Η μητέρα των μαχών έρχεται και θα είναι ανάμεσα στον Αλέξη Τσίπρα και στον Νίκο Ανδρουλάκη. Ο εκνευρισμός του επιτελείου του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ είναι ολοφάνερος και μπορεί να λέει ένα και μόνο πράγμα, ότι πραγματικά φοβούνται τον Αλέξη Τσίπρα. Ο οποίος μπορεί να μην δικαιώνει ούτε και τώρα την Πόπη που τον ήθελε να έρχεται με φόρα, αλλά σε αυτές τις εκλογές φαίνεται αποφασισμένος να «καθαρίσει» με το ΠΑΣΟΚ. Ο Αλέξης Τσίπρας θέλει το ζιβάγκο του Ανδρέα Παπανδρέου στην τροπαιοθήκη του. Σκιάζονται!
Όσοι νομίζουν ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναι «παρελθόν» κάνουν λάθος. Θα έχει πρόβλημα αν δεν καταφέρει να κερδίσει τον Νίκο Ανδρουλάκη. Αν μείνει τέταρτος. Και πάλι δεν θα είναι υποχρεωμένος να εγκαταλείψει την πίστα, σε αντίθεση με τον Νίκο Ανδρουλάκη.
Ο Αλέξης Τσίπρας έχει ένα μεγάλο στόχο, την επιστροφή του στην εξουσία. Ξέρει ότι αυτήν τη στιγμή δεν μπορεί να κερδίσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ξέρει ακόμη ότι η πιθανή τρίτη τετραετία για τον κ. Μητσοτάκη θα είναι ένα αξεπέραστο ρεκόρ, ακόμη και για τον Κυριάκο του 2030 - 2031. Η πραγματική στόχευση του Αλέξη Τσίπρα είναι για τότε, όχι για τώρα. Αν του έρθει κάτι νωρίτερα δεν θα πει όχι, αλλά σε ένα τέτοιο μεγάλο σχέδιο δεν βασίζεται κανείς στην τύχη ή σε τυχαία γεγονότα.
Η «στόχευση» του κ. Τσίπρα να κατακτήσει το ΠΑΣΟΚ είναι από το 2017, όταν συνειδητοποίησε ότι χρειάζεται το ΠΑΣΟΚ για να κυριαρχήσει απόλυτα στον χώρο της κεντροαριστεράς. Έβλεπε και εξακολουθεί να βλέπει τον εαυτό του ως συνεχιστή του Ανδρέα Παπανδρέου, ως φυσικό πολιτικό του κληρονόμο. Ήταν η εποχή που είχε αρχίσει ακόμη και να μιμείται την φωνή του Ανδρέα. Ο κ. Τσίπρας έχασε πολύ χρόνο προσπαθώντας να πείσει το ΠΑΣΟΚ για την επιτυχία του εγχειρήματος! Για την ανάδειξή του, δηλαδή, και σε πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ! Όταν ο κ. Τσίπρας διαπίστωσε ότι αυτό δεν ήταν δυνατόν, να πείσει, δηλαδή, το ΠΑΣΟΚ για έναν συνασπισμό της Κεντροαριστεράς με τον ίδιο ως αναμφισβήτητο ηγέτη του, προχώρησε στο επόμενο βήμα!
Αυτό το επόμενο βήμα βιώνουμε σήμερα. Ο Αλέξης δημιουργεί ένα νέο φορέα, απαλλασσόμενος από τα «βαρίδια» του ΣΥΡΙΖΑ, τον Πολακισμό και τα παράγωγά του. Ταυτόχρονα παρακάμπτει το ΠΑΣΟΚ. Το αγνοεί και το απειλεί πλέον με πλήρη εκμηδένιση. Κάτι το οποίο θα πρέπει να θεωρείται πιθανό, εφόσον ο Αλέξης Τσίπρας είναι τρίτος, αν δεχτούμε ότι τη δεύτερη θέση θα την κερδίσει το νέο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού. Αν έβγαινε από τώρα δεύτερος δεν θα έλεγε όχι. Αλλά δεν θα είναι ήττα να χάσει σε αυτήν τη φάση από την Καρυστιανού. Η Μαρία μπορεί να… περιμένει τον επόμενο γύρο!
Μπορούμε να φανταστούμε το σκηνικό των επόμενων εβδομάδων; Οι δημοσκοπήσεις θα βάζουν στο σκηνικό και το κόμμα Τσίπρα και τότε η συζήτηση θα είναι αν θα κερδίσει ο Νίκος ή ο Αλέξης. Και πώς πιστεύει κανείς ότι θα αντιδράσει ο κομματικός μηχανισμός του ΠΑΣΟΚ αν απομακρύνεται μέρα με τη μέρα η προοπτική της… νίκης με μία - έστω - ψήφο έναντι της ΝΔ κι αν το νέο κόμμα του κ. Τσίπρα είναι σταθερά πάνω από το ΠΑΣΟΚ; Η πίεση θα γίνει αφόρητη και τότε θα επανέλθει στο προσκήνιο η πρόταση της συμπόρευσης με τον ΣΥΡΙΖΑ. Τη συνέχεια την αντιλαμβανόμαστε.
Στο ΠΑΣΟΚ αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο. Έχουν ανεβάσει τους τόνους απέναντι στη ΝΔ και έχουν υιοθετήσει ρητορική που θυμίζει Κωνσταντοπούλου. Θα τους σώσει αυτό; Ο κ. Τσίπρας, αντιθέτως, έχει επιλέξει μια άλλα τακτική. Δείχνει να θέλει τι ξέρει και πώς να το πετύχει. Αν έχει δίκιο ή άδικο θα φανεί πολύ σύντομα και σίγουρα πριν την κάλπη. Αν μη τι άλλο θα είναι μια ενδιαφέρουσα παρτίδα. Το καλό για τον κ. Τσίπρα είναι ότι δεν θα έρθει το τέλος του κόσμου κάτω από τις οποιεσδήποτε συνθήκες. Αντιθέτως, ο κ. Ανδρουλάκης τα παίζει όλα για όλα σε μια μάχη χωρίς ορατή διέξοδο. Γι αυτό έχουν φροντίσει σχετικά όσοι τον παρέσυραν ή καλύτερα τον εξανάγκασαν σε μια απόφαση στο συνέδριο να αποκλειστεί η προοπτική συνεργασίας με τη ΝΔ…
Θανάσης Μαυρίδης
