Πριν από λίγες ημέρες, στο Μπέλφαστ, ένας Σουδανός μετανάστης φέρεται να αποπειράθηκε να αποκεφαλίσει έναν Ιρλανδό. Ακολούθησαν αντιμεταναστευτικές διαδηλώσεις, πυρπολήσεις και συγκρούσεις με την αστυνομία.
Μέσα ενημέρωσης με αριστερό πρόσημο έσπευσαν να χαρακτηρίσουν τα γεγονότα ως εξέγερση της ακροδεξιάς. Το ερώτημα όμως είναι αν πρέπει κάποιος να είναι ακροδεξιός για να ανησυχεί από την υποχρεωτική συνύπαρξη με μεγάλες ομάδες ανθρώπων που προέρχονται από μακρινούς πολιτισμούς, με αξίες και αντιλήψεις συχνά διαφορετικές από εκείνες των δυτικών κοινωνιών;
Προσωπικά θεωρώ αυτές τις ανησυχίες δικαιολογημένες. Η πλειονότητα των πολιτών στις ανεπτυγμένες δημοκρατίες της Δύσης εκφράζει προβληματισμό για το ενδεχόμενο η ανεξέλεγκτη μετανάστευση να επηρεάσει αρνητικά την κοινωνική συνοχή, την οικονομία και τον τρόπο ζωής της.
Ανεξέλεγκτη μετανάστευση σημαίνει μαζική παράνομη είσοδο ανθρώπων, οι οποίοι συχνά μετά από μήνες ή χρόνια αποκτούν καθεστώς νόμιμης παραμονής. Σημαίνει επίσης απουσία ουσιαστικών κριτηρίων επιλογής και ενσωμάτωσης.
Κυρίως όμως διαφαίνεται η άρνηση κάθε είδους ενσωμάτωσης.
Η εμπειρία πολλών ευρωπαϊκών χωρών δείχνει ότι ένα μέρος των νεοεισερχόμενων δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στις αξίες του κράτους δικαίου, στην ισότητα των φύλων και στους κανόνες της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Αυτό δημιουργεί εντάσεις, ιδιαίτερα όταν εμφανίζονται φαινόμενα εγκληματικότητας ή συμπεριφορές που συγκρούονται με τις κοινωνικές νόρμες των χωρών υποδοχής.
Παράλληλα, οι παράνομοι μετανάστες συχνά προσφέρουν εργασία με χαμηλότερες αμοιβές από τους νόμιμους εργαζόμενους και το εγχώριο εργατικό δυναμικό. Αυτό πιέζει τα εισοδήματα των λιγότερο ειδικευμένων εργαζομένων, οι οποίοι βλέπουν τη θέση τους στην αγορά εργασίας να αποδυναμώνεται.
Βέβαια, από την άλλη πλευρά, η υπόλοιπη κοινωνία επωφελείται από χαμηλότερες τιμές σε αγαθά και υπηρεσίες, γεγονός που δημιουργεί μια εμφανή αντίφαση συμφερόντων.
Οι συνθήκες αυτές έχουν συμβάλει στη μετατόπιση σημαντικού μέρους των παραδοσιακών ψηφοφόρων της αριστεράς προς λαϊκιστικά ή εθνικιστικά κόμματα της δεξιάς. Τα κόμματα αυτά αξιοποιούν το μεταναστευτικό ζήτημα για να διευρύνουν την επιρροή τους, συχνά προωθώντας παράλληλα πολιτικές που αμφισβητούν θεμελιώδεις αρχές των φιλελεύθερων δημοκρατιών. Σε αρκετές περιπτώσεις μάλιστα εμφανίζονται ευάλωτα σε επιρροές ή χειραγώγηση από ανταγωνιστικές δυνάμεις, όπως η Ρωσία και η Κίνα.
Από την άλλη πλευρά οι φθηνές υπηρεσίες των μεταναστών συνεισφέρουν στην μετατόπιση μέρους της μεσαίας τάξης προς την αριστερά. Εξ’ άλλου η εγκληματικότητα που παρατηρείται αυξημένη μεταξύ των ξένων πλήττει κυρίως τις λαϊκές συνοικίες όπου διαβιούν.
Η ανεξέλεγκτη μετανάστευση έχει επίσης οδηγήσει στη δημιουργία περιοχών με παράλληλες κοινωνικές δομές και διαφορετικά πρότυπα συμπεριφοράς. Αυτό ενισχύει το αίσθημα ανασφάλειας και δυσκολεύει την κοινωνική συνοχή.
Τέλος, οι διαφορετικοί δημογραφικοί ρυθμοί μεταξύ μεταναστευτικών κοινοτήτων και γηγενούς πληθυσμού μεταβάλλουν σταδιακά τη σύνθεση των κοινωνιών, εξέλιξη που τροφοδοτεί περαιτέρω πολιτικές και κοινωνικές αντιπαραθέσεις.
Ο Π. Τσίμας ανέφερε προχθές στο δελτίο του Σκάι πως τα αίτια των ταραχών στο Μπέλφαστ μετά την απόπειρα αποκεφαλισμού είναι τα οικονομικά προβλήματα. Πρόκειται για μια ορθόδοξη εκτός τόπου και χρόνου ερμηνεία των γεγονότων σαν αυτές που ακολουθούσε η αριστερά πριν 50 και 100 χρόνια.
Η ερμηνεία αυτή αγνοεί επιδεικτικά των πόλεμο των πολιτισμών που υφέρπει, την ταυτοτική ανασφάλεια και την ιστορική εμπειρία της μεγάλων πληθυσμιακών μετακινήσεων.
Πριν δυο τρεις δεκαετίες στο Μπελφαστ είχαμε καθημερινά πράξεις βίας εναντίον των Άγγλων αποικιοκρατών. Σήμερα σε όλες τις πρώην παρατηρείται μια ανάστροφη αποικιοκρατία από την παράνομη εισβολή πληθυσμών από τις πρώην αποικίες. Σήμερα βιώνουμε την εξέγερση των Μαου-Μαου από την αντίστροφη. Η τυραννία της μεταμέλειας που βιώνουν μεγάλα τμήματα των δυτικών κοινωνιών οδηγεί σε πολιτικές ανοιχτών θυρών.
Ούτε η μία ούτε η άλλη κατάσταση είναι δίκαιη και βιώσιμη…
Η μετανάστευση μπορεί να αποτελέσει θετική εξέλιξη τόσο για τους ίδιους τους μετανάστες όσο και για τις χώρες υποδοχής, όταν είναι οργανωμένη, ελεγχόμενη και βασίζεται σε σαφή κριτήρια επιλογής και ενσωμάτωσης. Όταν όμως απουσιάζουν οι κανόνες και ο έλεγχος, οι κοινωνικές εντάσεις γίνονται αναπόφευκτες και περιστατικά όπως αυτά του Μπέλφαστ πολλαπλασιάζονται.
* Η εξέγερση των Μάου Μάου, που ξέσπασε το 1952, ήταν η αντίδραση πολλών Κικούγιου (της μεγαλύτερης εθνότητας της Κένυας) εναντίον των βρετανικών αρχών και των λευκών εποίκων. Η εξέγερση και η απίστευτης βαναυσότητας βρετανική αντίδραση δεν αποτελούν μόνο το σημαντικότερο γεγονός στην πορεία της Κένυας προς την ανεξαρτησία (1963) αλλά ταυτόχρονα και μια από τις αιματηρότερες συγκρούσεις στην ιστορία της βρετανικής αποικιοκρατίας.
📬🖊️ Επιστολές αναγνωστών
Δεν συμβαίνει πουθενά αλλού αυτό
Κ. Στούπα
"Ξέρετε ότι το κράτος πληρώνει τους μισθούς των ιερέων. Δεν συμβαίνει πουθενά αλλού αυτό. Εγώ νόμιζα ότι στην Ιταλία για παράδειγμα, με την μεγάλη παράδοση του καθολικισμού, το κράτος πληρώνει τους μισθούς των ιερέων. Δεν ισχύει. Απλά σου λέει, στην φορολογική σου δήλωση, θέλεις το 0,5% να πάει για τους μισθούς των ιερέων;
Γιάννης Στουρνάρας, 2/10/2011
Υπάρχει λύτρωση για τη ρωμιοσύνη;
Ο ασθενής πηγαίνει στο γιατρό και του λέει: Έχω κατάθλιψη, η ζωή φαίνεται σκληρή και απάνθρωπη, νιώθω εντελώς μόνος σε έναν απειλητικό κόσμο. Ο γιατρός: Μην ανησυχείς αγαπητέ, ο διάσημος κλόουν Παλιάτσος βρίσκεται στην πόλη και δίνει παραστάσεις. Πήγαινε να τον δεις να σου φτιάξει Τη διάθεση. Ο ασθενής ξεσπάει σε κλάματα: Μα γιατρέ μου, εγώ είμαι ο Παλιάτσος.
