Ο «ταραχοποιός» κ.Τσίπρας

Ο Αλέξης Τσίπρας θα μπορούσε ακόμη να είναι αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ. Όλη αυτή η ταλαιπωρία με το rebranding, τον Κασσελάκη και τη Νέα Αριστερά της Αχτσιόγλου θα ήταν αχρείαστη. Το ίδιο ποσοστό θα είχε στις δημοσκοπήσεις. Προς τι όλη αυτή η ταλαιπωρία; Το ΠΑΣΟΚ! Αυτό είναι το πετράδι του στέμματος για τον κ. Τσίπρα: Η κληρονομιά των Παπανδρέου. Εμμονή; Πιθανότατα. Δεν υπάρχει, όμως άλλος τρόπος για να κυριαρχήσει στην κεντροαριστερά. Δοκίμασε με τον Πολάκη και δεν του βγήκε. Και θα του βγει τώρα; Δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο.

Ο πραγματικός στόχος του κ.Τσίπρα ήταν από την αρχή το ΠΑΣΟΚ. Ο Αλέξης Τσίπρας έχει αυθεντικό πολιτικό ταλέντο, κατάλαβε νωρίς ότι δεν είχε πιθανότητες να κτυπήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Γι αυτό και εγκατέλειψε την αντιπολίτευση την επομένη της κρίσης του covid. Ήξερε ότι την μάχη αυτή δεν μπορούσε να την κερδίσει και έτσι έψαξε να βρει τους χρήσιμους ηλίθιους που θα αποδεχόντουσαν να χρεωθούν την ήττα, προφυλάσσοντας την δική του υποψηφιότητα για το μέλλον. Το όχι και τόσο αξιοπερίεργο είναι ότι βρέθηκαν πολλοί αυτοκτονικοί «τύποι» να αναλάβουν την αποστολή διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο κ. Τσίπρας κάνει δύο απλούς συλλογισμούς. Ο πρώτος είναι ότι ο κ. Μητσοτάκης θα έχει ήδη ξεπεράσει τα γνωστά πολιτικά όρια με μια τρίτη τετραετία. Όσο μειώνονται οι πιθανότητες του κ. Μητσοτάκη τόσο αυξάνονται οι δικές του για νίκη το 2029 - 2030. Ο δεύτερος συλλογισμός έχει να κάνει με το ΠΑΣΟΚ. Δεν μπορεί να γίνει πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, αλλά ποιος νοιάζεται; Αυτό που πραγματικά τον ενδιαφέρει είναι να «περάσει» στην κοινωνία ότι αυτός είναι ο μόνος και αυθεντικός πολιτικός κληρονόμος του Ανδρέα Παπανδρέου. Θέλει, λοιπόν, τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ, τους ψηφοφόρους, αλλά όχι την κομματική δομή του ΠΑΣΟΚ. Όπως και με τον ΣΥΡΙΖΑ. Θέλει τον αφρό…

Θα τα καταφέρει; Σε ένα στατικό περιβάλλον θα είχε μεγάλες ελπίδες. Χωρίς να υποστηρίζουμε ότι δεν έχει, θα επισημάνουμε τις αντικειμενικές δυσκολίες που έχει το εγχείρημα. Θα συμφωνήσουμε ότι οι τρεις τετραετίες θα είναι ένας πολιτικός θρίαμβος για τον κ. Μητσοτάκη, εφόσον το πετύχει. Και ποιος είπε στον κ. Τσίπρα ότι εκεί εξαντλούνται τα περιθώρια της κεντροδεξιάς; Μετά τον κ. Μητσοτάκη θα υπάρχει συνέχεια στη ΝΔ και γι αυτό φροντίζει ήδη ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης. Ο πραγματικός αντίπαλος του κ. Τσίπρα δεν είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αλλά η ίδια η κεντροδεξιά, η οποία και αποδείχτηκε η μόνη αξιόπιστη και συνεπής πολιτική δύναμη στον χώρο.

Εκείνο που υποτιμούν οι σύντροφοι της αριστεράς είναι η δυναμική της ακροδεξιάς και αυτό δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο. Αυτό που δεν υπολογίζει ο κ. Τσίπρας είναι ότι εφόσον αυξηθεί η δύναμη της ρωσόφιλης ακροδεξιάς, το λογικό ανάχωμα θα είναι και πάλι η ΝΔ και όχι η κεντροαριστερά. Δεν είναι δηλαδή απαραίτητο να είναι η κεντροαριστερά ο άλλος πόλος στην πολιτική ζωή.

Στο ερώτημα αν θα τα καταφέρει, η απάντηση είναι ότι έχει μπροστά του πολύ πολιτικό χρόνο και πίσω του ένα κακό παρελθόν. Στο μεταξύ έχει κατορθώσει να φέρει τον κόσμο άνω κάτω. Όπως και το 2010 -2015. Είναι ένας ταλαντούχος «ταραχοποιός» της πολιτικής. Είναι κι αυτό ένα ταλέντο. Μοναδικό!

Θανάσης Μαυρίδης

[email protected]