Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα επιχείρησαν να κινητοποιήσουν γειτονικά κράτη του Κόλπου, μεταξύ αυτών τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, ώστε να υπάρξει συντονισμένη στρατιωτική απάντηση κατά του Ιράν, σύμφωνα με το Bloomberg. Ωστόσο, όπως σημειώνει, οι προσπάθειες αυτές δεν είχαν αποτέλεσμα, καθώς οι περισσότερες χώρες αρνήθηκαν να εμπλακούν.
Ο πρόεδρος των ΗΑΕ, σεΐχης Μοχάμεντ μπιν Ζαγέντ, φέρεται να είχε σειρά τηλεφωνικών επικοινωνιών με ηγέτες της περιοχής, μεταξύ των οποίων ο Σαουδάραβας πρίγκιπας Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, μετά την έναρξη βομβαρδισμών που αποδίδονται σε ΗΠΑ και Ισραήλ κατά ιρανικών στόχων. Ο Μπιν Ζαγέντ υποστήριζε ότι μια κοινή περιφερειακή απάντηση ήταν αναγκαία για την αποτροπή περαιτέρω επιθέσεων, καθώς το Ιράν εξαπέλυε μαζικές επιθέσεις με drones και πυραύλους σε κράτη του Κόλπου.
Παρά τις εκκλήσεις αυτές, το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου δεν υιοθέτησε ενιαία στρατιωτική στάση. Η Σαουδική Αραβία επέλεξε στρατηγική αποτροπής και άμυνας, αποστασιοποιούμενη από τις αμερικανοϊσραηλινές επιχειρήσεις, ενώ άλλες χώρες όπως το Κατάρ, το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν και το Ομάν προτίμησαν να αποφύγουν οποιαδήποτε στρατιωτική εμπλοκή, επικαλούμενες κινδύνους κλιμάκωσης.
Η ένταση αυτή φαίνεται να επιδείνωσε τις ήδη εύθραυστες σχέσεις μεταξύ Αμπού Ντάμπι και Ριάντ, καθώς οι δύο χώρες ανταγωνίζονται σε οικονομικό και γεωπολιτικό επίπεδο. Οι ΗΑΕ, αν και συνεργάστηκαν στενά με το Ισρήλ σε ζητήματα αεράμυνας και ανταλλαγής πληροφοριών, κινήθηκαν πιο επιθετικά έναντι της Τεχεράνης, πραγματοποιώντας περιορισμένες στρατιωτικές ενέργειες χωρίς περιφερειακή στήριξη.
Το δημοσίευμα αναφέρει επίσης ότι η αμερικανική κυβέρνηση υπό τον Ντόναλντ Τραμπ είχε γνώση των διαβουλεύσεων στον Κόλπο, ενώ παράλληλα ορισμένα κράτη προσπάθησαν να διατηρήσουν διαύλους επικοινωνίας με το Ιράν μέσω του Πακιστάν.
Στο πλαίσιο αυτό, η περιοχή κατέγραψε έντονες διαφωνίες ως προς το επίπεδο απάντησης στις ιρανικές επιθέσεις, οι οποίες, σύμφωνα με αναφορές, έπληξαν ενεργειακές υποδομές και στρατηγικά σημεία στον Κόλπο.
Η κατάσταση ανέδειξε τις διαφορετικές προσεγγίσεις των κρατών της περιοχής απέναντι στην ασφάλεια, την αποτροπή και τη διπλωματία, σε μια περίοδο αυξημένης αστάθειας στη Μέση Ανατολή και εντεινόμενου ανταγωνισμού ισχύος.
