Η κυρία Καρυστιανού άρχισε, επιτέλους, να μιλάει κι αυτό είναι χρήσιμο. Ρωτήθηκε για την ακρίβεια, αλλά δεν μας είπε πώς θα ρίξουμε την τιμή του βερίκοκου. Η λύση κατά Μαρίας Ευαγγέλιο είναι ότι χρειάζεται να έχουμε πολιτική βούληση. Και ο κύριος Τάκης έχει από δαύτη, Μαρία, αλλά δεν! Μίλησε και για τα ελληνοτουρκικά και σημείωσε ότι πριν την συνάντηση (με τους Τουρκους) θα πρέπει να έχουμε κάνει πριν μία ψυχανάλυση των συνομιλητών μας. Σε αυτό με την ψυχανάλυση τείνω να συμφωνήσω. Σε ποιους χρειάζεται βρίσκεται η πιθανή διαφωνία…
Η κυρία Καρυστιανού συγκεντρώνει αυτήν τη στιγμή υψηλά ποσοστά στις δημοσκοπήσεις και παλεύει στήθος με στήθος με το ΠΑΣΟΚ για την τρίτη θέση. Ορισμένες εκτιμήσεις, όμως, την θέλουν ακόμη υψηλότερα από το 10% - 12% που την βρίσκουν σήμερα οι ερευνητές. Κι αυτό διότι η Μαρία Καρυστιανού είναι η εκλεκτή ενός κοινού που δεν εκδηλώνεται στις δημοσκοπήσεις και το οποίο είχε στο παρελθόν κάνει την έκπληξη με την Νίκη, αλλά με τους ΑΝΕΛ. Θρησκευτικά σωματεία, παλαιοημερολογίτες και λοιποί «διαμεσολαβητές» της Θείας Παρουσίας στον κόσμο μας, έχουν το δικό τους κοινό και τους δικούς τους κώδικες επικοινωνίας και συμπεριφοράς.
Η κυρία Καρυστιανού δεν μας λέει αν είναι δεξιά ή αριστερή. Η αλήθεια είναι ότι πολλά κόμματα στην Ευρώπη αυτν τη στιγμή προσπαθούν να μας πείσουν ότι ο βασικός διαχωρισμός δεν είναι πλέον δεξιά-αριστερά, αλλά λαός-ελίτ, πατριώτες-παγκοσμιοποιητές, σύστημα- αντισύστημα κ.λπ. Και από καθαρή σύμπτωση αυτά τα κόμματα αισθάνονται πιο «άνετα» σε μια αίθουσα με τον Βλαδίμηρο Πούτιν απ’ ότι με αυτά τα γεράκια του ΝΑΤΟ. Προς Θεού! Δεν λέμε ότι η Μαρία Καρυστιανού είναι οπαδός του Βλαδίμηρου. Κατά πάσα πιθανότητα ούτε και ο Θανάσης Αυγερινός είναι απ΄αυτό (οπαδός του Πούτιν). Το τι ακριβώς είναι ψάχνουμε να βρούμε, αλλά μάλλον θα απογοητευτούμε. Η Μαρία Καρυστιανού δεν «αποκαλύπτεται». Όχι γιατί δεν έχει θέσεις, αλλά διότι αυτές μπορεί και να τρομάξουν, ακόμη και τους πιο πιστούς του παλαιού ημερολογίου που έχουν στη μία τσέπη το ευαγγέλιο και στο άλλο τον προστάτη της Ορθοδοξίας Βλαδίμηρο…
Ρωτήθηκε, λοιπόν, για τα ελληνοτουρκικά και για την ακρίβεια. Για την ακρίβεια καταλάβαμε ότι είναι αρκετό να έχει κανείς πολιτική βούληση, να την βλέπουν τα κολοκυθάκια και οι ντομάτες και να κατρακυλάνε οι τιμές τους στο ράφι του σούπερ - μάρκετ, του μανάβη και της λαϊκής. Προφανώς το ίδιο θα απαντά σε κάθε θέμα. Ή θα μπορούσε να απαντά σε κάθε τι την ρωτάνε: Τι λέτε για αυτό; Είναι θέμα πολιτική βούλησης. Για το άλλο; Είναι θέμα πολιτικής βούλησης; Τι θα κάνετε αύριο; Είναι θέμα πολιτικής βούλησης. Κι όλο αυτό κρύβει μια «σοφία». Όταν είπε ξεκάθαρα τις απόψεις της για τις αμβλώσεις δυσαρέστησε αρκετό κόσμο. Όταν πήγε να το ισορροπήσει στη συνέχεια με τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, δυσαρέστησε τους άλλους μισούς. Οπότε, πιο λίγες απώλειες θα έχει αυτή η ριμάδα η πολιτική βούληση. Η οποία είναι σαν τον αέρα ένα πράγμα. Δεν πιάνεται! Άντε να αποδείξεις ότι έχει κάποιος ή δεν έχει την βούληση.
Το πιο «ακραίο» πάντως ήταν η απάντησή της για τα ελληνοτουρκικά: «Όταν πας να συζητήσεις με την Τουρκία, θα πρέπει να ξέρεις πολύ καλά τι θέλεις εσύ, τι θέλει ο άλλος και να έχεις κάνει και μια ψυχανάλυση των ανθρώπων με τους οποίους θα βρεθείς». Αυτά είπε. Βγάλτε εσείς τώρα άκρη. Μιλάμε για το τρίτο ή τέταρτο κόμμα, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, το οποίο και φιλοδοξεί να γίνει κυβέρνηση. Να γίνει, δηλαδή, πρώτο και αυτοδύναμο. Τι ήθελε, λοιπόν, να πει η κυρία Καρυστιανού; Δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι θα έπρεπε να υποχρεώσουμε πριν το ραντεβού τον Ταγίπ Ερντογάν να καθίσει στο κρεβάτι του ψυχαναλυτή. Προφανώς ήθελε να μας πει ότι χρειάζεται να έχουμε ψυχολογήσει καλά τον αντίπαλο. Λέμε προφανώς, διότι δεν ξέρεις καμιά φορά. Μπορεί και να το εννοεί. Ρωτάμε, όμως, κάθε ψηφοφόρο της: «καταλαβαίνετε τι πάτε να κάνετε»;
Δεν αποκλείουμε το ενδεχόμενο η κυρία Καρυστιανού να είναι ακόμη και δεύτερο κόμμα. Και δεν ξέρει κανείς πώς μπορούν να εξελιχτούν πλέον τα πράγματα μεταξύ πρώτης και δεύτερης Κυριακής. Υπάρχουν και άλλα κόμματα με τα «χρώματα» της κυρίας Καρυστιανού. Και δεν αποκλείεται η λεγόμενη αντισυστημική ψήφος να σημειώσει ρεκόρ. Τότε θα είναι πια διαπιστωμένο: θα χρειαζόμαστε εμείς ομαδική ψυχοθεραπεία.
Θανάσης Μαυρίδης
