Ο Α. Σαμαράς είναι ένα βαθύτατα πολιτικό ον που ξέρει τι θέλει και τι λέει. Κυβέρνησε την χώρα άλλωστε σε δύσκολες ώρες, αν και εμφανίστηκε αντιμνημονιακός αρχικά, ανοίγοντας το κουτί της πανδώρας. Αυτό αυξάνει τις απαιτήσεις από την κοινωνία προς αυτόν. Δεν μπορώ να γνωρίζω τι σκέφτεται ή τι τον συμβουλεύουν οι συνεργάτες του, αλλά καλά δεν ξεκίνησε πάντως. Ας πάρουμε για παράδειγμα τα tiktok. Απ' ότι φαίνεται τα ανακάλυψε και καλώς έπραξε, αλλά δεν κατάλαβε ότι πάνω από το 60% των χρηστών του είναι κάτω από 17 ετών.
Άρα το να χρησιμοποιείς το tiktok για να αναφερθείς στην Ντόρα Μπακογιάννη για γεγονότα περίπου μια εικοσαετία πριν, μάλλον τουλάχιστον είναι άστοχο και αναδεικνύει πρόβλημα πολιτικό, προσωπικό, ψυχολογικό δικό του. Όπως γενικότερα μάλλον είναι άστοχο να παραχωρείς συνέντευξη στον διευθυντή του Γραφείου Τύπου σου. Όπως επίσης να επιλέγεις την μέρα του αντισυνταγματικού δημοψηφίσματος του 2015 υπό την ανοχή του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας και νυν ανησυχούντος για την πορεία της χώρας, για να επιτεθείς στην ΝΔ δεν είναι και δείγμα πολιτικής οξυδέρκειας, αλλά επιλογής στοχοπροσήλωσης να πλήξεις την ΝΔ.
Αλλά αυτά τα περιστατικά δεν είναι τα μόνα. Ας αναφερθούμε όμως σε κάποια πολύ χαρακτηριστικά γεγονότα.
ΠΡΩΤΟ, είναι αδιανότητο και χωρίς καμία λογική να ταυτίζεις Κ. Μητσοτάκη και τον Α. Τσίπρα. Πώς να εξηγηθεί άραγε μια τέτοια δήλωση; Πως να ταυτιστεί ο άνθρωπος που τον κρέμασε στα μανταλάκια με την μεθόδευση που ακολουθήθηκε για την υπόθεση NOVARTIS μαζί με άλλα εννέα στελέχη της Αντιπολίτευσης με τον Κ. Μητσοτάκη; Όσο και να προσπαθήσει δεν μπορεί να πείσει, γιατί υπάρχει και η common sense.
ΔΕΥΤΕΡΟ: Ό,τι και να πει ο κ. Α. Σαμαράς, ότι επιχειρήματα και να χρησιμοποιήσει πως να εξηγήσει ότι είναι ο πολιτικός που έτυχε ειδικής μεταχείρισης αφού από τα 26-27 του βρέθηκε σε κορυφαίες υπουργικές θέσεις επί Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και έριξε την Κυβέρνησή του το 1993; Πώς να εξηγήσει τα εμπόδια που όρθωσε στον Μ. Έβερτ στην πορεία για νίκη στις εκλογές του 1996; Πώς να εξηγήσει ότι δείχνει ότι κάνει τα πάντα να εμποδίσει μια νέα αυτοδυναμία της ΝΔ; Είναι φανερό, ότι δεν μπορεί να πειστούν και πολλοί νεοδημοκράτες ότι αυτό το τρίο παρεμβάσεών του έγινε και γίνεται για « το καλό της Παράταξης που φοβάται ότι αλλοιώνεται ο χαρακτήρας του» ; Δεν θα μπορεί ο κ. Α. Σαμαράς να πείσει ευρισκόμενος – έτσι φαντάζομαι τουλάχιστον – ανάμεσα σε πυρά για αυτή την τακτική του, αυτή την μόνιμη τελικά συμπεριφορά;
ΤΡΙΤΟ: Πολλοί γράφουν ότι ως έμπειρος πολιτικός ο Α. Σαμαράς ξέρει, έχει γνώσεις, έχει κάποιο αφήγημα. Συγγνώμη αλλά μη αμφισβητώντας τις ικανότητες του και την εμπειρία του, δεν έχω ακούσει αφήγημα, δεν έχει αποσαφηνιστεί ο λόγος συγκρότησης κόμματος. Τα κόμματα συγκροτούνται γιατί αντιστοιχούν σε κοινωνικές ανάγκες που επιδιώκουν να εκφράσουν. Όχι σε εμπάθειες, εμμονές και τάση ανάδειξης κάποιου αρχηγού ως του μοναδικού εκφραστή του πατριωτισμού γενικά και αόριστα. Δεν φτιάχνει κανείς κόμμα για να αντιταχθεί στην άγνωστη επί της ουσίας της woke agenda , ούτε γιατί θέλει να υπερασπιστεί την « πυρηνική οικογένεια» από το γεγονός ότι λόγω του Νόμου για την ισότητα του γάμου των ομόφυλων, μπορεί να παντρεύτηκαν 300 ζευγάρια. Ούτε γιατί ανησυχεί από την τακτική της Τουρκίας ή αρέσκεται να εμφανίζει τον Κ. Μητσοτάκη και τον Γ. Γεραπετρίτη ως ενδοτικούς, όταν πάνω από το 45% της κοινής γνώμης βλέπουν θετικά την εξωτερική και πολιτική της Κυβέρνησης. Κάτι δεν πάει καλά με την ατζέντα του, με το αφήγημά του και επομένως δεν θα είναι και πολλοί αυτοί που στην κάλπη θα τον ακολουθήσουν.
Ο Α. Σαμαράς μάλλον υπερτιμά τις δυνατότητές του και υποτιμά τους κινδύνους που θα βρει μπροστά του. Ίσως, δεν έχει εκτιμήσει καλά ότι αυτοί που δηλώνουν ότι σίγουρα θα ψηφίσουν ένα κόμμα που είναι το 3,5% και ότι ως καταλληλότερο Πρωθυπουργό σε ανοικτή ερώτηση με αυθόρμητη απάντηση τον επιλέγει το 2%-2,5%. Ίσως, δεν έχει εκτιμήσει δεόντως ότι η αίσθηση πως όλα γίνονται πιθανά για ένα γινάτι έχει κυριαρχήσει στην κοινή γνώμη και αυτό θα μειώνει τον κύκλο που απευθύνεται.
Ωστόσο, σε Δημοκρατία ζούμε και αυτό είναι το ωραίο, το όμορφο. Ο καθένας έχει δικαίωμα να φτιάξει κόμμα και να κριθεί. Μόνο που αυτό ενίοτε είναι επικίνδυνο για τον ίδιο και όσους είναι « δικοί του» γιατί έτσι κι αλλιώς δεν ελπίζουν σε τίποτα άλλο.
*Ο Zαχαρίας Ζούπης, στέλεχος εταιριών έρευνας αγοράς, δημοσκοπήσεων και επικοινωνίας από την δεκαετία του ‘90, είναι σήμερα Διευθυντής Ερευνών και Στρατηγικής Επικοινωνίας της OPINION POLL. Είχε την ευθύνη του σχεδιασμού, της υλοποίησης και της επιστημονικής επιμέλειας ερευνητικών προγραμμάτων και στρατηγικής επικοινωνίας. Έχει διεξάγει πολυάριθμες πολιτικές, αυτοδιοικητικές, κοινωνικές, εμπορικές έρευνες και focus groups. Έχει γράψει εκατοντάδες άρθρα και δύο βιβλία («Εκεί γύρω στα τριάντα», «40+1 άρθρα για την Κεντροαριστερά»).
