Σε μια κρίσιμη καμπή για τη σταθερότητα της Μέσης Ανατολής, πληροφορίες που έρχονται στο φως της δημοσιότητας εμφανίζουν τον νέο Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Μοτζταμπά Χαμενεΐ, να βρίσκεται σε δεινή σωματική κατάσταση, έχοντας ουσιαστικά εκχωρήσει τα ηνία της χώρας στους στρατηγούς των Φρουρών της Επανάστασης.
Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα των New York Times, ο 56χρονος Χαμενεΐ —ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα του, Αλί Χαμενεΐ, μετά τη δολοφονία του τελευταίου σε αμερικανοϊσραηλινά πλήγματα τον περασμένο Φεβρουάριο— φέρεται να φέρει βαρύτατα τραύματα που καθιστούν αδύνατη τη δημόσια εμφάνισή του.
Αν και διατηρεί τη διανοητική του διαύγεια, οι πληροφορίες κάνουν λόγο για πολλαπλές χειρουργικές επεμβάσεις στα κάτω άκρα, ακρωτηριασμό που χρήζει προσθετικού μέλους, καθώς και σοβαρά εγκαύματα στο πρόσωπο που δυσχεραίνουν την ομιλία του.
Το «Συμβούλιο των Στρατηγών»
Η παρατεταμένη απουσία του από τη δημόσια σφαίρα από τον Μάρτιο και μετά, έχει δημιουργήσει ένα ιδιότυπο πολιτικό κενό, το οποίο καλύπτεται από την στρατιωτική ελίτ της χώρας. Οικονομικοί και πολιτικοί αναλυτές επισημαίνουν πως ο Χαμενεΐ λειτουργεί πλέον ως «πρόεδρος διοικητικού συμβουλίου», επικυρώνοντας αποφάσεις που λαμβάνονται συλλογικά από τους στρατηγούς των IRGC.
«Ο Μοτζταμπά δεν έχει ακόμη τον πλήρη έλεγχο», αναφέρει η Σανάζ Βακίλ του Chatham House, τονίζοντας ότι ο Ανώτατος Ηγέτης συχνά βρίσκεται προ τετελεσμένων γεγονότων. Η επικοινωνία με το καταφύγιό του διεξάγεται υπό συνθήκες άκρας μυστικότητας, μέσω χειρόγραφων σημειωμάτων και έμπιστων αγγελιοφόρων, καθώς ο ίδιος αρνείται να εμφανιστεί αποδυναμωμένος ενώπιον του λαού του.
Η κυριαρχία των Φρουρών
Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί μια ιστορική μετατόπιση της ισχύος στο Ιράν. Ενώ οι πολιτικές φράξιες —μεταρρυθμιστές και σκληροπυρηνικοί— συνεχίζουν τις διαβουλεύσεις, οι στενοί δεσμοί του Χαμενεΐ με το στρατιωτικό κατεστημένο έχουν καταστήσει τους στρατηγούς την κυρίαρχη δύναμη στη λήψη αποφάσεων.
Παρά τις επίσημες ανακοινώσεις που εκδίδονται στο όνομά του, η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με ανησυχία τη μετάλλαξη του θεοκρατικού καθεστώτος σε μια de facto στρατιωτική διοίκηση, τη στιγμή που η ανάγκη για πλαστικές χειρουργικές επεμβάσεις και μακρά αποκατάσταση καθιστούν την επιστροφή του στην κανονικότητα αβέβαιη.
