Το ΠΑΣΟΚ έχει πάρει τον τελευταίο μήνα μία και μοναδική ανάσα. Η ΕΛΠΙΔΑ της Μ. Καρυστιανού δείχνει στον δεύτερο κύκλο δημοσκοπήσεων μετά την ίδρυση των δύο νέων κομμάτων να πέφτει 2,5%-3% και έτσι ξέφυγε αυτή την στιγμή από την αγωνία να φοβάται ότι μπορεί να βρεθεί τέταρτο όπως έδειχναν αρκετές δημοσκοπήσεις. Δεν πρόκειται για επιτυχία δική του, αλλά για αποτυχία της ΕΛΠΙΔΑΣ. Όλα τα άλλα που συνθέτουν την πολιτική εικόνα σήμερα το αναδεικνύουν ως κόμμα που απέχει πολύ από το να πετύχει κάποιον από δυο βασικούς στόχους.
Πρώτο προβάλει τον στόχο της πρωτιάς στις εκλογές ενώ βρίσκεται κολλημένο στο 10,5%-11,5% και απέχει 19% από την πρώτη ΝΔ. Όση ρευστότητα και αν διαγνώσουμε στο πολιτικό σκηνικό, 19% είναι απόσταση που δεν διανύεται ακόμα και αν ήταν κόμμα που ανεβαίνει, πολύ περισσότερο τώρα που δείχνει κολλημένο στα ίδια χαμηλά ποσοστά, αν όχι και με τάση να πέσει. Δεύτερο δεν φαίνεται εύκολο να ανατρέψει τους συσχετισμούς και να ξεφύγει από την τρίτη θέση αφού απέχει τουλάχιστον 6% από την Ε.Λ.Α.Σ του Α. Τσίπρα. Έτσι δεν μπορεί να πείσει ούτε ότι μπορεί να αποτελέσει ηγεμονική δύναμη στον χώρο της Κεντροαριστεράς.
Μπορεί τώρα να τρέχει, να παίρνει πρωτοβουλίες, να προσπαθεί να διευρυνθεί, αλλά η αλήθεια είναι ότι έχασε το πoλιτικό timing, το momentum. Περιόρισε μόνο του τον ζωτικό χώρο του ιδιαίτερα το 2024-2025. Δεν τα κατάφερε δηλαδή πριν την εμφάνιση του Α. Τσίπρα σε πολύ ευνοϊκότερες συνθήκες, δεν αξιοποίησε την πορεία αυτοδιάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ και την επιτάχυνση της κυβερνητικής φθοράς και έτσι απώλεσε την μεγάλη ευκαιρία να αναδειχθεί σε ισχυρό πόλο διακυβέρνησης.
Αυτό φάνηκε και στις Ευρωεκλογές που πήρε την τρίτη θέση, 2% κάτω από τον ΣΥΡΙΖΑ του Σ. Κασσελάκη, αλλά και σε δεκάδες δημοσκοπήσεις όλων των εταιρειών το 2025 όπου δεν μπορούσε να ξεφύγει από την ζώνη του 12,5%-13,5%. Δεν μπορούσε να εισπράξει ούτε από το κέντρο ούτε από τα αριστερά του. Παρασύρθηκε σε μια αχρείαστη συζήτηση περί συνεργασιών, γύρισε την πλάτη στο Κέντρο, εμφανίστηκε χωρίς να πείθει πιο αριστερό και θεώρησε την καταγγελιομανία « δυναμική αντιπολίτευση» αντί να καταλάβει ότι η κοινωνία ήθελε εναλλακτική κυβερνητική πρόταση.
Αν δεν τα κατάφερε σε ευνοϊκές συνθήκες, θα τα καταφέρει τώρα; Δύσκολα αφού ο Α. Τσίπρας παίρνει το πάνω χέρι στην αντιπολίτευση, επενδύοντας λιγότερο στην αντιπολιτευτική οξύτητα, περισσότερο στην εικόνα του ικανού, έμπειρου Πρωθυπουργού και αποκλείοντας διαβουλεύσεις που θέτουν υπό διαπραγμάτευση την ηγετική θέση του. Σαν να μην έφτανε αυτό, αρνούμενος κάθε συζήτηση με τον ΣΥΡΙΖΑ και δείχνοντας ότι θα επιλέξει λίγα και εκλεχτά κατά την κρίση του στελέχη από το πρώην κόμμα του, αφήνει τον ρόλο στο ΠΑΣΟΚ να φαίνεται ότι μαζεύει στο όνομα της διεύρυνσης ότι δεν θέλει ο ίδιος.
Ωστόσο, υπάρχουν και άλλα ανησυχητικά για το μέλλον του ΠΑΣΟΚ στοιχεία, με βάση τις τελευταίες δημοσκοπήσεις: Ήδη το 12% των δυνάμεών του επιλέγει Α. Τσίπρα, το 6% ΝΔ και Κ. Μητσοτάκη, αλλά και 4,4% προς ΕΛΠΙΔΑ. Αυτό ισοδυναμεί με απώλειες περίπου 1:4 ψηφοφόρους στις Ευρωεκλογές.
Μάλιστα ακόμα και προς τον Α. Σαμαρά δείχνει ότι θα μπορούσε να χάσει το 5,4% των ψηφοφόρων του στις Ευρωεκλογές. Δεν είναι καλή εικόνα αυτή και ας σημειωθεί, ότι αν καθιερωθεί, εμπεδωθεί η εικόνα του δίπολου Κ. Μητσοτάκη – Α. Τσίπρα , τότε οι πιθανότητες μη συγκράτησης μεγαλύτερων απωλειών είναι ορατές, με δεδομένο ότι το 20% των ψηφοφόρων του θεωρεί καταλληλότερο για Πρωθυπουργό τον Κ. Μητσοτάκη και ένα 20% βλέπει προς Α. Τσίπρα.
Αυτή η εικόνα ωθεί δυνάμεις σε προβληματισμό για τον ρόλο και δημιουργεί ένα ακόμα πρόβλημα: Αν θεωρήσουμε ότι το ΠΑΣΟΚ έχει ένα Πρόγραμμα που πολυδιαφημίζει ως πολύ ολοκληρωμένο και κοστολογημένο, ποιος άραγε δίνει βάση στο Πρόγραμμα ενός κόμματος που φαίνεται να βρίσκεται στην τρίτη θέση;
Πολύ περισσότερο, όταν αυτό το κόμμα δεν πρόκειται να συμμετέχει σε κάποια κυβερνητική λύση με βάση λεγόμενα των στελεχών του; Ακόμα όμως και σ' αυτό το σημείο, φαίνεται ένα ακόμα πρόβλημα.Άλλο λένε τα στελέχη του ή έστω κάποια από αυτά και άλλα η βάση του που θα ήθελε βασικά συνεργασία με ΝΔ το 20%, με Ε.Λ.Α.Σ το 18% και μόνο το 29% δηλώνει με κανένα, δηλαδή κάτω και από το ένα τρίτο των ψηφοφόρων του.
Δύσκολη συγκυρία, δύσκολη στιγμή για το ΠΑΣΟΚ που βρίσκει μπροστά του όλα τα λάθη επιλογών του μπροστά του και κινδυνεύει. Θα δούμε πως θα αντιδράσει, αλλά ας παρατηρήσουμε και κάτι που έχει την αξία του: Από το 2009 που κέρδισε τελευταία φορά εκλογές, σε καμία εκλογική μάχη σε Βουλευτικές εκλογές ή Ευρωεκλογές δεν βρέθηκε πάνω από την τρίτη θέση.
