Όταν ένας πρώην πρωθυπουργός αναγκάζεται να καταφύγει σε ευφυολογήματα του περασμένου αιώνα, όπως ο Αλέξης Τσίπρας την περασμένη Πέμπτη στο Περιστέρι, τότε βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση – κι’ ας προσποιείται τον ανέμελο. Ας αφήσει, λοιπόν, τα αστειάκια και ας μας πει για ποιο λόγο με τον δικό του Ποινικό Κώδικα, η ενεργητική δωροδοκία μετετράπη από κακούργημα σε πλημμέλημα.
Είναι υποχρεωμένος να απαντήσει. Δεν μπορεί να ξεφεύγει με αστειάκια του τύπου «δεν θα κάνω μήνυση στον Άδωνι, αντίθετα θα του στείλω λουλούδια, γιατί κάθε φορά που μας βρίζει ανεβαίνουμε και μια μονάδα στις δημοσκοπήσεις».
Μπορεί να κάνει ή να μην κάνει μήνυση, αυτό είναι δικό του θέμα. Αλλά ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ – τουλάχιστον επί του συγκεκριμένου. Γιατί δεν υπάρχει μεγαλύτερο σκάνδαλο από την μετατροπή της ενεργητικής δωροδοκίας από κακούργημα σε πλημμέλημα.
Επαναλαμβάνω: Ο αυτοδιαφημιζόμενος ως έντιμος Τσίπρας πρέπει να μας πει γιατί η ενεργητική δωροδοκία υποβαθμίστηκε σε πλημμέλημα (άρθρο 236)! Το ίδιο και η δωροδοκία πολιτικών προσώπων (άρθρο 159Α)! Μάλιστα η Επιτροπή GRECO είχε θέσει τη χώρα μας σε καθεστώς ειδικής επιτήρησης, που τερματίστηκε όταν, (με το νόμο 4855/2021) η ενεργητική δωροδοκία μετετράπη σε κακούργημα και τιμωρείται με κάθειρξη 10 ετών. Αλλά στο μεταξύ ποιος ή ποιοι ωφελήθηκαν; Γιατί εδώ είναι πολλά τα λεφτά!
Μπορεί ο κ. Τσίπρας να λέει ότι σκοπεύει να κυβερνάει με συζητήσεις στις πλατείες. Όπως είπε, «αυτός ο τρόπος που συζητάμε στις πλατείες της χώρας, θέλουμε να είναι και ο τρόπος -αν ο ελληνικός λαός μας δώσει την ευκαιρία- που θα κυβερνήσουμε τον τόπο».
Μπορεί να έχει επιστρέψει στη γνωστή συνταγή της αποτυχίας: Επιστροφή στα παλιά συνθήματα, στα παλιά ψέματα και στην σκανδαλολογία. Ο κατάλογος των δήθεν «102 σκανδάλων» που παρουσίασε η ομάδα των πρωτοκλασάτων του, όμως, είναι παιχνίδι για μικρά παιδιά μπροστά στον Ποινικό Κώδικα, που άρον άρον ψήφισε τον Ιούνιο του 2019.
Να σταματήσουν και τα νιαουρίσματα!
Αλλά πρέπει να πιεστεί να δώσει μια απάντηση. Και αυτό δεν γίνεται ούτε με… νιαουρίσματα καθωσπρεπισμού, ούτε με αφ’ υψηλού κριτική.
Αυτός ο Ποινικός Κώδικας (ν. 4619/2019), για χάρη του οποίου ο «εντιμότερος των Ελλήνων» κράτησε για μια εβδομάδα ανοιχτή τη Βουλή ενώ είχαν ανακοινωθεί οι εκλογές, αποτελεί το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως του ελληνικού κράτους – για να θυμηθούμε και τη Novartis. Μια τεράστια μπάμπουσκα που από την κοιλιά της έβγαλε 1.100 άρθρα. Μερικά από αυτά υπήρξαν η επιτομή του σκανδάλου.
Όλοι και όλες είχαμε τότε καταλάβει πως κάτι κρυβόταν από πίσω. Επομένως, προς τι ο πολιτικός καθωσπρεπισμός; Για σκάνδαλα κατηγορεί τη Νέα Δημοκρατία ο κ. Τσίπρας! Θα γυρίζουμε και την άλλη παρειά, όταν με τον δικό του Ποινικό Κώδικα ωφελήθηκαν όλοι οι εγκληματίες και διεφθαρμένοι;
Πρέπει να μας πει επίσης ο κ. Τσίπρας γιατί έδειξε τέτοια πρεμούρα.
Ο κ. Τσίπρας αποφάσισε να πάει σε πρόωρες εκλογές μετά το δυσάρεστο για τον ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και ενώ και το αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών προβλεπόταν δυσμενές για την παράταξή του.
Ο Ποινικός Κώδικας μπορούσε να περιμένει – όπως περίμενε επί χρόνια, διότι καμιά κυβέρνηση δεν θέλησε να τον φέρει προς ψήφιση. Άλλωστε, η Νέα Δημοκρατία απείχε από την διαδικασία στη Βουλή και είχε ξεκαθαρίσει ότι, αν κέρδιζε τις εκλογές, θα τον ακύρωνε – όπως και έπραξε αμέσως.
Επομένως, δύο τινά θα μπορούσαν να συμβούν: Ή θα κέρδιζε ο ΣΥΡΙΖΑ, οπότε και θα μπορούσε να ψηφίσει με την άνεσή του τον Ποινικό του Κώδικα ή θα κέρδιζε η Νέα Δημοκρατία, οπότε δεν θα τον ψήφιζε.
Συγγνώμη, αλλά γιατί να μην πιστέψει κανείς ότι ο κ. Τσίπρας ήθελε να ψηφιστεί ο Ποινικός Κώδικας πριν από τις εκλογές, ώστε να ισχύσει (ως ευνοϊκότερος), για κατηγορίες προσώπων που κατηγορούνταν για αδικήματα τα οποία είχαν τελεστεί πριν από την ψήφισή του;
Να μας πει ποιοι ωφελήθηκαν από τον Ποινικό του Κώδικα
Επ’ αυτού δεν έχει δοθεί καμιά εξήγηση. Ούτε έχει δοθεί η απάντηση στο ερώτημα «τις ωφελείται;». Και επομένως, μπορεί η υπόθεση να πήγε στο αρχείο, διότι δεν βρέθηκαν οι αναγκαίες αποδείξεις (αν και αυτές θα μπορούσαν να βρεθούν μέσα από την αναζήτηση της απάντησης στο κρίσιμο αυτό ερώτημα), αλλά όσο δεν λαμβάνουμε μια πειστική απάντηση στο «γιατί τέτοια πρεμούρα;», έχουμε δικαίωμα να επαναλαμβάνουμε το ερώτημα. Για την ακρίβεια τα ερωτήματα:
Γιατί τόσα πολλά κακουργήματα έγιναν εν μια νυκτί πλημμελήματα - ανάμεσά τους το βασικό έγκλημα του εμπρησμού, η ενεργητική δωροδοκία και η κατοχή μολότοφ;
Γιατί τόσο εκτεταμένη μείωση ορίων ποινών;
Γιατί καταργήθηκε η έννοια του πταίσματος;
Γιατί εξαλείφθηκαν ακόμη και οι διοικητικές κυρώσεις, για πλημμελήματα που επίσης εξαλείφονταν, όπως η διατάραξη της κοινής ησυχίας;
Η δε απάντηση στο «τις ωφελείται;», ήλθε από μόνη της με τις αποφυλακίσεις, τις απαλλαγές και τις αρχειοθετήσεις. Έπεσαν στα μαλακά οι αρχηγοί εγκληματικής οργάνωσης, οι τρομοκράτες, οι εμπρηστές, οι τράφικερς, οι μαστροποί, οι βιαστές!
Γιατί αγνοήθηκαν οι δικαστές;
Ούτε υπάρχει απάντηση στο ερώτημα γιατί δεν ελήφθη υπόψη η γνώμη των ίδιων των δικαστών.
Στις 4 Ιουνίου 2019, η Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος ζήτησε την απόσυρση του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας που είχαν κατατεθεί προς ψήφιση στη Βουλή, καθώς, όπως ανέφερε σε ανακοίνωσή της, «η μετάπτωση υψηλής κοινωνικής απαξίας κακουργημάτων σε πλημμελήματα (π.χ. διακεκριμένες κλοπές κατ' επάγγελμα τελούμενες από συμμορίες, διακεκριμένες απάτες ή πλαστογραφίες κατ' επάγγελμα με αντικείμενο της περιουσιακής βλάβης από 30.000-120.000 ευρώ), αλλά και η περαιτέρω μείωση των ορίων ποινών με ταυτόχρονη χαλάρωση των προϋποθέσεων υφ' όρον απόλυσης, θα επιφέρει παραγραφές και μαζικές αποφυλακίσεις σε πληθώρα υποθέσεων, με τον κίνδυνο διασάλευσης της δημόσιας ασφάλειας αλλά και καλλιέργειας ευλόγου αισθήματος ατιμωρησίας στα θύματα εγκληματικών πράξεων».
Μερικά ακόμη παραδείγματα
-Από το Άρθρο 187 του προηγούμενου Ποινικού Κώδικα περί εγκληματικής οργάνωσης, είχε αφαιρεθεί η διευκόλυνση της παράνομης εισόδου ή εξόδου ή της παράνομης μεταφοράς υπηκόων τρίτων χωρών . Επίσης, αποποινικοποιήθηκε το αδίκημα της παροχής ουσιωδών πληροφοριών ή υλικών μέσων, με σκοπό την διευκόλυνση ή την υποβοήθηση της οργάνωσης της για τη διάπραξη των επιδιωκόμενων από αυτή κακουργημάτων. Στον προηγούμενο Ποινικό Κώδικα τέτοιου είδους… ασήμαντες «διευκολύνσεις» τιμωρούνταν με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών.
-Το Άρθρο 336 περί βιασμού ανηλίκων επίσης χρειάστηκε να αλλάξει. Προβλεπόταν φυλάκιση 5 ως 15 ετών και έγινε κάθειρξη τουλάχιστον 10 ετών. Επίσης, στην περίπτωση του ομαδικού βιασμού, αντί για 10 ως15 έτη τιμώρησης, η ποινή μεταβλήθηκε σε ισόβια ή πρόσκαιρη κάθειρξη 10 ως15 χρόνια.
-Το Άρθρο 198 περί κακόβουλης βλασφημίας και καθύβρισης των θρησκευμάτων είχε καταργηθεί και επανήλθε επί Νέας Δημοκρατίας ως εξής: Προβλέπεται φυλάκιση έως 2 έτη για όποιον κακόβουλα καθυβρίζει τον Θεό και όποιος δημόσια και κακόβουλα καθυβρίζει την ορθόδοξη εκκλησία ή θρησκεία ανεκτή στην Ελλάδα.
-Το Άρθρο 79, παρ. 7, που προέβλεπε στην απόφαση να αναφέρονται ρητά οι λόγοι που δικαιολογούν την κρίση του δικαστηρίου για την επιμέτρηση της ποινής που επέβαλε. Αυτό θα οδηγούσε σε σωρεία αναιρέσεων και χρειάστηκε να αλλάξει ώστε η αιτιολογία της απόφασης να μην περιλαμβάνει περιττές φλυαρίες.
Γενικά, ο Ποινικός Κώδικας που ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ του κ. Τσίπρα χρειάστηκε να αλλάξει πολλές φορές.
Στα μαλακά και τα παράνομα λογισμικά
Το κακούργημα της παραβίασης του απορρήτου τηλεφωνικής επικοινωνίας και προφορικής συνομιλίας (άρθρο 370Α). Εδώ αξίζει να πούμε ότι ως το 2019 η παράνομη υποκλοπή ήταν κακούργημα και τιμωρείτο με κάθειρξη έως 10 έτη, ενώ η κατοχή και εμπορία παράνομων λογισμικών ήταν πλημμέλημα και τιμωρείτο με φυλάκιση έως 2 έτη. Κατά την συριζαϊκή νομοθεσία – και ενώ ήταν ήδη γνωστή η ύπαρξη παράνομων λογισμικών – συνέβη το απίστευτο: Η μεν υποκλοπή πλέον να τιμωρείτο με φυλάκιση από 10 μέρες έως 5 έτη, η δε κατοχή και εμπορία αποποινικοποιήθηκε. Η Νέα Δημοκρατία επανέφερε ως είχε το κακούργημα για τη χρήση παράνομων λογισμικών και συσκευών και το πλημμέλημα της εμπορίας και κατοχής με ποινή 1-5 έτη.
Κι’ άλλα κακουργήματα που έγιναν πλημμελήματα…
Οι προπαρασκευαστικές πράξεις εσχάτης προδοσίας (άρθρο 135)
Η νόθευση αποδεικτικών (άρθρο 139)
Η υπηρεσία στον εχθρό (άρθρο 143)
Η δωροδοκία πολιτικών προσώπων (άρθρο 159Α)
Η τρομοκρατική οργάνωση ( άρθρο 187Α)
Και κατάργηση ουσιαστικών-βασικών άρθρων
Η πρόκληση σε δημόσιες βιαιοπραγίες (άρθρο 192)
Η κατάρτιση ένοπλης ομάδας (άρθρο195)
Η διατάραξη συνεδριάσεων Συλλόγων (άρθρο 197)
Η κακόβουλη βλασφημία και καθύβριση με οποιονδήποτε τρόπο το Θεό και θρησκεία (άρθρα 198-199)
Η περιύβριση νεκρών ή μέλη του ή την τέφρα του (άρθρο 201)
Τα εγκλήματα που ανάγονται στην στρατιωτική υπηρεσία, στην υποχρέωση στράτευσης και παράνομη αποδημία προς αποφυγή της στράτευσης (άρθρα 202 - 206).
Επίσης καταργήθηκε ως παρεπόμενη ποινή η στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων (άρθρα 59-64).
Στα μαλακά οι δολοφόνοι και οι βιαστές!
Εγκλήματα όπως ανθρωποκτονία, βιασμός ή ληστεία μετά φόνου τιμωρούνται πλέον αποκλειστικά με την ποινή της ισόβιας κάθειρξης.
Μπορεί να μας πει ο κ. Τσίπρας γιατί οι δολοφόνοι και οι βιαστές πρέπει να λαμβάνουν ως ποινή κάτι άλλο εκτός από τα ισόβια; Μπορούμε να μάθουμε γιατί έπρεπε να πέφτουν όλοι αυτοί στα μαλακά, όπως και όσοι διευκολύνουν το έργο μιας εγκληματικής οργάνωσης;
Με τον ίδιο νόμο, για τον ομαδικό βιασμό προβλεπόταν ποινή είτε ισόβιας είτε πρόσκαιρης κάθειρξης τουλάχιστον δέκα ετών (δηλαδή από 10 έως 15 έτη).
Με το νόμο 4855/2021, όσον αφορά στον ομαδικό βιασμό (άρθρο 336 παρ. 3 ΠΚ), μοναδική ποινή για τον ομαδικό βιασμό είναι πλέον η ισόβια κάθειρξη. Περαιτέρω προβλέφθηκε ρητά και ο βιασμός ανηλίκου με προβλεπόμενη ποινή την ισόβια κάθειρξη.
Στα μαλακά και οι εμπρηστές!
Μπορούμε επίσης να μάθουμε για ποιο λόγο στον Ποινικό Κώδικα Τσίπρα, το βασικό έγκλημα του εμπρησμού μετετράπη από κακούργημα σε πλημμέλημα;
Γιατί δηλαδή με τον Π.Κ. ΣΥΡΙΖΑ το βασικό έγκλημα του εμπρησμού τυποποιήθηκε ως πλημμέλημα (ποινή από 1 έως 5 έτη), δηλαδή συγκεκριμένη διακινδύνευση, ενώ προηγουμένως ήταν έγκλημα αφηρημένης διακινδύνευσης και τυποποιημένο ως κακούργημα (ποινή από 5 έως 10 έτη), αν από την πράξη προέκυψε κίνδυνος για άνθρωπο; Το ίδιο και για την πλημμύρα! (Άρθρα 264 και 268)
Είναι πολύ λεπτές αυτές οι διαφορές για να μην είναι ύποπτες. Διότι, η «συγκεκριμένη διακινδύνευση» προϋποθέτει ότι ο κίνδυνος πρέπει να είναι πραγματωμένος.
Για ποιο λόγο καταργήθηκε η διάταξη του άρθρου 433 Π.Κ. «Παράβαση διατάξεων για την προφύλαξη από τη φωτιά», ως πταισματική παράβαση;
Με την κατάργηση των πταισμάτων (άρθρο 18 ΠΚ), όλες οι αποφάσεις για αδικήματα που διώκονταν σε βαθμό πταίσματος, εξελίχθηκαν σε διοικητικά αδικήματα. Αλλά η γενική κατάργηση των πταισμάτων επέφερε και την κατάργηση των πταισμάτων που υπήρχαν σε πυροσβεστικές διατάξεις, όπως είναι η πυρασφάλεια, καθώς η μη τήρηση των προβλεπόμενων μέτρων προέβλεπε κυρώσεις.
Με τον Ποινικό Κώδικα ΣΥΡΙΖΑ ο εμπρησμός δάσους επέφερε ποινή από 10 ημέρες έως 5 έτη, ενώ στον προηγούμενο Π.Κ. υπήρχαν και η φυλάκιση και το πρόστιμο σωρευτικά.
Επίσης, η ποινή που επί ΣΥΡΙΖΑ είχε προβλεφθεί για τους δράστες εμπρησμού δάσους ήταν ίδια, ανεξάρτητα του μεγέθους της ζημιάς και των καμένων εκτάσεων. Στον προηγούμενο Π.Κ. προβλεπόταν η διακεκριμένη μορφή.
Με τον Π.Κ. του ΣΥΡΙΖΑ, ο εμπρησμός από αμέλεια έγινε επίσης συγκεκριμένης διακινδύνευσης και επομένως πλημμέλημα, με ποινή από 3 ως 5 έτη. Στον προηγούμενο Π.Κ. ήταν έγκλημα αφηρημένης διακινδύνευσης.
Επίσης, ο Ποινικός Κώδικας Τσίπρα είχε καταργήσει την επιβολή προστίμων για την έναρξη φωτιάς κατά την θερινή περίοδο σε εγκαταστάσεις. Οι συγκεκριμένες διατάξεις αλλά και πλήθος άλλων σχετικών, που υπήρχαν στα άρθρα από το 407 έως τον 459 του παλιού ποινικού κώδικα, είχαν καταργηθεί.
Μήπως όλα αυτά συνέβησαν ενόψει της δίκης για την τραγωδία στο Μάτι;
Διότι ο νόμος ΣΥΡΙΖΑ εφαρμόστηκε τον Απρίλιου του 2024 στην πρωτόδικη απόφαση για το Μάτι, αφού η ισχύς του νέου νόμου (της Νέας Δημοκρατίας) ξεκίνησε την 1/5/2024.
Και δώρα στη Χρυσή Αυγή!
Με τον Κώδικα του ΣΥΡΙΖΑ, ο αρχηγός μιας εγκληματικής οργάνωσης εξισώθηκε με το απλό μέλος, ενώ οι καταδικασθέντες της Χρυσής Αυγής δεν στερούνταν των πολιτικών τους δικαιωμάτων. Επ’ αυτού, ο ΣΥΡΙΖΑ δικαιολογήθηκε ότι λόγω της προκήρυξης των πρόωρων εκλογών τον Ιούλιο του 2019 δεν πρόλαβε να τροποποιήσει την εκλογική νομοθεσία! Όλα τ’ άλλα τα πρόλαβε!
Έτσι, τον Σεπτέμβριο του 2019 είχαμε το πρώτο κρούσμα: H εισαγγελέας έδρας του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου ζήτησε, την απαλλαγή των κατηγορουμένων (ανάμεσά τους ο Λαγός και ο Μίχος), για την υπόθεση της επίθεσης μελών της Χρυσής Αυγής στον κοινωνικό χώρο «Συνεργείο» στην Ηλιούπολη, το 2013.
Σύμφωνα με την εισαγγελική λειτουργό, η απρόκλητη φθορά ξένης ιδιοκτησίας έχει καταργηθεί, και το αδίκημα θα πρέπει να μετατραπεί σε απλή φθορά ξένης ιδιοκτησίας, ενώ η ποινική δίωξη πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη αφού η έγκληση δεν υποβλήθηκε από τον ιδιοκτήτη του χώρου αλλά τον πολιτικώς ενάγοντα.
Ήδη, από τον Μάρτιο του 2019 που δόθηκε στην διαβούλευση ο νέος Ποινικός Κώδικας, η ίδια η Νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ υποστήριξε σε ανακοίνωσή της, ότι το σχέδιο νόμου για τον νέο Ποινικό Κώδικα περιλάμβανε μια σειρά από προβληματικές διατάξεις που επιχειρούσαν τη μείωση της ποινής για τη διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης.
Όπως ανέφεραν, «η εισήγηση για μείωση της ποινής σε 5 ως 10 χρόνια για το αδίκημα της διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης αφήνει υπόνοιες ότι η κυβέρνηση επιχειρεί να κάνει ένα μεγάλο δώρο στη Χρυσή Αυγή, ρίχνοντας στα μαλακά την ηγεσία της»!
Ανέφεραν επίσης ότι «ενώ μέχρι σήμερα η διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης τιμωρείται με πλαίσιο ποινής 10 – 20 χρόνια, στην προτεινόμενη διάταξη το πλαίσιο μειώνεται στα 5 – 10 χρόνια, γεγονός που εξισώνει την ευθύνη της ηγεσίας μιας εγκληματικής οργάνωσης με την αντίστοιχη του απλού μέλους».
Δώρα και στην τρομοκρατία!
Σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα του ΣΥΡΙΖΑ, δικαίωμα άμεσης αποφυλάκισης είχαν και τα μέλη της 17Ν. Σύμφωνα με το άρθρο 110Α, όποιος εκτίει περισσότερες ποινές ισόβιας κάθειρξης, μετά το 16ο έτος της έκτισης της ποινής του απολύεται υπό τον όρο του κατ’ οίκον περιορισμού (με ή χωρίς βραχιολάκι).
Και τελικά, σε ό,τι αφορά την υφ’ όρον απόλυση, με τον νόμο του 2021 αυστηροποιήθηκαν οι τυπικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις για την υφ’ όρον απόλυση των καταδικασθέντων για τα εγκλήματα του νόμου περί ναρκωτικών (σε διακεκριμένη μορφή), για εγκληματική οργάνωση, τρομοκρατικές πράξεις, εσχάτη προδοσία, ανθρωποκτονία, ληστεία, εμπρησμό, εμπρησμό σε δάση, εκβίαση, βιασμό ανηλίκου, εμπορία ανθρώπων, αρπαγή ανηλίκου και όλα τα εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας.
Ειδικότερα, σε περίπτωση επιβολής πρόσκαιρης κάθειρξης για τα αδικήματα αυτά, δόθηκε η δυνατότητα για απόλυση υπό όρο μόνο αν έχουν εκτιθεί με ευεργετικό υπολογισμό τα 4/5 της ποινής αντί των 3/5 που ίσχυε μέχρι το Νοέμβριο του 2021. Επιπλέον, προβλέφθηκε πραγματική παραμονή σε σωφρονιστικό κατάστημα, ίση με τα 3/5 της ποινής έναντι των 2/5 που ίσχυε. Τέλος καταργήθηκε η απόλυση κρατουμένου με τον όρο της ηλεκτρονικής επιτήρησης για τα συγκεκριμένα αδικήματα.
Και στους τράφικερς!
Με τον Ποινικό Κώδικα του ΣΥΡΙΖΑ η εμπορία ανθρώπων τιμωρείτο με κάθειρξη έως δέκα έτη (από 5-10 έτη). Επίσης, με τον νόμο του ΣΥΡΙΖΑ, το αδίκημα της εμπορίας ανθρώπων έως και την 12-11-2021 στην επιβαρυντική του μορφή τιμωρείτο με την ποινή της κάθειρξης (από 5 ως 15 έτη) και χρηματική ποινή, ενώ αν είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών (από 10 ως 15 έτη).
Επί Ν.Δ., αναδιαμορφώθηκαν τα πλαίσια των ποινών σε όλες τις μορφές τέλεσης του αδικήματος. Έτσι στην απλή του μορφή τιμωρείται πλέον με κάθειρξη (από 5 ως 15 έτη). Περαιτέρω η εμπορία ανθρώπων στην επιβαρυντική της μορφή, δηλαδή όταν: α) τελείται κατ’ επάγγελμα, β) τελείται από υπάλληλο ο οποίος κατά την άσκηση της υπηρεσίας του ή επωφελούμενος από την ιδιότητά του αυτή διαπράττει ή συμμετέχει με οποιονδήποτε τρόπο στην πράξη, γ) συνδέεται με την παράνομη είσοδο, παραμονή ή έξοδο του παθόντος από τη χώρα ή δ) είχε ως αποτέλεσμα τη βαριά σωματική βλάβη του παθόντος, τιμωρείται πλέον με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών (από 10 έτη έως 15 έτη) και χρηματική ποινή, ενώ αν είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο επιβάλλεται ισόβια κάθειρξη ως μόνη προβλεπόμενη ποινή.
Και στους μαστροπούς!
Με τον Ποινικό Κώδικα του ΣΥΡΙΖΑ, η πράξη της «εκμετάλλευσης πόρνης», έπαψε να θεωρείται αξιόποινη όταν πρόκειται για ενηλίκους.
Είναι χαρακτηριστικό ότι κατ’ εφαρμογήν του νόμου του ΣΥΡΙΖΑ τα δικαστήρια απάλλασσαν κατηγορούμενους για μαστροπεία, ακριβώς επειδή τα θύματά τους ήταν ενήλικες. Σε μία περίπτωση μάλιστα, κατηγορούμενη αθωώθηκε και από τον Άρειο Πάγο, αφού η εκμετάλλευση πόρνης είχε πάψει να είναι αδίκημα.
Συγκεκριμένα, τον Μάρτιο του 2020, το ΣΤ΄ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου μετά την ισχύ του νέου Ποινικού Κώδικα ανέφερε στην απόφασή του, ότι για την Μ.Π. πρέπει να εφαρμοστούν οι επιεικέστερες διατάξεις του Π.Κ. που προβλέπουν μικρότερες ποινές και ανέπεμψε την υπόθεση στο Εφετείο Θεσσαλονίκης για νέα επιμέτρηση της ποινής της Μ. Π., ενώ παράλληλα λόγω του επεκτατικού αποτελέσματος της απόφασης, ζητήθηκε από το Εφετείο να γίνει νέα επιμέτρηση της ποινής και στον συγκατηγορούμενό της Σ. Δ., ως συναυτουργό.
Αμέσως, η μαστροπεία επανήλθε ως αξιόποινη πράξη όχι μόνο σε βάρος ανηλίκων, αλλά και σε βάρος ενηλίκων. Έτσι όποιος κατ’ επάγγελμα ή από κερδοσκοπία προάγει ή εξωθεί ή εξαναγκάζει άλλον στην πορνεία ή εκμεταλλεύεται τα έσοδα από την πορνεία άλλου τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον 18 μηνών και με χρηματική ποινή.
Βιασμός «χαμηλής έντασης»
Η πρόταση της περίφημης νομοπαρασκευαστικής επιτροπής ήταν να αποσυνδεθεί η συναίνεση από τον ορισμό του βιασμού, αγνοώντας την Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης, που είχε ήδη γίνει νόμος του Κράτους (4531/2018).
Μπροστά στον σάλο, την τελευταία στιγμή, λίγο πριν από την έναρξη της ψηφοφορίας, στις 6 Ιουνίου 2019, ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης κ. Καλογήρου, έφερε μια νομοτεχνική βελτίωση, επειδή, όπως ανέφερε, «το θέμα απασχόλησε ευρέως την κοινή γνώμη και δημιουργήθηκε ένα κοινωνικό αίτημα και μια εσφαλμένη εντύπωση ότι ο βιασμός γίνεται πλημμέλημα».
Μετά από μεγάλη φασαρία, η νέα διάταξη (παράγραφος 5 του άρθρου 336) διατυπώθηκε ως εξής: «Όποιος επιχειρεί γενετήσια πράξη χωρίς τη συναίνεση του παθόντος, τιμωρείται με κάθειρξη έως 10 έτη».
Στη διάρκεια της ίδιας διαδικασίας καταβλήθηκε προσπάθεια να πειστούμε ότι για να θεωρηθεί κακούργημα η ψυχολογική βία, αυτή έπρεπε να έχει ασκηθεί κατά του θύματος, μέσω της έκφρασης απειλής σοβαρού και άμεσου κινδύνου για τη ζωή ή τη σωματική ακεραιότητα. Ενώ, «όταν στο θύμα ασκείται ψυχολογική βία χαμηλότερης έντασης, όταν δηλαδή απειλείται με άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη και εξαναγκάζεται έτσι σε γενετήσια πράξη με τον δράστη, τότε επιβάλλεται ποινή από 3 έως 5 έτη».
Επομένως, η πρόθεση ήταν να αποσυνδεθεί ο ορισμός του βιασμού από την συναίνεση και να αποτελεί πλημμέλημα ο βιασμός όταν είναι αποτέλεσμα ψυχολογικής βίας, λόγω… χαμηλής έντασης!
Οι μολότοφ και το έγκλημα στη Θεσσαλονίκη
Με τον νόμο του ΣΥΡΙΖΑ (άρθρο 272), η κατοχή μολότοφ ήταν πλημμέλημα και προβλέπονταν τα εξής:
1. Όποιος κατασκευάζει, προμηθεύεται ή κατέχει εκρηκτικές ύλες ή εκρηκτικές βόμβες από τις οποίες μπορεί να προκληθεί κίνδυνος για άνθρωπο τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών ετών.
2. Η πράξη της προηγούμενης παραγράφου τιμωρείται με κάθειρξη έως δέκα έτη αν ο υπαίτιος την τελεί ενώ διαπράττει διατάραξη κοινής ειρήνης (άρθρο 189 παρ. 1-3).
3. Ο δράστης δεν τιμωρείται αν πριν εξεταστεί από τις αρχές παρέδωσε με τη θέλησή του σ’ αυτές τα πιο πάνω υλικά ή αντικείμενα ή κατέστησε γι’ αυτές δυνατό να τα αποκτήσουν στην κατοχή τους ή απέτρεψε με άλλο τρόπο τον κίνδυνο να γίνει χρήση αυτών.
Με τον νόμο της Νέας Δημοκρατίας η κατασκευή και κατοχή μολότοφ σε δημόσια συνάθροιση αναβαθμίστηκε σε κακούργημα και τιμωρείται με κάθειρξη ως δέκα έτη. Επιπλέον, στα υλικά ή αντικείμενα ιδιαίτερης επικινδυνότητας προστέθηκαν οι εμπρηστικές ύλες και οι μηχανισμοί.
Επίσης, διευρύνθηκε ο κακουργηματικός χαρακτήρας στις περιπτώσεις εκείνες που ο δράστης φέρει επικίνδυνες για τον άνθρωπο εκρηκτικές ή εμπρηστικές ύλες, βόμβες ή μηχανισμούς, κατά τη συμμετοχή του σε δημόσιες συναθροίσεις πλήθους ή αν τα ανωτέρω υλικά ή αντικείμενα αφορούν μεγάλη ποσότητα, ανεξαρτήτως αν συντρέχουν παράλληλα οι προϋποθέσεις του εγκλήματος της διατάραξης κοινής ειρήνης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι όταν, τον Νοέμβριο του 2019, συζητήθηκαν στη Βουλή αυτές οι αλλαγές, ο ΣΥΡΙΖΑ έδωσε μάχη για να παραμείνει πλημμέλημα η κατοχή βομβών μολότοφ. Τότε είχε τεθεί και το περίφημο ερώτημα «πείτε μου σας παρακαλώ, ποιο αδίκημα διαπράττει αυτός που κατέχει μία βόμβα μολότοφ στην πλάτη, ποιο έννομο αγαθό προσβάλλει η απλή κατοχή μιας βόμβας μολότοφ»!
Κατά τη γνώμη του Τσίπρα και των πρώην συντρόφων του – τους οποίους παράτησε στα κρύα του λουτρού – κάποιος έχει στην κατοχή του εκρηκτικές ύλες επειδή είναι… συλλέκτης! Δυστυχώς, το έγκλημα στη Θεσσαλονίκη απέδειξε ότι αποκλειστικός σκοπός είναι η δολοφονία ανθρώπων!
Σ’ αυτά να απαντήσει ο κ. Τσίπρας και να αφήσει κατά μέρος τα αστειάκια στις πλατείες από όπου αποφάσισε να κυβερνά. Εκτός και αν είναι τέτοια η αμηχανία του, που επέλεξε το «απορία ψάλτου βηξ»…
*Η Σοφία Βούλτεψη είναι Βουλευτής Β3 Νοτίου Τομέα Αθηνών, ΝΔ, δημοσιογράφος
