Η αυτοδιοίκηση είναι ίσως ο μόνος θεσμός όπου η πολιτική κρίνεται καθημερινά, χωρίς ιδεολογικά φίλτρα και χωρίς επικοινωνιακά άλλοθι. Εκεί όπου οι επιλογές δεν αξιολογούνται από δηλώσεις ή προθέσεις, αλλά από το αν η πόλη λειτουργεί. Και ακριβώς γι’ αυτό, το ερώτημα της ιδεολογικοποίησής της δεν είναι θεωρητικό. Είναι βαθιά πρακτικό.
Το ερώτημα δεν είναι καινούργιο. Δεν τίθεται πρώτη φορά και σίγουρα δεν επιδέχεται εύκολες απαντήσεις. Όταν όμως παύεις να το παρατηρείς απ’ έξω και αρχίζεις να το ζεις από μέσα, αποκτά άλλο βάρος. Η καθημερινή τριβή με τα ζητήματα της τοπικής διακυβέρνησης σε φέρνει αντιμέτωπο όχι με αφηρημένες έννοιες, αλλά με συγκεκριμένες ανάγκες και συγκεκριμένες ευθύνες. Και τότε γεννιέται αναπόφευκτα το ερώτημα: τι ρόλο έχουν, τελικά, η ιδεολογία και η κομματική αντιπαράθεση σε έναν θεσμό που κρίνεται τόσο άμεσα από το αποτέλεσμα;
