Οι νέες εντάσεις στα Στενά του Ορμούζ ωθούν τις πετρελαιοπαραγωγές χώρες του Κόλπου να επισπεύσουν επενδύσεις σε αγωγούς, λιμάνια και εναλλακτικές θαλάσσιες διαδρομές, προκειμένου να περιορίσουν την εξάρτησή τους από τη στρατηγικής σημασίας θαλάσσια οδό.
Σύμφωνα με πληροφορίες, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα εξετάζουν την κατασκευή νέου λιμανιού και τερματικού σταθμού εμπορευματοκιβωτίων στη Φουτζάιρα, στην ανατολική ακτή της χώρας, εκτός των Στενών του Ορμούζ. Στόχος είναι η μείωση της εξάρτησης από το λιμάνι Τζέμπελ Άλι, το μεγαλύτερο διαμετακομιστικό κέντρο της Μέσης Ανατολής.
Ο διευθύνων σύμβουλος του Dubai Multi Commodities Centre, Αχμέντ μπιν Σουλαγέμ, χαρακτήρισε τα σχέδια αυτά «άμεση ενέργεια», αλλά και «μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη στρατηγική». Όπως δήλωσε, «μέχρι να καταστούν ασφαλέστερες οι συνθήκες στα Στενά του Ορμούζ, δεν πιστεύω ότι θα υπάρξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον από τις ναυτιλιακές εταιρείες να τα χρησιμοποιούν».
Η Σαουδική Αραβία αξιοποιεί ήδη τον αγωγό East-West (Petroline), μέσω του οποίου μεταφέρει περίπου 4 εκατ. βαρέλια πετρελαίου ημερησίως προς το λιμάνι Γιανμπού στην Ερυθρά Θάλασσα. Ο αγωγός διαθέτει συνολική δυναμικότητα περίπου 7 εκατ. βαρελιών ημερησίως μετά τις πρόσφατες επεκτάσεις.
Ο πρόεδρος της Rapidan Energy Group, Μπομπ ΜακΝάλι, χαρακτήρισε τη δυνατότητα της Σαουδικής Αραβίας να αυξήσει τις εξαγωγές μέσω του συγκεκριμένου αγωγού «μεγάλη επιτυχία», σημειώνοντας ότι και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, με τη στήριξη των αμερικανικών δυνάμεων, πλησιάζουν στα προπολεμικά επίπεδα εξαγωγών.
Ωστόσο, οι αναλυτές επισημαίνουν ότι η παράκαμψη των Στενών του Ορμούζ δεν εξαλείφει τους γεωπολιτικούς κινδύνους. Τα δεξαμενόπλοια που αναχωρούν από το Γιανμπού διέρχονται από την Ερυθρά Θάλασσα και τα Στενά Μπαμπ αλ Μαντέμπ, όπου εξακολουθεί να υφίσταται η απειλή επιθέσεων των Χούθι.
Παράλληλα, χώρες όπως το Ιράκ, το Κουβέιτ, το Κατάρ, το Μπαχρέιν και το Ιράν εξακολουθούν να εξαρτώνται σχεδόν αποκλειστικά από τα Στενά του Ορμούζ για τις εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου. Σύμφωνα με το Peterson Institute, θα απαιτηθούν ακόμη 18 έως 24 μήνες για την ανάπτυξη επαρκών εναλλακτικών υποδομών που θα μπορούσαν να μειώσουν ουσιαστικά αυτή την εξάρτηση.
