Πέρα από τη σκληρή ρητορική και τις απειλές, η αντιπαράθεση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ με το Ιράν φαίνεται ότι δεν θα τελειώσει με μια εντυπωσιακή στρατιωτική αναμέτρηση, αλλά με έναν χαμηλότονο συμβιβασμό.
Σύμφωνα με ανάλυση του CNN, ο Τραμπ εγκλωβίζεται σε μια πεποίθηση που έχει παραπλανήσει πολλούς προκατόχους του: ότι μια γρήγορη στρατιωτική επιχείρηση μπορεί να επιφέρει μόνιμη πολιτική αλλαγή. Στην πραγματικότητα, τα όρια μεταξύ πολέμου και ειρήνης είναι ασαφή, και η παροχή χρόνου στους διαπραγματευτές μεταφέρει τη σύγκρουση στην «γκρίζα ζώνη» που οδηγεί σε συνομιλίες.
Οι πιο φιλόδοξοι στόχοι του Τραμπ για το Ιράν παραμένουν ανέφικτοι. Η πλήρης αποτροπή απόκτησης πυρηνικών όπλων από την Τεχεράνη είναι αδύνατη, ενώ η εξουδετέρωση του ιρανικού πυραυλικού προγράμματος περιορίζεται στην καθυστέρηση των διαδικασιών. Παράλληλα, το Ιράν δεν μπορεί να απαιτήσει πλήρη παύση εχθροπραξιών ή πολεμικές αποζημιώσεις, πέρα από μια πιθανή άρση κυρώσεων.
Στον Λίβανο, η Χεζμπολάχ διατηρεί την ισχύ της, και η δήλωση του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου για «ριζική αλλαγή» στον Λίβανο δείχνει μετριοπαθέστερη προσέγγιση. Η αντιπαράθεση Ισραήλ-Χεζμπολάχ συνεχίζεται σε χαμηλότερη ένταση, με τα λιβανέζικα εδάφη να παραμένουν μοχλός πίεσης.
Η Μέση Ανατολή εξακολουθεί να αντιμετωπίζει δομικά προβλήματα, καθώς η επιρροή του Ιράν παραμένει ισχυρή μέσω πολιτικών και οικονομικών δομών, παρά τις στρατιωτικές απώλειες.
Η διπλωματία του Τραμπ χαρακτηρίζεται από χαοτική προσέγγιση, εκμεταλλευόμενη την έλλειψη ενιαίας ηγεσίας στην Τεχεράνη. Η απόρριψη αμερικανικής πρότασης 15 σημείων από τα κρατικά μέσα του Ιράν δεν εμποδίζει τον Τραμπ να κατασκευάσει αφήγημα «διπλωματικού θριάμβου», εφόσον οι λεπτομέρειες παραμένουν απόρρητες.
Η αποκλιμάκωση της βίας, η σταθεροποίηση των τιμών ενέργειας και η διατήρηση ανοικτών των Στενών του Ορμούζ θα επιτρέψουν στον Τραμπ να παρουσιάσει νίκη.
Η Τεχεράνη, με αποδυναμωμένη ηγεσία, έχει συμφέρον να επιβραδύνει την ένταση, διατηρώντας κάποια αποτρεπτική ισχύ. Οι ΗΠΑ έχουν εξαντλήσει στρατιωτικές επιλογές, καθώς η στρατηγική αξία νέων στόχων φθίνει και η αποστολή περιορισμένων πεζοναυτών δεν επαρκεί για χερσαία εισβολή.
Ο Τραμπ υποβαθμίζει τη σύγκρουση, αναφερόμενος σε αυτήν ως «επιχείρηση», αναζητώντας διέξοδο που διασώζει την εικόνα στρατιωτικής υπεροχής.
Στο πεδίο όπου η προπαγάνδα και ο έλεγχος της πληροφορίας είναι κρίσιμα, και οι δύο πλευρές επιχειρούν να καθορίσουν την «πραγματικότητα» για τη συμφωνία. Η τρέχουσα φάση διπλωματίας δεν στοχεύει στην άνευ όρων παράδοση, αλλά στην επιβράδυνση της έντασης, ώστε η κοινή γνώμη να μετατοπιστεί στην επόμενη είδηση.
