Το τέλος του πολέμου στο Ιράν βρίσκει ενισχυμένη την Ισλαμική Δημοκρατία. Οι αντικειμενικοί στόχοι των Αμερικανών και των Ισραηλινών δεν έχουν επιτευχθεί. Το σύμφωνο ειρήνης δεν είναι παρά ένα διάλειμμα μέχρι την επόμενη πολεμική αναμέτρηση. Το Ιράν θέλει να αφανίσει από τον χάρτη το Ισραήλ. Η υπόθεση αυτή μας αφορά άμεσα. Μετά το Ισραήλ το Ιράν και οι σύμμαχοί του θα στραφούν κατά της χριστιανικής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο δικός τους πόλεμος τελειώνει όταν κερδίσουν τον «ιερό πόλεμο». Ή αλλιώς, η Ιερουσαλήμ είναι μόνο η αρχή…
Η Ελλάδα δεν βρίσκεται στην Καραϊβική. Ούτε γειτονεύει με την Αυστραλία. Ζούμε σε μια ταραγμένη περιοχή σε ταραγμένους καιρούς. Θα βρεθούμε αναγκαστικά μπροστά στο πρόβλημα, αργά ή γρήγορα. Όπως θα συμβεί και με την Ευρώπη στο σύνολό της, η οποία σήμερα «ερωτοτροπεί» με τον Ερντογάν, θέλοντας να αναθέσει την άμυνά της στη Νέα Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Η θέση μας είναι απέναντι σε αυτό το Ισλάμ. Το Ισλάμ που βλέπει παγκόσμια ειρήνη μόνο μέσα από την πλήρη επικράτησή του. Το μέλλον της Ελλάδας δεν μπορεί να είναι η μετατροπή της σε… χαλιφάτο. Η Ελλάδα του διαφωτισμού δεν μπορεί να πέσει αμαχητί απέναντι σε αυτόν τον σύγχρονο σκοταδισμό.
Κάποιοι πιστεύουν ότι η λύση στο πρόβλημα είναι να απλώσουμε το χέρι μας και να προσφέρουμε ειρήνη και κατανόηση. Αυτό ισχύει με όσους είναι διατεθειμένοι να κάνουν το ίδιο από την άλλη πλευρά. Το πρόβλημά μας δεν είναι γενικώς και αορίστως το Ισλάμ, αλλά το Ισλάμ που ύψωσε την σημαία του Ιερού Πολέμου. Το Ισραήλ ακολούθησε μια ορθή πολιτική με τις συμφωνίες του Αβραάμ. Και πλήρωσε το «τίμημα» με τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου. Απέναντί του βρέθηκαν το Ιράν και οι δορυφόροι του στην περιοχή, επειδή ήθελαν να «σκοτώσουν» το κλίμα συμφιλίωσης. Ο αντικειμενικός τους στόχος ήταν και παραμένει ο αφανισμός του Ισραήλ. Και αυτοί οι άνθρωποι κέρδισαν αυτήν την αναμέτρηση. Βγήκαν πιο δυνατοί από τη σύγκρουση.
Στο σημείο αυτό αξίζει να προσέξουμε την στάση της Τουρκίας, η οποία συναγωνίστηκε σε όλα το Ιράν. Στελέχη του σημερινού καθεστώτος μίλησαν ανοικτά για την κατάκτηση της Ιερουσαλήμ και η εχθρότητα απέναντι στο Ισραήλ και στην Ελλάδα κτύπησε «κόκκινο».
Η Ελλάδα έχει επιλέξει μια στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ. Είναι η μοναδική επιλογή που της άφησε η επιθετικότητα της Τουρκίας. Κι αυτή η συνεργασία ήταν το μοναδικό εμπόδιο για να επαναληφθούν τα γεγονότα του Έβρου. Η προοπτική σύγκρουσης με το Ισλάμ της μισαλλοδοξίας δεν θα αποτραπεί. Η συνεργασία μας με το Ισραήλ μας βοηθάει να κερδίσουμε χρόνο για να προετοιμαστούμε καλύτερα. Τίποτα λιγότερο ή περισσότερο. Η άλλη επιλογή είναι αυτή της παράδοσης στις ορέξεις της Άγκυρας. Διαλέγει κανείς και παίρνει…
Θανάσης Μαυρίδης
