλότερος», κατά γενική ομολογία, ήταν ο Κώστας Σημίτης, έστω κι αν στο τέλος τον κατάπιε η λαϊκιστική νοοτροπία του ΠΑΣΟΚ. Έκτοτε πέρασαν είκοσι χρόνια ξηρασίας. Μπορεί να αναζωογονηθεί ο χώρος; Φυσικά.
Δε διδάχθηκαν από το ρεζιλίκι τους με τη «νεκρή Μαρία» του Έβρου
Το BBC παρουσίασε ένα ρεπορτάζ -ξαναζεσταμένη τροφή- για τις «επαναπροωθήσεις» μεταναστών από το Λιμενικό μας. Χιλιοειπωμένες ιστορίες που τις έχει διαψεύσει η ελληνική πλευρά. Το ενδιαφέρον αυτού του ρεπορτάζ του BBC βρίσκεται στον πρόλογο. Τι λέει; «The initials sources were primarily local media, NGOs and the Turkish coastguard». Το ερώτημα είναι γιατί τώρα εμφανίζουν αυτό το ρεπορτάζ.
Χάρη, μάζεψε πρώτα τα σκουπίδια…
«Αλήθεια τώρα πιστεύετε ότι ο Δούκας μπορεί να ηγηθεί της κεντροαριστεράς; Όσοι κατοικούμε στον Δήμο Αθηναίων ξέρουμε ότι δεν μπορεί ούτε τα σκουπίδια να μαζέψει». Έτσι με μάλωσε αναγνώστης με «παρελθόν» στη διαδικτυακή μας σχέση. Μα, αγαπητέ μου, το θέμα δεν είναι τι πιστεύω εγώ, αλλά ο ίδιος! Κατά τα λοιπά, έχετε δίκιο! Ούτε έξι μήνες δεν έχει στη δημαρχία, δεν προλάβαμε καλά - καλά να μυρίσουμε ο ένας τον άλλον και ονειρεύεται να γίνει Παπανδρέου ή έστω Τσίπρας!
Η ώρα των 30άρηδων
Βεβαίως και δεν θα υπάρχουν μόνον 30άρηδες στην αυριανή πολιτική σκηνή. Αλλά είναι η ώρα τους. Μπαίνουν στην Πολιτική. Θέλουν θέση στις δομές εξουσίας. Απαιτούν να ερωτηθούν για τις προτεραιότητες της χώρας. Δεν είναι «επαναστάτες», δεν είναι συντηρητικοί, είναι σίγουρα ρεαλιστές, αλλά θέλουν να πάρουν το μερίδιο της Ιστορίας που πιστεύουν πως τους ανήκει. Ποιοι είναι αυτοί οι 30άρηδες; Δεν είναι όσων η ηλικία αρχίζει με το «3». Μπορεί να είναι νεότεροι. Εξίσου άνετα μπορεί να διάγουν στις επόμενες ηλικιακές μερίδες.
Δεν έχω άλλη λύση…
Για κάντε έναν κόπο να μπείτε στη θέση ενός συνέλληνα που το 2019 και το 2023 ψήφισε ΝΔ, αλλά στις Ευρωεκλογές συνειδητά δεν πήγε στην κάλπη. Που είπε «μωρέ θα του δώσω εγώ ένα μήνυμα του Κυριάκου, να το θυμάται για καιρό». Που το βράδυ των εκλογών ευχαριστήθηκε με το 28,5%. Που βλέποντας τη μαυρίλα των νεοδημοκρατών στα τηλεοπτικά στούντιο, είπε «για να δούμε τώρα, θα συνέλθουν οι κυβερνητικοί, θα ξεκαβαλήσουν απ’ το καλάμι, θα αφήσουν τα κορδώματα και τις σιγουριές;
Με «μπακαλιάρους» Χ. Δούκα και λοιπών, δεν κονταίνει ο Μητσοτάκης…
Θυσιάζει απανωτά τα παλικάρια της η Κεντροαριστερά στον βωμό του…Μινώταυρου Μητσοτάκη! Ένας κάθε χρόνο. Σαν το μύθο του Θησέα, τι κακό. Μετά τον Αλέξη τον άχαστο, ο «χώρος» ανάδειξε στον Ανδρουλάκη. Της λεβεντογέννας θρέμμα, σκέφτηκαν, θα μπορεί να κοιτάξει κατάματα τον Μητσοτάκη, από τα Χανιά. Τζίφος. Μόλις γνώρισαν τον Κασσελάκη, είπαν, νάτος μπορεί να κερδίσει τον Μητσοτάκη!
Tα κυκλώματα της γλίτσας
Αν δεν ήταν ο νόμος του Γ. Φλωρίδη - Κυριάκο άργησες να τον κάνεις υπουργό - ο επώνυμος δικηγόρος πιθανόν να συνέχιζε να απολαμβάνει της ασυλίας του, διότι στο παρελθόν το είχε ξανακάνει. Με το νόμο Γ. Φλωρίδη θεσπίστηκε το ακαταδίωκτο στους επαγγελματίες της υγείας οι οποίοι προχωρούν σε καταγγελία όταν διαπιστώνουν, κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, ευρήματα οικογενειακής βίας, ανεξαρτήτως τι δηλώνει το θύμα.
18/06/2024 • 00:00
• Σ. Μουμτζής
O Τσίπρας, ο Δούκας και οι «άλλοι»
Μεταξύ του Χάρη Δούκα και του Αλέξη Τσίπρα, εκείνος που μπορεί πραγματικά να ηγηθεί ενός αντιμητσοτακικού μετώπου είναι ο Χάρης Δούκας. Μεταξύ του Χάρη Δούκα και κάποιου τρίτου, είναι πιθανό να προκριθεί ο «τρίτος». Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο συνταξιούχος, πλέον, Αλέξης Τσίπρας δεν έχει πιθανότητες να είναι ο επικεφαλής ενός ενιαίου κόμματος ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, επειδή δεν θα τον αποδεχτούν στο ΠΑΣΟΚ. Ένα νέο κόμμα χρειάζεται νέο όνομα και νέο πρόσωπο.
18/06/2024 • 00:00
• Θ. Μαυρίδης
Καλά ξεμπερδέματα κ. Ανδρουλάκη!
Υποθέτω ότι ο κ. Νίκος Ανδρουλάκης γνωρίζει καλά από υπόγειες διαδικασίες, όπως αυτές που γεμίζουν τώρα αέρα τα πανιά των «αντιπάλων» του. Παιδί του (πράσινου) «σωλήνα» είναι. Στο «πράσινο» έχει περάσει όλη τη ζωή του. Κάτι θα έμαθε. Αφού έφτασε στο αξίωμα του ευρωβουλευτή, αφού ανέβηκε στην προεδρία του κόμματός του, σίγουρα διαθέτει επαρκή κομματικά «προσόντα» για να διατηρηθεί στο βάθρο. Το κρινόμενο όμως είναι τα πολιτικά προσόντα.
18/06/2024 • 00:00
• Μ. Παπαδημητρίου
Οι «άσε ρε…»
Παρακολουθώ με μεγάλο ενδιαφέρον την ιστορία με τον Λύτρα που έδειρε την γυναίκα του και τον μπουζούριασαν. Πρώτον, διότι σε άλλες εποχές αυτό δεν θα γινόταν, ο θύτης δεν θα πάθαινε τίποτα. Θα το κουκούλωνε και θα συνέχιζε. Και δεύτερον, διότι -παρά τα όσα συνέβησαν- με αφήνουν κατάπληκτο οι αντιδράσεις του πολυπληθούς φιλοθεάμονος κοινού των άπιστων Θωμάδων που μας περιβάλει. Αυτούς που εγώ ονομάζω «οι άσε ρε…».
18/06/2024 • 00:00
• Δ. Καμπουράκης
Στο ΠΑΣΟΚ ψάχνουν «μια ζαριά καλή»
Η πορεία του Στέφανου Κασσελάκη αποτελεί τον φάρο για τον καθένα που πιστεύει πως μπορεί να γίνει αρχηγός κόμματος. Για τον καθένα που εκτιμά ότι μπορεί να γράψει Ιστορία. «Aφού αυτός, γιατί όχι κι εγώ;» διερωτώνται και ετοιμάζονται. Και αυτή τη στιγμή μόνον στο ΠΑΣΟΚ -άγνωστο για ποιο λόγο - έχει ανακύψει τέτοιο πρόβλημα. Φαίνεται πως ξεχνούν ότι, όπως σκαρφάλωσαν με τον Ν. Ανδρουλάκη κοντά στο 13%, έτσι μπορεί να επιστρέψουν στο 8%.
Μεγάλος ο κίνδυνος φυγής κεφαλαίων
Η άνοδος της ακροδεξιάς στην Ευρώπη αποτελεί μια ευθεία απειλή για την ελεύθερη αγορά. Πολύ σωστά οι επενδυτές θεωρούν ότι εισερχόμαστε σε μία μακρά περίοδο αβεβαιότητας. Η ακροδεξιά μοιράζεται το ίδιο μίσος με την αριστερά για τον καπιταλισμό και τον ίδιο έρωτα για τον Πουτινισμό. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλες οι ωραίες ιστορίες έχουν ένα τέλος. Κι όπως συμβαίνει συνήθως, οι πολύ ωραίες ιστορίες που δεν βρίσκουν πεδίο εφαρμογής, όπως ήταν αυτή της μεγάλης και ενιαίας Ευρώπης, τελειώνουν με δάκρυα και αίμα…
Ψηφίσατε, ανασχημάτισα, τελειώσαμε
Είναι απογοητευτικό αλλά έτσι είναι κι όχι αλλιώς. Είναι προφανές ότι ο πρωθυπουργός δεν είναι έτοιμος να αναλύσει, τουλάχιστον όχι αυτή τη στιγμή, τα μηνύματα της εκλογικής Κυριακής. Θα το κάνει, είμαι βέβαιος. Χρειάζεται βεβαίως χρόνο και αυτοσυγκέντρωση. Είναι χαρακτηριστικό ότι το καίριο και πρωτεύον ζήτημα της ακρίβειας καταχωρήθηκε, κατά την ομιλία του στο νέο σχήμα, πρώτο μεν αλλά μεταξύ άλλων, μάλλον μακρόπνοων σχεδιασμών. Κρίνετε μόνοι σας, από τη διατύπωση του πρωθυπουργού.
Κοιτάζοντας το σκηνικό από ψηλά
Για να δούμε τα πράγματα ψύχραιμα. Οι εκλογές ανέδειξαν έναν Μητσοτάκη πρώτο σε δύναμη αλλά ηττημένο και γρατζουνισμένο, έναν Κασσελάκη επίσης ηττημένο αλλά μακάριο κι έναν Ανδρουλάκη που (κατά το συνήθειο του) κάτι τσίμπησε πλην αμφισβητείται ευθέως ως αρχηγός. Αν το καλοκοιτάξουμε το πράγμα, οι Ευρωεκλογές τα ‘καναν όλα μαντάρα. Ούτε πολιτική αστάθεια δημιούργησαν, αλλά ούτε μακροπρόθεσμη πολιτική σταθερότητα επιβεβαίωσαν.
