Πριν από λίγες μέρες δημοσιοποίησε μια συνομιλία του με τον Βενιαμίν Νετανιάχου, επάνω στο ζήτημα του Λιβάνου. Μου φάνηκε πρωτοφανής αυτή η ενέργειά του, αλλά την απέδωσα στην προσπάθειά του να ασκήσει πίεση στον πρωθυπουργό του Ισραήλ. Όμως προχθές, άνευ λόγου και αιτίας, εξέθεσε δημοσίως μια πρωθυπουργό που ήταν στενή φίλη και σύμμαχός του, την Τζόρτζια Μελόνι. Ακόμα και στις σχέσεις των «κοινών θνητών» θεωρείται αντιδεοντολογικό και άηθες να δημοσιοποιήσουμε χωρίς τη συναίνεση του συνομιλητή τα όσα είπαμε. Στον χώρο της πολιτικής, και μάλιστα σε αυτά τα επίπεδα, τέτοια συμπεριφορά, πέραν όλων των άλλων, δημιουργεί και διπλωματικό επεισόδιο.
Το τι συνέβη είναι λίγο –πολύ γνωστό. Στα καλά καθούμενα ο ανεκδιήγητος πρόεδρος των ΗΠΑ, σε τηλεφωνική του συνέντευξη σε ιταλικό τηλεοπτικό σταθμό, ισχυρίστηκε «πως η Τζόρτζια Μελόνι τον ικέτευσε να βγάλουν μια φωτογραφία μαζί κατά τη σύνοδο κορυφής των G7 στη Γαλλία». Και συμπλήρωσε πως τελικά της έκανε το χατίρι γιατί τη λυπήθηκε.
Όπως ήταν φυσικό η Ιταλίδα πρωθυπουργός, βαθύτατα προσβεβλημένη, απάντησε στον Τραμπ με ανάρτησή της στο Χ. Μια απάντηση ανθρώπινη, αλλά και πολιτική. Να τι έγραψε η Μελόνι:
« Οι δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ είναι καθαρή επινόηση. Είμαι ειλικρινά κατάπληκτη. Δεν ξέρω γιατί ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών συμπεριφέρεται έτσι προς συμμάχους του: επί πλέον δεν είναι η πρώτη φορά. Μπορώ να πω ότι είναι απογοητευτικό το γεγονός ότι δε δείχνει την ίδια αποφασιστικότητα με τους εχθρούς της Δύσης, των Ηνωμένων Πολιτειών, τους ηγέτες των οποίων αντιμετωπίζει, αντιθέτως, με πολύ μεγαλύτερη επιείκεια…» Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Σέρτζιο Ματαρέλα τηλεφώνησε στη Μελόνι και της δήλωσε τη συμπαράσταση του, ενώ αναβλήθηκε η προγραμματισμένη επίσκεψη του Ιταλού υπουργού Εξωτερικών στην Ουάσιγκτον.
Άνευ υπεκφυγών, η Μελόνι τον κατηγορεί πως είναι φαντασιόπληκτος, επινοεί διαλόγους, χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος, απλώς για να τονώσει το υπερ—εγώ του. Δεν αντέχει αν κάθε μέρα δεν βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της δημοσιότητας. Θέλει τα πάντα να περιστρέφονται γύρω από το άτομό του. Σε αυτή την αγχώδη επιδίωξή του δεν ορρωδεί μπροστά σε τίποτα. Ψέματα και προσωπικές επιθέσεις στην ημερήσια διάταξη.
Το ερώτημα είναι τι εμπιστοσύνη μπορεί να υπάρξει σε ένα τέτοιο άτομο. Και στον βαθμό που αφορά τον πλανητάρχη, κρύβει μέσα του ένα δράμα. Ένα δράμα για την ανθρωπότητα, καθώς απομένουν άλλα δυόμισι γεμάτα χρόνια προεδρικής θητείας.
Σχεδόν όλοι οι ηγέτες του Δυτικού κόσμου γνώρισαν τις χοντροκομμένες προσβολές του, πολλές φορές υπό μορφήν ενός αστεϊσμού. Απεναντίας, ήταν μελιστάλακτος για τον Πούτιν και τον Σι, κάτι που του επισήμανε βιτριολικά η Μελόνι, η οποία δεν κατάπιε αμάσητη την προσβολή. Με δεδομένο τον αλλοπρόσαλλο και απρόβλεπτο χαρακτήρα του η καλύτερη στάση απέναντί του συνοψίζεται στο «από μακριά κι αγαπημένοι».
