Από τη Νίκαια, όπου προχθές το βράδυ η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη εγκαινίασε τον κύκλο εκδηλώσεων «Τώρα Μιλάμε: Η ΕΛ.Α.Σ. ανοίγει τον διάλογο με την κοινωνία», ο Αλέξης Τσίπρας έδειξε τη μεγαλειώδη έφεσή του στις πωλήσεις! Ελάχιστα χρόνια πριν ξεπούλησε και ξεστόκαρε -κατά την ορολογία του εμπορίου- αντάρτικα και ελπίδες, φούμαρα, ηθικές υπεροχές και πλεονεκτήματα, προγράμματα σωτηρίας του λαού, ανένδοτους κατά των ελίτ και της ολιγαρχίας. Αγοράστηκαν όλα και καταναλώθηκαν σαν φρέσκα ψωμάκια.
Η πολιτική επανεμφάνισή του είναι η επιστροφή ενός επιδέξιου πωλητή. Πώς το είπε ο Αιμίλιος Χειλάκης; Ο Τσίπρας – Τζοκόντα σε κάνει να νιώθεις ότι κοιτάζει παντού και πάντα εσένα. Τον υποψήφιο και δεκτικό καταναλωτή της νέας παπάτζας. Αυτό δεν είναι το προσόν σε κάθε καλό service;
Ο δημο(σ)κοπικός ισχυρισμός του ότι, εφόσον το κόμμα του μέσα σε 24 ώρες έγινε αντιπολίτευση, σε λίγους μήνες θα γίνει και κυβέρνηση, ήταν ομολογουμένως πιασάρικος. Ένα ωραίο hook, που λένε και οι πιτσιρικάδες.
Στην ίδια εκδήλωση αμόλησε και την πρόταση για τη δημιουργία ενός δημόσιου φορέα, που, όπως είπε, θα πάρει τα δάνεια από τα funds και στη συνέχεια αυτός ο φορέας θα διαπραγματευτεί με κάθε δανειολήπτη ξεχωριστά, δίνοντάς του τη δυνατότητα να αποκτήσει το δάνειό του σε τιμές κοντά σε εκείνες που το αγόρασαν τα επενδυτικά κεφάλαια, με μακροχρόνια αποπληρωμή και χαμηλές δόσεις.
Υπέροχο φιλολαϊκό σχέδιο! Το πρόβλημα αρχίζει όταν κάποιος επιχειρήσει να απαντήσει στο ερώτημα: πώς ακριβώς θα γίνει αυτό;
Σήμερα, στα χαρτοφυλάκια των funds και των servicers βρίσκονται κόκκινα δάνεια ονομαστικής αξίας που προσεγγίζουν τα 80 δισεκατομμύρια ευρώ. Ακόμη κι αν δεχθεί κανείς ότι ένα μέρος αυτών αποκτήθηκε σε τιμές πολύ χαμηλότερες της ονομαστικής τους αξίας, η εξαγορά τους από έναν δημόσιο φορέα θα απαιτούσε δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ ή, στην καλύτερη περίπτωση, ένα ποσό που θα μπορούσε να κινηθεί μεταξύ 12 και 20 δισεκατομμυρίων.
Από πού θα βρει η ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα τα ποσά αυτά, αφού κατατροπώσει τον Μητσοτάκη; Ιδού πεδίο για ερωτήσεις και απαντήσεις από τα στελέχη του κόμματος Τσίπρα. Κατά προτίμηση να ρωτηθεί ο κ. Σαουλίδης, που μαζεύει ήδη τα δισεκατομμύρια των φόρων από τα 1.500 ΑΦΜ.
Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο πρόβλημα στο σχέδιο Τσίπρα. Γιατί να πουλήσουν τα funds; Κι αν δεν πειστούν να πουλήσουν, πώς θα τα εξαναγκάσουν να μεταβιβάσουν τα δάνεια στο κράτος σε τιμές αντίστοιχες με εκείνες που τα απέκτησαν πριν από χρόνια;
Στην πραγματικότητα, η εμφάνιση ενός «κρατικού» αγοραστή θα μπορούσε να οδηγήσει στο ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. Να ανεβάσει την τιμή πώλησης των χαρτοφυλακίων και να καταστήσει την εξαγορά τους ακόμη ακριβότερη.
Ας υποθέσουμε, όμως, ότι ξεπερνιέται και αυτό το εμπόδιο. Ακολουθεί το επόμενο. Ο δημόσιος φορέας, αφού πάρει με το καλό ή με το ζόρι τα δάνεια, θα διαπραγματευθεί με κάθε δανειολήπτη ξεχωριστά. Έναν έναν! Μια διαδικασία που θα απαιτούσε στρατιές υπαλλήλων για τις χιλιάδες αξιολογήσεις φακέλων.
Αλλά πόσο ωραία ακούγεται ένας δημόσιος φορέας κόντρα στα funds, τα οποία ο Τσίπρας εισήγαγε ως πρωθυπουργός. Μαζί με τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας ως απόρροια της περήφανης διαπραγμάτευσης.
Βεβαίως, να πάρουμε υπόψη τη διαβεβαίωσή του ότι τώρα ξέρει και τι θέλει και πώς θα το κάνει. Ας ακούσουμε με προσοχή πώς σκέφτεται να υλοποιήσει τη συγκεκριμένη ιδέα ή και το σχέδιο των δωρεάν μετακινήσεων με τα ΜΜΕ για όλους. Αν αποφασίσει κάποιος να τον ρωτήσει γι’ αυτά, ενώ θα βγάζει αλαζονικά λογύδρια για την ετοιμότητα και την εντιμότητά του. Στοιχεία και... αρετές που αποτυπώνονται μεγαλειωδώς και στις εξελίξεις στον παλιό ΣΥΡΙΖΑ, που αποσυντίθεται μέρα με τη μέρα.
Ο Κώστας Ζαχαριάδης κρέμασε χθες τη φανέλα του εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί η ψυχή του έχει μετακομίσει στην ΕΛ.Α.Σ., και ο Σωκράτης Φάμελλος, που τελεί εν κενώ, έπαυσε τον Ν. Παππά από κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο.
