Οι χώρες του Περσικού Κόλπου φαίνεται να επαναπροσδιορίζουν τη στρατηγική τους για την περιφερειακή ασφάλεια, επιδιώκοντας στενότερη διπλωματική συνεργασία με το Ιράν αντί να βασίζονται αποκλειστικά στις Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με ανάλυση του 1945.
Η αλλαγή αυτή αποτυπώθηκε στις 23 Ιουνίου, όταν ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου, Μοχαμάντ Μπαγέρ Γκαλιμπάφ, ο υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί και αξιωματούχοι του Ομάν συναντήθηκαν στη Μουσκάτ, στο πλαίσιο του Μνημονίου Κατανόησης (MOU), το οποίο προβλέπει συνομιλίες του Ιράν με τα κράτη του Κόλπου και το Ιράκ για το Στενό του Ορμούζ.
Παρότι οι πληροφορίες για επικείμενη σύνοδο συμφιλίωσης στη Ριάντ χαρακτηρίζονται πρόωρες, η διπλωματική κατεύθυνση θεωρείται σαφής. Η Σαουδική Αραβία επιδιώκει να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαμόρφωση ενός νέου πλαισίου περιφερειακής συνεργασίας, ενώ οι αραβικές χώρες επιμένουν ότι η αποκλιμάκωση μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω συνεχούς διαλόγου και σεβασμού της κυριαρχίας όλων των κρατών.
Σύμφωνα με την ανάλυση, οι επιθέσεις που εξαπέλυσε το Ιράν και οι σύμμαχοί του εναντίον κρίσιμων υποδομών μετά την έναρξη της σύγκρουσης στις 28 Φεβρουαρίου 2026 ανέδειξαν τα όρια της αμερικανικής αποτρεπτικής ισχύος. Το γεγονός αυτό οδήγησε τις χώρες του Κόλπου να αναζητήσουν ένα πιο αυτόνομο μοντέλο διαχείρισης της ασφάλειάς τους, βασισμένο στην απευθείας επικοινωνία με την Τεχεράνη.
Το δημοσίευμα υποστηρίζει ακόμη ότι αυτή η στρατηγική έρχεται σε αντίθεση με την παραδοσιακή θεωρία των διεθνών σχέσεων, σύμφωνα με την οποία τα κράτη συνήθως συσπειρώνονται απέναντι σε έναν αντίπαλο. Αντίθετα, τα κράτη του Κόλπου επιλέγουν την προσέγγιση με το Ιράν, θεωρώντας ότι μια ελεγχόμενη σχέση μαζί του είναι ασφαλέστερη από την εξάρτηση από έναν σύμμαχο του οποίου η αξιοπιστία αμφισβητείται ολοένα και περισσότερο.
Η εκτίμηση είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να διαθέτουν σημαντική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή, όμως η διπλωματική τους πρωτοκαθεδρία δεν θεωρείται πλέον δεδομένη, καθώς οι περιφερειακοί παίκτες επιδιώκουν να διαμορφώσουν μόνοι τους τη νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας στη Μέση Ανατολή.
