Το 1328, ο βασιλιάς της Γαλλίας Κάρολος Δ’, πέθανε χωρίς να αφήσει διάδοχο. Αυτό το γεγονός, ήταν μία από τις κύριες αιτίες για την έναρξη ενός από τους πιο αιματηρούς και μακροβιότερους πολέμους της Δύσης. Αυτή ήταν η έναρξη του Εκατονταετούς Πολέμου.
Από τότε, υποψήφιοι συγγενείς από γαλλικές και βρετανικές βασιλικές δυναστείες βρίσκονταν σε συνεχείς και διακεκομμένες διαμάχες, προκειμένου να κερδίσουν τον θρόνο της Γαλλίας. Αυτή η κατάσταση, κράτησε περισσότερο απ’ ότι θα πίστευε κανείς.
Τόσο στην πρώτη όσο και στην δεύτερη και τρίτη περίοδο του Εκατονταετούς Πολέμου, υπερείχαν μία οι Άγγλοι και μία οι Γάλλοι. Εναλλάξ. Την τέταρτη περίοδο, η «ζυγαριά» έγερνε προς τους Άγγλους, οι οποίοι αφού είχαν πριν συμμαχήσει με το δουκάτο της Βουργουνδίας (ιστορική περιοχή της κεντρικής Γαλλίας), είχαν αποκτήσει περισσότερη δύναμη και κατακτούσαν συνεχώς όλο και περισσότερο εδάφη.
Τα δεδομένα, όμως, θα άλλαζαν και μάλιστα απρόσμενα. Το 1412, στο μικρό χωριό Ντομρεμί, στην περιοχή της Λωρραίνης, γεννήθηκε ένα κοριτσάκι, η Ιωάννα. Στα γαλλικά «Jeanne» («Ζαν»). Η Ιωάννα, ήταν κόρη απλών αγροτών και ήρθε στον κόσμο σε μια πολύ δύσκολη φάση της ιστορίας της χώρας της. Αυτή θα ήταν, όμως, ο άνθρωπος που θα έφερνε την αλλαγή.
Όταν ήταν ακόμα μικρή, ίσως στα 12, έλεγε ότι άκουγε φωνές. Έβλεπε οράματα. Την επισκέπτονταν ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, η Αγία Αικατερίνη και η Αγία Μαργαρίτα και της έλεγαν ότι ήταν καθήκον της να «ξεπλύνει» την χώρα της από τους εχθρούς και να οδηγήσει την Γαλλία προς την νίκη και την ελευθερία.
Ενδιαφερόταν επίσης πάρα πολύ για την πολιτική. Μάλλον παρακολουθούσε στενά τι συνέβαινε γύρω της, παρά την απομόνωση του χωριού της. Ίσως ήθελε να μαθαίνει για την κατάσταση του πολέμου, τις κινήσεις των εχθρών, αλλά και των δικών της. Κρατιόταν ενημερωμένη. Πάντως, σίγουρο ήταν ότι ο τότε μονάρχης της Αγγλίας, ο Ερρίκος Στ’, είχε καταλάβει μεγάλο μέρος του βόρειου τμήματος του γαλλικού βασιλείου.
Το 1428 βέβαια, ακόμα και το χωριό της άρχισε να κινδυνεύει. Όλοι οι κάτοικοί άρχισαν να φεύγουν, μέχρι που εγκαταλείφθηκε. Η Βουργουνδία δεν απείχε πολύ από την Λωρραίνη, όπου βρισκόταν το Ντομρεμί. Έτσι, όλοι μετακινήθηκαν σε ασφαλέστερα μέρη.
Από εκείνη την στιγμή, φαίνεται ότι η Ιωάννα χάραξε την δική της πορεία και ακολούθησε αυτά που της έλεγαν οι Άγιοι, έχοντας πίστη στα οράματά της. Πήγε στο Βωκουλέ, μια πόλη όπου έδρευε ο πιστός στον τότε διάδοχο του θρόνου και βασιλικός αξιωματούχος Ρομπέρ ντε Μπωρντικούρ. Η Ιωάννα μίλησε απευθείας μαζί του, του είπε για τα οράματά της και δήλωσε την πίστη της στον Χριστό και την πατρίδα της.
Τότε, ζήτησε από τον Ρομπέρ αυτό που ήθελε εξαρχής, δηλαδή να την παρουσιάσει στον διάδοχο του θρόνου, Κάρολο Ζ’. Ο φρούραρχος δεν της έδωσε πολλή σημασία ούτε πίστεψε και πολύ στο ότι έβλεπε οράματα με Αγίους. Πόση σημασία να δώσει κανείς σε ένα 16χρονο κορίτσι ταπεινής καταγωγής, εν μέσω πολέμου;
Η Ιωάννα, όμως, δεν το έβαλε κάτω. Λέγεται ότι πάντα πίστευε ότι αυτό ήταν το πεπρωμένο της. Ότι είχε γεννηθεί για να οδηγήσει την Γαλλία στην νίκη. Κινήθηκε διαφορετικά αυτή τη φορά. Γύρισε στο χωριό της και επισκέφθηκε και άλλες πόλεις και κέρδισε με την ευγένεια και το ήθος της τους χωρικούς. Πλήθος κόσμου την είχε αποδεχτεί. Πάρα πολλοί δήλωναν υποστηρικτές της και συμμερίζονταν τις απόψεις της περί ελευθερίας της χώρας τους.
Το 1429, έναν χρόνο μετά, επέστρεψε στο Βωκουλέ. Ο Ρομπέρ, βλέποντας την υποστήριξη και την πίστη τόσων ανθρώπων σε αυτήν, αφού βεβαιώθηκε ότι η Ιωάννα δεν ήταν μάγισσα ή αιρετική (είχαν και αυτούς τους φόβους τότε), πείστηκε. Η Ιωάννα, έβαλε ανδρικά ρούχα, ανέβηκε σε ένα άλογο και μαζί με συνοδεία πέρασε μέσα από εχθρικά εδάφη και έφτασε στην Σινόν, στην πόλη όπου βρισκόταν τότε ο διάδοχος του γαλλικού θρόνου, Κάρολος Ζ’.
Οι σύμβουλοι του υποψήφιου Γάλλου βασιλιά του είχαν μιλήσει για την κοπέλα με τα οράματα. Εκείνος ήταν δύσπιστος. Μια τόσο νεαρή κοπέλα που έκανε τέτοιες δηλώσεις και ζητούσε να δει τον βασιλιά αυτοπροσώπως, ήταν κάτι το ασυνήθιστο ειδικά εκείνον τον καιρό. Για να την τεστάρει, δέχτηκε να την ακροαστεί, αλλά δεν εμφανίστηκε ευθύς μπροστά της. Αναμείχθηκε με τους αυλικούς του. Η Ιωάννα, όμως, τον ξεχώρισε με το που μπήκε στην αίθουσα (χωρίς να τον έχει δει ποτέ πριν).
Εντυπωσιασμένος ο βασιλιάς από την τόλμη της, την πίστη της στην πατρίδα και το σθένος της, πραγματοποίησε τα αιτήματά της. Η Ιωάννα τα είχε καταφέρει. Ο επικείμενος βασιλιάς της Γαλλίας, της είχε δώσει μια μοίρα στρατού υπό τις διαταγές της. Η Ιωάννα έκοψε τα μαλλιά της και ντύθηκε με ρούχα ιπποτών. Με βάση ένα όραμά της, πήγε σε μια εκκλησία και ανακάλυψε το ξίφος με το οποίο θα πολεμούσε.
Οργάνωσε τους άνδρες σαν να ήταν έμπειρος στρατηγός και ρίχτηκε στην μάχη. Πρώτη πόλη – στόχος, η Ορλεάνη, η οποία πολιορκούνταν από τους Άγγλους πολύ καιρό και ήταν στα πρόθυρα να παραδοθεί. Η Ιωάννα αποτέλεσε έμπνευση για τους άνδρες της. Είχε στρατηγική και κατάφερε να πάρει την πόλη της Ορλεάνης, καθιστώντας αυτή την νίκη την πρώτη μεγάλη νίκη των Γάλλων μετά από δεκαετίες.
Η μόλις 17 ετών κοπέλα από ένα χωριό της Λωρραίνης, άλλαξε τα δεδομένα του Εκατονταετούς Πολέμου και δεν σταμάτησε εκεί. Μετά την Ορλεάνη, ακολούθησαν κι άλλες πολλές επιτυχίες και νίκες. Η μία πόλη μετά την άλλη, περνούσαν ξανά στον έλεγχο των Γάλλων. Με αρχηγό του γαλλικού στρατού, την Ιωάννα.
Λέγεται ότι είχε απαράμιλλο θάρρος, επιμονή, ηγετικό πνεύμα και σθένος που δεν είχε απομείνει τότε σε πολλούς. Είχε κερδίσει την πίστη και τον σεβασμό του λαού και των ανδρών της και αποτελούσε παράδειγμα για τους συμπατριώτες της. Το 1429, χάρη σε εκείνη, ο Κάρολος Ζ’, προγραμματιζόταν να στεφθεί βασιλιάς της Γαλλίας.
Καμία, όμως, ταχεία ανέλιξη κάποιου ανθρώπου στην Ιστορία, δεν κρατάει για πολύ. Η κάθοδος, είναι το ίδιο απότομη με την άνοδο. Σε ένα ταξίδι που έκανε με έναν από τους αδελφούς της (ο οποίος είχε γίνει στρατιωτικός) και την συνοδεία τους, πληροφορήθηκαν για μια πόλη που δεχόταν επίθεση από τους Άγγλους. Στην προσπάθειά τους να την υπερασπιστούν – βιαστικά – πιάστηκαν και οι δύο αιχμάλωτοι.
Η Ιωάννα παρουσιάστηκε ενώπιον του Δούκα της Βουργουνδίας και έπειτα των βρετανικών αρχών στην περιοχή. Φυλακίστηκε και της προσάφθηκαν περίπου 70 κατηγορίες. Κανείς δεν πήγε να την σώσει… Την μετέφεραν από κάστρο σε κάστρο, γιατί προσπαθούσε να δραπετεύσει πηδώντας από τα παράθυρα.
Δικάστηκε σε εκκλησιαστικό δικαστήριο, όπου τελικά την κατηγόρησαν κυρίως για την δήλωση ότι μιλούσε απευθείας με τους Αγίους και τον Θεό, για το ότι προφήτευε το μέλλον και γιατί φορούσε ανδρικά ρούχα. Καταδικάστηκε ως αιρετική και μάγισσα. Δύο σε ένα. Η θανατική ποινή: να καεί ζωντανή. Πέθανε στην ηλικία των 19 ετών.
Ο Πόλεμος συνεχίστηκε για 22 χρόνια μετά τον θάνατό της. Τελικά, μετά από 116 χρόνια διαμάχης, αυτοί που βγήκαν νικητές ήταν οι Γάλλοι. Η Ιωάννα έμεινε στην ιστορία ως «Η Παρθένος της Λωρραίνης». Το 1920, μετά από 400 χρόνια, ανακηρύχθηκε «Αγία» από τον Πάπα. Θεωρείται προστάτιδα και εθνική ηρωίδα της Γαλλίας και ακόμα εγείρει πολλαπλά ερωτήματα στους ιστορικούς και τους ερευνητές τόσο για την φύση της όσο και για τον χαρακτήρα και τα πρωτοφανή κατορθώματά της.
Βιβλιογραφία:
