Αυτόνομα επίγεια οχήματα και drones Τεχνητής Νοημοσύνης μεταμορφώνουν το πεδίο της μάχης, καθώς το Κίεβο αντισταθμίζει την έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού και προσπαθεί να σπάσει το αδιέξοδο στην πρώτη γραμμή, σύμφωνα με τους The National
Όπως αναφέρει, τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη μιας σφοδρής σύγκρουσης, η έκβαση του πολέμου Ουκρανίας-Ρωσίας ενδέχεται πλέον να εξαρτάται από την κούρσα ανάπτυξης στρατών επίγειων ρομπότ, ικανών να μεταβάλλουν ριζικά τον τρόπο διεξαγωγής των επιχειρήσεων στο πεδίο της μάχης και να μειώσουν καθοριστικά τον ρόλο του ανθρώπινου παράγοντα.
Σήμερα, η Ουκρανία φαίνεται να έχει αποκτήσει προβάδισμα σε αυτή τη νέα τεχνολογική διάσταση του πολέμου, αξιοποιώντας μη επανδρωμένα επίγεια οχήματα (UGV) σε συνδυασμό με εναέρια drones, στο πλαίσιο επιχειρήσεων που φέρονται να συνέβαλαν στην ανάκτηση έως και 600 τετραγωνικών χιλιομέτρων εδάφους μέσα στο τρέχον έτος.
Αντίθετα, η Ρωσία εξακολουθεί να βασίζεται σε μαζική ανάπτυξη προσωπικού για την κατάληψη μικρών οικισμών, με το κόστος σε ανθρώπινες απώλειες να αυξάνεται σημαντικά και να υπερβαίνει, σύμφωνα με δυτικές εκτιμήσεις, τη δυνατότητα αναπλήρωσης μέσω στρατολόγησης. Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για απώλειες που πλησιάζουν το μισό εκατομμύριο στρατιώτες, σε σύνολο άνω του 1,2 εκατομμυρίου θυμάτων.
Παράλληλα, αναφορές για εξάντληση μέρους του ρωσικού τεθωρακισμένου στόλου ενισχύουν την εικόνα πίεσης, ενώ επισημαίνεται ότι η απουσία αρμάτων μάχης από πρόσφατες δημόσιες στρατιωτικές επιδείξεις θεωρήθηκε ενδεικτική της κατάστασης.
Η Ουκρανία, από την πλευρά της, έχει υποστεί επίσης βαριές απώλειες, με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς στρατιώτες. Ωστόσο, η έμφαση στην τεχνολογική προσαρμογή και στην αξιοποίηση μη επανδρωμένων συστημάτων θεωρείται ότι της επιτρέπει να αντισταθμίζει μέρος του μειονεκτήματος σε ανθρώπινο δυναμικό.
Η αυξανόμενη χρήση drones και ρομποτικών συστημάτων έχει αλλάξει τη δυναμική του μετώπου, επιτρέποντας επιχειρήσεις ακριβείας σε μεγάλες αποστάσεις και περιορίζοντας την ανάγκη άμεσης εμπλοκής πεζικού σε ορισμένες ζώνες. Ειδικά συστήματα με Τεχνητή Νοημοσύνη έχουν αναφερθεί ως ικανά να παρακάμπτουν παρεμβολές και να πλήττουν στόχους ανεφοδιασμού βαθιά πίσω από τη γραμμή επαφής.
Σε επιχειρησιακό επίπεδο, η χρήση επίγειων ρομπότ με οπλισμό και δυνατότητες υποστήριξης αποστολών έχει ήδη καταγραφεί, αν και τα περισσότερα συστήματα παραμένουν τηλεχειριζόμενα και όχι πλήρως αυτόνομα. Παράλληλα, η προσαρμογή τακτικών και από τις δύο πλευρές δείχνει ότι ο πόλεμος εισέρχεται σε φάση αυξημένης αυτοματοποίησης, όπου η ταχύτητα και η κλίμακα παραγωγής μη επανδρωμένων συστημάτων ενδέχεται να καθορίσουν την επιχειρησιακή υπεροχή.
