Έγραφα προχθές πως η Νέα Δημοκρατία είναι το μοναδικό κόμμα με πρόταση εξουσίας και με προοπτική εξουσίας. Το καθένα από όλα τα άλλα κόμματα αγωνίζεται για διαφορετικούς στόχους. Αυτό το γεγονός αποτελεί ένα πλεονέκτημα για το κυβερνών κόμμα καθώς φέρνει κοντά του τους πολίτες που θέλουν να βρίσκονται στην πλευρά του νικητή, όλους αυτούς που θέλουν να έχουν πρόσβαση στο «γκοβέρνο».
Φυσικά, από την άλλη μεριά, υπάρχει η φθορά της επταετούς ή της οκταετούς διακυβέρνησης, χωρίς να συνυπολογίσω επιμέρους αρνητικά στοιχεία, τα οποία επιδεινώνουν κι άλλο την θέση της Νέας Δημοκρατίας. Το ζητούμενο είναι με τι διάθεση θα προσέλθουν στις κάλπες οι πολίτες. Με γνώμονα την τιμωρία ή με γνώμονα την πολιτική και οικονομική σταθερότητα;
Το θετικό για τη Νέα Δημοκρατία είναι πως υπάρχει σε όλες τις δημοσκοπήσεις ένα σταθερό 35-39% που θα ψηφίσει με γνώμονα την πολιτική σταθερότητα. Και στον βαθμό που κανένα άλλο κόμμα δεν προσφέρει στους ψηφοφόρους πειστικά την εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, αυτό το αναμφίβολα υψηλό ποσοστό του 35-39% μπροστά στην κάλπη μια μόνον επιλογή θα έχει. Εδώ ο αναγνώστης ας συνεκτιμήσει και τη συγκριτική και συντριπτική υπεροχή της δημοτικότητας του πρωθυπουργού έναντι όλων των αντιπάλων του.
Στο σημείο αυτό υπενθυμίζω, για μια ακόμα φορά, πόσο δεμένος με την παράταξή του είναι ο Νεοδημοκράτης. Πέρασαν τόσοι αρχηγοί, γνώρισε τόσες εσωκομματικές κρίσεις και αν εξαιρέσουμε τις πρώτες εκλογές του 2012, σταθερά το μίνιμουμ ποσοστό της στις εθνικές εκλογές κινήθηκε περί το 30%. Η ίδια η βάση της παράταξης δεν επέτρεψε αυτές τις εσωκομματικές κρίσεις- που δεν ήταν και λίγες- να μετεξελιχθούν σε διάσπαση της Νέας Δημοκρατίας. Εμείς οι «απέξω», οι μουσαφίρηδες, βλέπουμε με πολύ πιο καθαρή ματιά αυτό το ιστορικό πλεονέκτημα που διαθέτει το μεγαλύτερο κόμμα από συστάσεως του Ελληνικού κράτους. Με αυτό ως δεδομένο και με δεδομένη την πολυδιάσπαση της αντιπολίτευσης, είναι επόμενο το κυβερνών κόμμα να εμφανίζεται στην παράσταση νίκης με θηριώδη υπεροχή.
Από την άλλη μεριά, ο Α. Τσίπρας έχει μια ξεκάθαρη στρατηγική. Προσβλέπει στο 2031, όταν δε θα έχει απέναντί του τον Μητσοτάκη και στο μεταξύ θα έχει καταπιεί το ΠΑΣΟΚ. Βεβαίως, άλλο πράγμα είναι οι ασκήσεις επί χάρτου και άλλο η πραγματική μάχη. Όμως οι πρώτες δημοσκοπήσεις δείχνουν πως το κόμμα του θα καταλάβει, με σχετική ευκολία, τη δεύτερη θέση. Το rebranding δεν απευθυνόταν στο εθνικό ακροατήριο, αλλά στο ακροατήριο της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Στη συνέχεια, αν και εφ' όσον, τα πράγματα εξελιχθούν όπως τα προγραμμάτισε, με την άνεση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης εικάζω πως θα προχωρήσει σε ένα δεύτερο rebranding, απευθυνόμενος σε άλλο, πολύ ευρύτερο ακροατήριο.
Η Νέα Δημοκρατία έχει να επιδείξει σωρεία θετικών πεπραγμένων κατά τη διάρκεια και της δεύτερης θητείας της. Όμως τη μάχη θα τη δώσει ρίχνοντας στο τραπέζι το χαρτί που μόνον αυτή έχει στα χέρια της: την πολιτική σταθερότητα και την οικονομική βεβαιότητα της επόμενης μέρας.
