Βαριές υπόνοιες για μυστική συμφωνία του Σωκράτη Φάμελλου με τον Αλέξη Τσίπρα, άφησε ο Παύλος Πολάκης μιλώντας στο OPEN (για μια ακόμη φορά - το έχει εξαιρέσει φαίνεται από την κατηγορία των «βοθροκάναλων»).
Τόνισε - και σαφώς έχει δίκιο – ότι δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο, να βγαίνει αρχηγός κόμματος και να λέει στηρίζω άλλο κόμμα. Γι΄ αυτό είναι προφανές, κατά τον ίδιο, ότι δεν μπορείς να στηρίζεις άλλο κόμμα και την ίδια στιγμή να μην έχει υπάρξει συνεννόηση. Αν το κάνεις και δεν έχει υπάρξει συμφωνία, αυτό είναι επίδειξη δουλικότητας!
Έδωσε μάλιστα διορία στον πρόεδρο Φάμελλο, να φέρει συμφωνία με τον Τσίπρα σε ορατό διάστημα, εντός δέκα ημερών. Αν δεν φέρει, θα πρέπει να υπάρξουν εκ νέου συνεδριάσεις της Πολιτικής Γραμματείας και της Κεντρικής Επιτροπής, γιατί «δεν μπορεί να πάει παρακάτω αυτή η μπάσταρδη κατάσταση»!
Και συνέχισε λέοντας ότι «επειδή παραιτήθηκε ο Τσίπρας δεν μπορεί να παραιτηθεί το σύμπαν, να κατεβάσει τα παντελόνια του και να πάει».
Φευ αυτό γίνεται τώρα, και το απεικόνισε καυστικά χθες στην «Καθημερινή, με την ελευθερία και ελευθεριότητα που επιτρέπεται στη γελοιογραφία, ένα σκίτσο το Δημήτρη Χατζόπουλου. Διάφοροι και διάφορες βγάζουν τα εσώρουχά τους μπροστά στη Βουλή. Και η λεζάντα που συνοδεύει το σκίτσο: «Ο πολίτης βλέπει, ο πολιτικός προβλέπει. – «Και εν προκειμένω σύντροφε; - «Του δίνουμε τα σώβρακα πριν μας τα πάρει»!
Φυσικά ο Πολάκης, είναι ούτως ή άλλως «ο εξόριστος» της φωταγωγημένης κεντρικής σκηνής με την επωνυμία ΕΛΑΣ, όπου δίνει παράσταση ο Τσίπρας. Η διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ θα βυθίσει και τον ίδιο στην πολική ανυπαρξία. Ενδεχόμενη μη είσοδός του στη Βουλή, και παρότι θα υπάρχει ως πολιτικό ον (έχει άλλωστε προϋπάρξει δήμαρχος), θα του στερήσει το πανελλήνιο ακροατήριο, στο οποίο είχε τη δυνατότητα να απευθύνεται ως βουλευτής και υπουργός.
Αυτό δεν του αφαιρεί το δίκαιο της κριτικής έναντι του Φάμελλου, και της απαίτησης για επαναξιολόγηση της κατάστασης με συνεδριάσεις της Π.Γ. και την Κ.Ε.
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Νίκος Παππάς, που μοιράζεται με τον Πολάκη (και τη Ρένα Δούρου) την ίδια «βάσκανο μοίρα» που τους ετοιμάζει ο Αλέξης.
Κάνοντας ενέσεις αισιοδοξίας με συνέντευξη στην ΕΡΤ, δήλωσε ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ δεν διαλύεται» (δεν ξέρουμε αν το είπε και στον Φάμελλο). Το κρίσιμο, για τον ίδιο, είναι να υπάρξουν διευκρινήσεις επί της (σ.σ. εθελόδουλης) απόφασης της τελευταίας Κ.Ε.
Απαίτησε και αυτός από τον Φάμελλο «να μας φέρει συμφωνία με τον Αλέξη Τσίπρα» θεωρώντας ότι «είναι κατεπείγουσα θεσμική υποχρέωση να το κάνει».
Στον ΣΥΡΙΖΑ διευκρίνισε υπάρχουν δύο θέσεις. Η μία (των εκτός νυμφώνος της ΕΛΑΣ) υποστηρίζει ότι πρέπει να αποφασίσει ο λαός της Αριστεράς και της προοδευτικής παράταξης «τη διάταξη μάχης», με ένα οδικό χάρτη που «δεν διαλύει κόμματα, ενώνει δυνάμεις, πολλαπλασιάζει». Και η άλλη επιλογή είναι των «κατά μόνας πορειών, των προσωπικών διαπραγματεύσεων».
Φυσικά η πλειοψηφία της Κ.Ε. κατόπιν της εισήγησης Φάμελλου, αποφάσισε τη δεύτερη επιλογή. Υποβολή διαπιστευτηρίων στο ΙΧ κόμμα του Τσίπρα και αναμονή της αποδοχής ή της απόρριψης, αφού «δεν υπάρχουν θέσεις ρεζέρβα για κανέναν»!
Είναι η επιτομή της δουλικότητας που λέει και ο Πολάκης, η συρρίκνωση της στοιχειώδους πολιτικής αξιοπρέπειας που βιώνει ένα κόμμα που απλώς υπήρξε «άθυρμα» των καιρών της άλογης οργής, και το οποίο φυσικά δεν έχει καμία ιστορικότητα.
Ένα κόμμα 22 χρόνων απλώς βιώνει τον μαρασμό του αφού στη νεότητά του προσπάθησε να κυβερνήσει τη χώρα, απέτυχε, και ο λαός του έδωσε φύλλο πορείας σε μια τετραετία.
Το «ηθικό πλεονέκτημα» που διατυμπάνιζαν και επαίρονταν, δεν ήταν δική τους κατάκτηση. Ήταν αυθαίρετη οικειοποίηση, απαλλοτρίωση, της ηθικής περιουσίας γενιών περασμένων. Εκείνων που δεν διέλυσαν το κόμμα τους για να απολαύσουν εξουσία (που δεν θα την απολαύσουν) στο κόμμα ενός Αλέξη.
