Η δημόσια συζήτηση για την απόφαση του Αρείου Πάγου, όπως και για το τι ακριβώς δείχνει η παρέμβαση των πέντε Βουλευτών της ΝΔ καλά κρατεί τις τελευταίες μέρες. Θα πρέπει να ομολογήσω ότι βοηθούντων πολλών παραγόντων η Αντιπολίτευση αυτές τις μέρες πέτυχε - όχι μόνη της ασφαλώς - κάτι κατ' αρχάς.
Η ατζέντα του πολιτικού διαλόγου, οι προβολείς των περισσοτέρων ΜΜΕ στράφηκαν σ' αυτά τα θέματα. Πρέπει να συζητούνται όλα; Ασφαλώς και χωρίς καμία υποτίμηση κανενός, αλλά χάθηκαν από παντού δυο κυρίαρχα και πολύ σοβαρά θέματα που αφορούν την κοινωνία και τη χώρα: Η όποια αξία του πακέτου 500 εκατ. ευρώ στήριξης της κοινωνίας και βεβαίως η επίσκεψη Μακρόν, οι δηλώσεις του και οι Συμφωνίες που υπεγράφησαν. Πώς να το κάνουμε.
Για την ασφάλεια της χώρας και τη συνοχή της κοινωνίας αυτά παίζουν ρόλο και όχι οι καταγγελίες για την απόφαση του Αρείου Πάγου, χωρίς κανένα νέο στοιχείο και η περιγραφή της χώρας σαν χώρας μίας διεφθαρμένης Κυβέρνησης η οποία έχει φτιάξει και παρακράτος και με τη Δημοκρατία να κινδυνεύει, όταν όλες οι διεθνείς εκθέσεις τη συγκαταλέγουν στην 26άδα των ολοκληρωμένων Δημοκρατιών στον πλανήτη. Τέλος πάντων. Θα δούμε και άλλα μέχρι τις εκλογές…
Χάθηκαν όμως και άλλα. Χάθηκαν για παράδειγμα τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η ΕΛΣΤΑΤ σύμφωνα με τα οποία το διαθέσιμο εισόδημα των Ελλήνων αυξήθηκε το 2025 κατά 167 δισ., κάτι που σημαίνει ότι η Ελλάδα εμφανίζει επίδοση ως προς αυτόν τον δείκτη σαν του 2008, πριν δηλαδή τη χρεοκοπία, τα Μνημόνια, τον Covid, την ενεργειακή κρίση.
Αναφερόμαστε στην καλύτερη επίδοση των 17 τελευταίων χρόνων. Μάλιστα, το εισόδημα αυτό αποπληθωρισμένο, χωρίς φόρους, εισφορές, μείωση από πληθωρισμό, εμφανίζει το 2025 αύξηση κατά 5.3%. Ταυτόχρονα η ανεργία εμφανίζει ιστορικό χαμηλό της δεκαεπταετίας, αν το αισθάνονται όσοι δεν έχουν νιώσει τι σημαίνει άνεργος, δηλαδή μηδέν εισόδημα, άντε το επίδομα του ΟΑΕΔ. Δεν τα λες μικρά βήματα, όπως κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι λύθηκαν τα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας και δεν υπάρχει σημαντική οικονομική πίεση σε σημαντικό ποσοστό της κοινωνίας.
Πρόκειται, μάλλον, για μία εξήγηση των όποιων επιδόσεων εμφανίζει δημοσκοπικά η ΝΔ παρά τα προβλήματα και τις ολιγωρίες της δεύτερης θητείας, αφού υπάρχουν κοινωνικές κατηγορίες που αισθάνονται βελτίωση και ευρύτερες δυνάμεις αισθάνονται μία χώρα ισχυρή, ασφαλή, θωρακισμένη εν μέσω εκρηκτικών διεθνών αναταράξεων και απειλών. Είναι βαθύ λάθος η εκτίμηση ότι η Κυβέρνηση βρίσκεται εκεί που βρίσκεται μέσα από βασανιστικά σκαμπανεβάσματα, αποκλειστικά και μόνο επειδή η Αντιπολίτευση δείχνει παροιμιώδη αδυναμία. Αυτό αποτελεί βαθιά υποτίμηση της ποιας δουλειάς έχει γίνει.
Ωστόσο, εμφανίστηκε η άποψη για τη ΔΕΗ η πορεία της οποίας αποτελεί ένα μικρό οικονομικό, αναπτυξιακό σφάλμα, ότι «την θέλουμε δημόσια» και τροφοδοτήθηκε μία αντίληψη η οποία περίπου λέει «και τι σημαίνουν οι επενδύσεις της ΔΕΗ για τη ζωή μας». Ξεχνιέται εύκολα ότι η ΔΕΗ ήταν το 2019 ουσιαστικά χρεοκοπημένη και σήμερα είναι μια ισχυρή, κραταιά επιχείρηση που δεν χρεώνει τους Έλληνες πολίτες με τα λειτουργικά της και τα δισεκατομμύρια χρεών που είχε. Όπως επιχειρείται να σκεπαστεί μια αλήθεια: Η συνολική αξία της συμμετοχής του Δημοσίου στη ΔΕΗ ήταν κάτι λιγότερο από 150 εκατ. ευρώ όταν είχε το 51% το Δημόσιο και τώρα που το Δημόσιο έχει το 33.4% στη ΔΕΗ είναι 2.5 δισ. ευρώ. Κάτι φαντάζομαι ότι λέει αυτό για τη χώρα, την κοινωνία, για τη ζωή όλων.
Σε κάθε περίπτωση αυτές τις μέρες μαζί με την εμμονή της Αντιπολίτευσης σε θέματα αμφίβολης σημασίας, ο κομματικός, κοινοβουλευτικός και σε μεγάλο βαθμό ο κυβερνητικός μηχανισμός της ΝΔ έδειξε αδυναμία να κεφαλαιοποιεί βήματα που γίνονται και να χάνει έστω πρόσκαιρα τη μάχη της ατζέντας ή να συζητάει αφηρημένα θέματα που δεν καίνε και κανένα. Αυτό δημιουργεί προβληματισμούς αφού καμία ορχήστρα δεν μπορεί να αποδώσει με κάθε μουσικό να παίζει κάποιο δικό του ρυθμό χωρίς να κοιτάει καν προς τον μαέστρο. Παρεμπιπτόντως, έχει γυρίσει η κλεψύδρα για τις εκλογές και εμφανίζονται σίγουρα νέα κόμματα και ίσως και τρίτο που θα ανακατέψουν την πολιτική τράπουλα.
* Ο Zαχαρίας Ζούπης, στέλεχος εταιριών έρευνας αγοράς, δημοσκοπήσεων και επικοινωνίας από την δεκαετία του ‘90, είναι σήμερα Διευθυντής Ερευνών και Στρατηγικής Επικοινωνίας της OPINION POLL. Είχε την ευθύνη του σχεδιασμού, της υλοποίησης και της επιστημονικής επιμέλειας ερευνητικών προγραμμάτων και στρατηγικής επικοινωνίας. Έχει διεξάγει πολυάριθμες πολιτικές, αυτοδιοικητικές, κοινωνικές, εμπορικές έρευνες και focus groups. Έχει γράψει εκατοντάδες άρθρα και δύο βιβλία («Εκεί γύρω στα τριάντα», «40+1 άρθρα για την Κεντροαριστερά»).
