Οι ΗΠΑ έχουν αναπτύξει μια εκτεταμένη και σε μεγάλο βαθμό μυστική επιχείρηση μεταφοράς πετρελαίου στον Κόλπο του Ομάν, με στόχο να διατηρηθούν οι ενεργειακές εξαγωγές της περιοχής παρά την κρίση στα Στενά του Ορμούζ και τις απειλές από το Ιράν, αποκαλύπτει σε δημοσίευμά του το Reuters.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, δεκάδες δεξαμενόπλοια πραγματοποιούν μεταφορές πετρελαίου από πλοίο σε πλοίο, χρησιμοποιώντας πρακτικές που θυμίζουν τις μεθόδους που εφαρμόζει εδώ και χρόνια η Τεχεράνη για να παρακάμπτει τις διεθνείς κυρώσεις.
Οι επιχειρήσεις πραγματοποιούνται κυρίως σε δύο σημεία, ανοιχτά της Φουτζέιρα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και κοντά στο λιμάνι Σοχάρ του Ομάν. Τα πλοία κινούνται με απενεργοποιημένους πομπούς εντοπισμού και χαμηλωμένα φώτα, ενώ ακολουθούν προκαθορισμένες διαδρομές υπό την επιτήρηση του αμερικανικού στρατού.
Η υποστήριξη περιλαμβάνει εναέρια μέσα, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, θαλάσσια drones και ελικόπτερα, χωρίς ωστόσο να υπάρχουν ενδείξεις ότι αμερικανικό στρατιωτικό προσωπικό συμμετέχει άμεσα στις ίδιες τις μεταφορές πετρελαίου.
Η επιχείρηση ξεκίνησε στις αρχές Μαΐου και, σύμφωνα με τα στοιχεία του Reuters, έχει εμπλέξει τουλάχιστον 116 πλοία. Μέχρι τις 11 Ιουνίου εκτιμάται ότι είχαν διακινηθεί περίπου 90 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου και προϊόντων πετρελαίου μέσω του συγκεκριμένου δικτύου.
Αν και οι ποσότητες αυτές παραμένουν χαμηλότερες από τις προπολεμικές ροές μέσω των Στενών του Ορμούζ, αποτελούν σημαντική προσπάθεια περιορισμού των επιπτώσεων που έχει προκαλέσει ο αποκλεισμός της περιοχής.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναφορά ότι ελικόπτερο Apache που καταρρίφθηκε από το Ιράν συμμετείχε στην ευρύτερη αποστολή επιτήρησης, αν και το Πεντάγωνο αρνήθηκε ότι η CENTCOM εμπλέκεται σε επιχείρηση μεταφοράς πετρελαίου από πλοίο σε πλοίο.
Παράλληλα, το Reuters επισημαίνει ότι αρκετές ναυτιλιακές εταιρείες και κρατικοί φορείς από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κουβέιτ συμμετέχουν ενεργά στις διαδικασίες αυτές.
Η πρακτική χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα επικίνδυνη, καθώς τα πλοία κινούνται νυχτερινές ώρες χωρίς συστήματα εντοπισμού, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχημάτων ή επιθέσεων από ιρανικά drones και ένοπλα ταχύπλοα.
Αναλυτές εκτιμούν ότι πρόκειται για μια προσωρινή λύση που εξυπηρετεί τη συνέχιση των εξαγωγών ενέργειας σε εξαιρετικά ασταθείς συνθήκες, χωρίς όμως να μπορεί να αποτελέσει μόνιμη απάντηση στην κρίση που επικρατεί στην περιοχή.
