Η Ιερά Εξέταση της «προοδευτικής» διανόησης

Τρίτη 20 Αυγούστου 2019, 00:02
-A +A

Του Σάκη Μουμτζή

Η περίπτωση του Πλάθιντο Ντομίγκο είναι γνωστή. Κατηγορήθηκε πριν από λίγες ημέρες πως στην δεκαετία το 80 παρενόχλησε σεξουαλικά εννιά γυναίκες, οι οποίες εκινούντο στον ίδιο επαγγελματικό χώρο με τον διάσημο τενόρο.

Από τις καταγγέλουσες μόνον μια εμφανίστηκε με το ονοματεπώνυμο της. Οι υπόλοιπες παρέμειναν στην ανωνυμία τους, φοβούμενες, όπως δήλωσαν, για την σημερινή επαγγελματική τους πορεία.

Και ξαφνικά, ακυρώθηκαν δύο προγραμματισμένες συναυλίες του καλλιτέχνη στις ΗΠΑ, ενώ η διάσημη όπερα του Λος Άντζελες, στην οποίαν είναι γενικός διευθυντής, μελετά την διακοπή της συνεργασίας τους.

Είναι ολοφάνερο πως οποιοσδήποτε που έχει καταξιωθεί στον επαγγελματικό του χώρο, είναι δυνατόν να βρεθεί κατηγορούμενος σήμερα για πράξεις που έκανε ή δεν έκανε, πριν από τριάντα χρόνια. Και βεβαία ένα γεγονός δεν μπορεί να αποδειχθεί μετά από τόσο καιρό, πολύ δε περισσότερο αυτό της σεξουαλικής παρενόχλησης, που ο ορισμός του είναι πολύ «ευρύχωρος», και οι πρωταγωνιστές μόνον δύο.

Επί της ουσίας: ποια είναι τα όρια της εκδήλωσης της ερωτικής επιθυμίας και ποιος τα θέτει; Η προσπάθεια για ερωτική κατάκτηση του «άλλου» είναι κολάσιμη πράξη; Η απόρριψη, προϋποθέτει την ύπαρξη σεξουαλικής παρενόχλησης;

Σε τελική ανάλυση το ερωτικό παιχνίδι, η ερωτική πολιορκία, είναι απαγορευμένα; Γιατί περί αυτού πρόκειται.

Η ανοργασμική κορεκτίλα με τους άτεγκτους κανόνες που θέτει σε μια σχέση δύο ανθρώπων, τείνει να ανατρέψει συμπεριφορές αιώνων. Τείνει να απελευθερώσει δυνάμεις ενός άκρατου συντηρητισμού στο όνομα δήθεν του σεβασμού της προσωπικότητος του ατόμου.

Ενώ συγχρόνως, δημιουργεί το κατάλληλο πλαίσιο για την παραγωγή επαγγελματιών εκβιαστών. Δημιουργεί το κατάλληλο πλαίσιο για να αποδώσουν κάποιοι/ες την επαγγελματική τους αποτυχία στο γεγονός πως διαφύλαξαν την προσωπική τους αξιοπρέπεια, υπονοώντας συγχρόνως πως αυτοί/ες που πέτυχαν το έκαναν με έκπτωση στην ηθική τους υπόσταση.

Αυτός ο νεοπουριτανισμός που εμφανίζεται με τον μανδύα της προοδευτικής διανόησης, μετά βεβαιότητος οδηγεί στην δημιουργία μιας Ιεράς Εξέτασης, ενώπιον της οποίας μπορεί να κληθεί ο οποιοσδήποτε διάσημος, ανά πάσα στιγμή, για κάτι που κατηγορείται πως διέπραξε πριν από πολλές δεκαετίες.

Και το οποίο φυσικά είναι αναπόδεικτο. Ο λόγος σου, ο λόγος μου.

Εννοείται πως το πρόβλημα με την σύγχρονη Ιερά Εξέταση δεν είναι η θέσπιση κανόνων, αλλά οι συνέπειες της παράβασης τους. Οι κορεκτίλες, η δήθεν προοδευτικοί διανοούμενοι, έχουν αποκτήσει τόση ισχύ στα ΜΜΕ των ΗΠΑ, ώστε μπορούν και αποφασίζουν για την επαγγελματική ζωή ή τον θάνατο των «προγραμμένων». Η γενιά του 21ου αιώνα παίρνει την εκδίκηση της από την γενιά του 60.

Η περίπτωση του Κέβιν Σπέισι είναι χαρακτηριστική.

Δηλαδή όλη αυτή η υστερία των political correct σημαίνει πως το ερωτικό παιχνίδι τίθεται υπό έλεγχο και κάτω από κανόνες; Φαίνεται, πως ναι. Και βέβαια, αλίμονο αν κάποιος μετά από ένα χρονικό διάστημα γίνει διάσημος ή αποκτήσει ισχύ.

Κάθε απόπειρα κατάκτησης ή κάθε «χυλόπιτα»-- όπως λέγαμε εμείς οι παλιότεροι-- που έφαγε πριν από πολλές δεκαετίες, όταν ήταν άσημος, μπορεί σήμερα να τερματίσει την καριέρα του.

Ποια είναι η άμυνα σε αυτόν τον παραλογισμό; Η υπεράσπιση ενός τρόπου ζωής που προσδιορίστηκε από το ερωτικό κυνήγι, από τις πολιορκίες του, τις απορρίψεις του, τις χαρές και τις απογοητεύσεις του, πάντα βέβαια με τον σεβασμό της επιθυμίας του άλλου.

Η έκφραση που λέγαμε με χαρά, «επί τέλους την έρριξα», δεν μπορεί να στιγματισθεί ηθικά.

Όλα τα υπόλοιπα είναι για τα σκουπίδια.

-A +A

Δημοφιλέστερα Άρθρα