Ο κανόνας είναι απλός: όσο μεγαλύτερη η φοροδιαφυγή, τόσο μεγαλύτεροι οι φόροι. Το 2018, η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμένου «κληροδότησε», παρά τα πάμπολλα μέτρα που είχαν ήδη ληφθεί στα χρόνια που είχαν προηγηθεί, μιαν απαράδεκτη κατάσταση στον Μητσοτάκη: σε κάθε 100 ευρώ ΦΠΑ που έπρεπε να πηγαίνουν στα ταμεία του κράτους, τα 25 κατέληγαν στις τσέπες των «κυκλωμάτων».
Τώρα που μιλάμε, το κράτος «χάνει» τα 10 στα 100 ευρώ του ΦΠΑ που θα έπρεπε να εισπράττει. Η διαφορά είναι κολοσσιαία. Βεβαίως, η Ελλάδα παραμένει τσάμπιον στην παραοικονομία. Οι αυτοαπασχολούμενοι είναι διπλάσιοι στην Ελλάδα (25%) σε σύγκριση με την Ένωση. Το μερίδιο όσων δουλεύουν πραγματικά, σε θέσει μισθωτών, είναι το χαμηλότερο στην Ευρώπη. Αντιστρόφως, το μερίδιο όσων δεν εργάζονται (συνταξιούχοι, ραντιέρηδες, μητέρες, μακροχρόνια άνεργοι) είναι το μεγαλύτερο στην Ευρώπη.
Και παρόλο που λίγοι εργαζόμαστε, άρα λίγοι δημιουργούμε το εθνικό προϊόν με το οποίο βεβαίως ζούμε όλοι, η παραγωγικότητα είναι στις πιο χαμηλές θέσεις της Ευρώπης.
Δεν είμαι σίγουρος (δεν υπάρχουν τα σχετικά στοιχεία) αλλά πιστεύω ότι οι περισσότεροι από όσους δεν εργάζονται δηλώνουν ότι «αισθάνονται φτωχοί». Σύμφωνα με στοιχεία έρευνας της Eurostat, το ποσοστό των «υποκειμενικά φτωχών» είναι 7 στους 10 για την Ελλάδα και μόνον 2 στους 10 για την Ευρώπη. Βεβαίως, σύμφωνα με κριτήρια αντικειμενικά και ίδια για όλη την Ευρώπη, η Ελλάδα έχει πολύ υψηλό ποσοστό ανθρώπων που κινδυνεύουν να περιπέσουν σε κατάσταση φτώχειας, όχι όμως αυτό που πιστεύουμε οι ίδιοι για τον εαυτό μας.
Το 12% των Ελλήνων πιστεύουν πως «οι άνθρωποι, σε γενικές γραμμές, παίρνουν αυτό που τους αξίζει» ενώ στην Ευρώπη το ίδιο ποσοστό είναι τρεις φορές μεγαλύτερο.
Το 14% των Ελλήνων πιστεύουν ότι «έχουν ίσες ευκαιρίες να προχωρήσουν στη ζωή τους, όπως όλοι οι άλλοι συμπατριώτες», όταν στην Ευρώπη ένας στους δύο (47%) είναι ικανοποιημένος, ως προς αυτό το κριτήριο.
Πάμε πάλι τα στοιχεία: φοροδιαφυγή, υψηλοί φόροι, μικρή αναλογία μισθωτών, με χαμηλή παραγωγικότητα και χαμηλές αμοιβές, μεγάλη αναλογία μη εργαζομένων και τεράστια αναλογία ανθρώπων που δεν είναι ευχαριστημένοι από την ευμάρεια που έχουν στις ζωές τους.
Αν πιστεύετε ότι εντός αυτού του πλαισίου μπορεί να γίνει σοβαρή πολιτική συζήτηση, κάνετε λάθος. Η Ελλάδα ετοιμάζεται να βουλιάξει σε ένα νέο επεισόδιο λαϊκισμού. Μπορεί να το αποφύγει, αλλά, μέχρι στιγμής, δεν βλέπω κάποιον να κάνει κάτι για να μη συμβεί.
